Chapter Title : ഒരിക്കൽക്കൂടി...1 [ഋഷി]
രണ്ടും സുഭിക്ഷമായി ഊണു കഴിച്ചു. ഇച്ചിരെ തണുപ്പ് തോന്നിയപ്പോൾ രാവിലെ ധരിച്ച കാക്കി പാന്റെടുത്തിട്ടു. പിന്നെ ബോധം കെട്ടുറങ്ങി. മത്തായി അവന്റെ കാൽക്കൽ ചുരുണ്ടുകൂടി.
ആരോ വിളിക്കുന്നതു പോലെ തോന്നി. മന്ത്രിക്കുന്ന സ്വരത്തിൽ... നീയെന്നെ മറന്നോ? അവൻ കണ്ണുകൾ തുറന്നു. ചുറ്റിലുമിരുട്ട്. ഹൃദയം ശക്തമായി മിടിച്ചു. പെട്ടെന്ന് ഒരിളം ചൂടവന്റെ കഴുത്തിലുരുമ്മി. മത്തായി! താഴെനിന്നും നൂണ്ടുകേറി തലയണയോടു ചേർന്ന് കിടപ്പാണ്! എബി തിരിഞ്ഞ് മത്തായീടെ മിനുത്ത രോമങ്ങൾ പൊതിഞ്ഞ വശത്ത് മെല്ലെ തഴുകി.. പാതി മയക്കത്തിൽ അവൻ തിരിഞ്ഞ് എബിയുടെ കയ്യിലൊന്നു നക്കി. എബിയുടെ ഹൃദയം മെല്ലെ ശാന്തമായി.
എബി മൊബൈലെടുത്തു. അഞ്ചരമണി! അവൻ മത്തായിയേം വാരിയെടുത്ത് താഴേക്ക് പോയി. സോഫയിൽ മത്തായിയെ കിടത്തി കഴിഞ്ഞ ദിവസത്തെപ്പോലെ കട്ടനിട്ടു. സിങ്കിൽ മുഖം കഴുകി വെളിയിൽ ചെന്നിരുന്നു. മത്തായി വന്നവന്റെ മടിയിൽ വലിഞ്ഞുകയറി.... അവന്റെ കണ്ണുകൾ പാതിയടഞ്ഞു.
മുഛേ മാർ ഡാലാ ഗയാ ധാ..എന്നെ കൊന്നതാണ്! ഇപ്പോൾ ആ സ്വരം ഇത്തിരി കനത്ത പുരുഷസ്വരമായി. അവനൊന്നു ഞെട്ടി. കണ്ണുകൾ തുറന്നു. തുടയിൽ ചൊറിച്ചിൽ... ഇട്ടിരുന്ന കാക്കി ചീനോസിന്റെ പോക്കറ്റിൽ കൈകടത്തി ചൊറിഞ്ഞപ്പോൾ എന്തോ വിരലുകളിൽ തടഞ്ഞു. മത്തായിയെ ഭദ്രമായി താഴെയിറക്കി അവനെണീറ്റു. ഒരു കടലാസ് പൊതി. തുറന്നു നോക്കിയപ്പോൾ ഒരേലസ്സ്. ശംഖിന്റെ ആകൃതിയിലുള്ള ഇത്തിരി പരന്ന ഒരു കട്ടിയുള്ള പതക്കം! പൊതിഞ്ഞ കടലാസ് നിവർത്തിയപ്പോൾ ഒരു നമ്പർ കുറിച്ചിട്ടിരിക്കുന്നു. മൊബൈലാണെന്നു തോന്നി. പതക്കമവനൊന്നമർത്തി. ഓ... രണ്ടുപാളികളായി തുറക്കുന്നു! പതക്കത്തിൻ്റെയുള്ളിൽ ദേവനാഗരിയിൽ കൊത്തിയ ഒരു പേര്. കുമുദ്! അവനാ നമ്പർ കുമുദിൻ്റെ പേരിൽ സേവു ചെയ്തു. വാട്ട്സാപ്പിൽ കണക്റ്റു ചെയ്തപ്പോൾ
💬 Comments
View all comments