Chapter Title : ഒരിക്കൽക്കൂടി…2 [ഋഷി]

സ്റ്റേഷനിൽ ഇറങ്ങിയ സ്റ്റെല്ല ചുറ്റിലും നോക്കി. എത്ര നാളായി! ഉപ്പുരസമുള്ള, പറങ്കിമാമ്പഴങ്ങളും, അപ്പോൾ പിടിച്ച പെടയ്ക്കുന്ന മീനും മണക്കുന്ന ഗോവയുടെ കാറ്റേറ്റിട്ട്! ആൾക്കൂട്ടമൊഴിഞ്ഞപ്പോൾ ദൂരെനിന്നുമൊരു വിളി! സ്റ്റെല്ലൂ! ജീസസ്! ഫ്രെഡ്ഢി! എന്തൊരുയരം! ഇത്തിരി കുടവയറും, ഫ്രെഞ്ചുതാടിയും. അവളോടിച്ചെന്നു. അവനവളെ പൊക്കിയെടുത്തു ചുറ്റിച്ചു. ആ.... അവളാർത്തുചിരിച്ചുകൊണ്ട് കളിമട്ടിലവൻ്റെ നെഞ്ചിലിടിച്ചു. ലെറ്റ് മീ ഡൗൺ യു ബ്രൂട്ട്!

ഓ ശ്യാം! ഇവളുടെ പെട്ടിയെടുത്തോണ്ട് വാ! ഫ്രെഡ്ഡി വശത്തേക്ക് നോക്കിപ്പറഞ്ഞു. സ്റ്റെല്ലയും തിരിഞ്ഞു...

ഓഹ്.... ഫ്രെഡ്ഢിയുടെ അത്രയും ഉയരമുള്ള ഒരു ജീൻസും പഴയതാണെങ്കിലും കഴുകി വൃത്തിയാക്കിയ ടീഷർട്ടുമിട്ട സുന്ദരനായ ചെക്കൻ! അവൻ്റെ കണ്ണുകളിൽ കുസൃതി... ചുണ്ടുകളിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി മിന്നിമായുന്നു... അവൻ്റെ താടിയും നെറ്റിയിലേക്കൂർന്നു വീഴുന്ന മുടിച്ചുരുളുകളും.. ആ രൂപത്തിൽ നിന്നും അവൾക്ക് കണ്ണെടുക്കാനായില്ല.

ഫ്രെഡ്ഢി നടന്നു നീങ്ങിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

ജീസസ്! ആ ചെക്കനടുത്തേക്ക് വരുന്നു! എന്താ മനുഷ്യരെക്കണ്ടിട്ടില്ലേ? ആ പൗരുഷമുള്ള സ്വരം! അവളെ കളിയാക്കിക്കൊണ്ടുള്ള ചിരി!

അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് ചോരയിരച്ചുകയറി. അവൻ്റെ മണം! അവനിൽ നിന്നും പ്രസരിക്കുന്ന ചൂടവളെ പൊതിയുന്നപോലെ! അവളുടെ കാലുകൾ തളരുന്നതു പോലെ!

എന്നാലും ഉള്ളിലെവിടെനിന്നോ അവളിലെ ഉശിരുള്ള പെണ്ണുണർന്നു.. പോടാ! അവളമർന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു. അവൻ്റെ ചിരി വിടർന്നു. കൂസലില്ലാത്ത ചെക്കൻ!

ഹും! അവൾ തിരിഞ്ഞു ചവിട്ടിമെതിച്ചു നടന്നു... അധികമിറക്കമില്ലാത്ത ഡ്രെസ്സിനുള്ളിൽ ആ കിളുന്തുപെണ്ണിൻ്റെ കൊഴുത്തുരുണ്ട കുണ്ടികൾ തുളുമ്പുന്നതും നോക്കി അവൻ പെട്ടിയുമായി പിന്നാലെ നടന്നു. ചുവന്ന നിറമുള്ള അവളുടെ കാൽവണ്ണകൾ! ഈ ഗോവയിലെ പെണ്ണുങ്ങൾ! എന്തൊരു കൊഴുപ്പാണ്! ആദ്യം കുമുദ്! ദേ ഇപ്പഴിവള്! വിശ്വനാഥാ! നീ തന്നെ ശരണം!

ഫ്രെഡ്ഢിയോടിച്ച കാറിന്റെ പിൻസീറ്റിലിരുന്ന് സ്റ്റെല്ല മുന്നിലിരുന്ന