Chapter Title : ഒരിക്കൽക്കൂടി…2 [ഋഷി]

ഒരുമിച്ചായാൽ പാവത്തിന് വലിയ ഷോക്കാവും... കുമുദ് അവൻ്റെ നെഞ്ചിൽ മുഖമമർത്തി...

ബൈക്കിലിരുന്നപ്പോൾ തണുത്ത കാറ്റുപൊതിഞ്ഞു... ഇത്തിരി ഉന്മേഷം തോന്നി. പതുക്കെയാണോടിച്ചത്. ഇടയ്ക്കു വന്ന കാറുകൾക്കും റിക്ഷകൾക്കുമൊക്കെ സൈഡുകൊടുത്തു. ഏഴെട്ടു ദിവസമായി വില്ലയിൽ നിന്നും മാറിനിൽക്കുന്നു. തടികൊണ്ടുള്ള കരയുന്ന ഗേറ്റു തുറന്നപ്പോൾ വില്ല വൃത്തിയാക്കാൻ വരുന്ന ആൻ്റിയവനെക്കണ്ട് പകച്ചു.

നീയെവിടെയായിരുന്നു? അവർ ഗേറ്റടച്ചുകൊണ്ടു ചോദിച്ചു. നാട്ടിലായിരുന്നു... അവൻ ചിരിച്ചു...

ഞാനിന്നു വരണോ? ഇന്നലെ ക്ലീൻ ചെയ്തതാണ്...

വേണ്ടാൻ്റീ... അവനൊരു പിടി നോട്ടുകൾ അവരുടെ കയ്യിൽ പിടിപ്പിച്ചു. കിഴവി വിടർന്നു ചിരിച്ചുകൊണ്ടു സ്ഥലം വിട്ടു..

ബൈക്കു സ്റ്റാർട്ടുചെയ്ത് ആൽബിയുടെ വില്ലയിലേക്കോടിച്ചു... അരയാൾപ്പൊക്കത്തിൽ വളർന്നു നിന്ന ചെടികളുടെ മറവു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഇടതുവശത്തെ വില്ലയുടെ വാതിലാരോ വലിച്ചുതുറന്നു. സ്റ്റെല്ല! തുടുത്തുവരുന്ന മുഖം!

ബൈക്കു നിർത്തിയതും അവളുടെ നീട്ടിയ വിളിയവൻ്റെ കാതിൽ മുഴങ്ങി...

എബീ യൂ കം ഹിയർ!

ഒരളിഞ്ഞ ചിരിയുമായി അവൻ മുന്നോട്ടു നടന്നു. ഓ സ്റ്റെല്ലാ! ഉള്ളിൽ നിന്നുമൊരു പന്തു പാഞ്ഞുവന്നവൻ്റെ മേലേക്കു ചാടി. മത്തായി! ഒരുമിനിറ്റ് മത്തായിയുടെ ആഹ്ളാദവും പരാതികളും സ്വാഗതവുമെല്ലാം കലർന്ന ബഹളത്തിലവൻ മുഴുകി... പിന്നെ മുന്നോട്ടു നടന്നു..സ്റ്റെല്ലയുടെ നേർക്ക് കൈനീട്ടി.

അവളവനെ വലിച്ചകത്തേക്കിട്ടു വാതിലടച്ചു... അവനെ ഭിത്തിയോടു ചേർത്തമർത്തി അവൻ്റെ തോളുകളിൽ കൈകൾ വെച്ചമർത്തി...

നിൻ്റെ മമ്മയ്ക്കെങ്ങിനെയുണ്ട്? സ്വന്തം പ്രശ്നങ്ങൾ ഒരു നിമിഷമുള്ളിലടക്കിയിട്ട് അവൾ ചോദിച്ചു. ആ വലിയ കണ്ണുകൾ വിടർന്നിരുന്നു. കൊഴുത്ത മുലകൾ ഉയർന്നു താഴുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

എബി ഒരു ശ്വാസമെടുത്തു... വരുന്നവഴിയ്ക്കാലോചിച്ച് അവനൊരു തീരുമാനത്തിലെത്തിയിരുന്നു... ഇവിടെയിപ്പോൾ സത്യത്തിനെ നേരിട്ടില്ലെങ്കിൽ ഒരിക്കലും ഈ കുരുക്കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിലോ?

സ്റ്റെല്ല... അവനാ കണ്ണുകളിലേക്കു നോക്കി. അമ്മച്ചിക്കൊന്നുമില്ല. ഞാൻ നാട്ടിലേക്കൊന്നും പോയില്ല...

ഹെന്ത്! അവൾ ഞെട്ടിയകന്നു. നീ! അവളവൻ്റെ ചെകിട്ടത്തൊന്നു കൊടുത്തു. കണ്ണിൽക്കൂടെ പൊന്നീച്ച പറക്കുന്നതുപോലെ അവനു തോന്നി... എന്നാലും താടി തഴച്ചുവളർന്നു തുടങ്ങിയ കവിളവൻ തടവിയില്ല. അവളെ സൗമ്യനായി നോക്കി. ഇനിയും തല്ലണോ? അവൻ മന്ദഹസിച്ചു..

അവളുടെ മുഖം വീണു. ആ പാവം സീന. അവളും ഞാനും നിന്നെ വിളിക്കാൻ എന്തോരും ശ്രമിച്ചതാണ്! നൊറീൻ മരിച്ചെടാ... അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു...

നൊറീൻ്റെ ജീവനില്ലാത്ത ശരീരം രണ്ടാമതായി കണ്ടയാളാണ് ഞാൻ. സ്വരഭേദങ്ങളില്ലാതെ അവൻ പറഞ്ഞു...