Chapter Title : ഓര്‍മയിലെ വസന്തം 1

തവണ ഞാന്‍ പറഞ്ഞു നിന്നോട് ജട്ടി ഇട്ടേ വീട്ടില്‍ നില്‍ക്കാവൂ എന്ന്,അനുസരിക്കാന്‍ വയ്യ,അപ്പോ ശിക്ഷ കിട്ടിയാലേ പറ്റൂ.' അമ്മ എന്നെ തടഞ്ഞ് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. 'ഇത്തവണ കൂടി വിട്ടേക്കമ്മേ,ഇനി ആവര്‍ത്തിക്കൂല്ല' അടി പേടിച്ച് ഞാന്‍ പറഞ്ഞു. 'പല തവണയായി ഞാന്‍ വിടുന്നു, ഒരു പെണ്‍കൊച്ച് കൂടെയുള്ഹ വീടാ ഇത്, ഇനി ഇത് വിടാന്‍ പറ്റില്ല' 'അതിന് അവള്‍ ഇവിടെ ഇല്ലല്ലോ അമ്മേ,ട്യൂഷന് പോയേക്കുവല്ലേ' ഞാന്‍ പറഞ്ഞു 'അപ്പോള്‍ ഞാന്‍ പെണ്ണല്ലേ,ഞാന്‍ കണട്ടെ എന്നാണോ' അമ്മ ചോദിച്ചു. 'അയ്യോ അല്ലമ്മേ,അതിന് ഒന്നും കാണണില്ലല്ലോ' ബര്‍മൂഡയുടെ മുന്‍വശം മറച്ച് ഞാന്‍ പറഞ്ഞു. 'ആഹാ..നീയാ കൈ ഒന്നു മാറ്റിക്കേ ,എന്തേലും കാണുന്നോ ഇല്ലേന്ന് ഞാന്‍ കാണിക്കാം' പേടിച്ച് കമ്പി താഴ്ന്നിരുന്നു എന്ന ധൈര്യത്താല്‍ ഞാന്‍ കൈ മാറ്റി. പക്ഷേ അപ്പോളാണ് ഞാനും എന്റെ കുട്ടന്റെെ വലിപ്പം തിരിച്ചറിഞ്ഞത്, ബര്‍മൂഡയുടെ ഉള്ളിില്‍ അവന്‍ നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്നുു. ബര്‍മൂഡയുടെ മുന്‍വശം ഒരു കൂടാരം പോലെ നില്‍ക്കുന്നു. ഇത് കണ്ട് അമ്മ ചോദിച്ചു 'ഇതാണോടാ ഒന്നും കാണുന്നില്ല എന്നു നീ പറഞ്ഞത്.എന്തോന്നാ ഈ പൊങ്ങി നില്‍ക്കുന്നേ, നാണമില്ലല്ലോ' 'അമ്മേ' ഞാന്‍ നിന്നു ചിണുങ്ങി. 'നിന്നു ചിണുങ്ങാതെടാ ചെക്കാ, നീയാ ബെര്‍മൂഡ അഴിക്ക്, അവള്‍ വരുന്ന വരെ നീ ഉടുക്കാക്കുണ്ടനായി ഇവിടെ നില്‍ക്കണം. അതാ നിനക്കുള്ള ശിക്ഷ' തുണി ഉടുക്കാതെ നില്‍ക്കുന്നതിഷ്ടമാണെങ്കിലും അമ്മയുടെ മുന്‍പില്‍ പിറന്നപടി നില്‍ക്കാന്‍ ഒരു ചമ്മല്‍ തോന്നി. 'ടാ,നിന്നോടാ പറഞ്ഞേ ഊരാന്‍..' അമ്മ ആജ്ഞാപിച്ചു. 'അയ്യേ അമ്മേ എനിക്ക് നാണമാ,അമ്മേടെ മുന്‍പില്‍ തുണിയില്ലാതെ നില്‍ക്കാന്‍' ഞാന്‍ പറഞ്ഞു. 'അയ്യടാ, വീട്ടില്‍ ഇതും പൊക്കിപ്പിടിച്ച്