Chapter Title : ഓർമ്മകൾ 2 [Adam]

അകെ ഞെരിപിരി കൊണ്ട്, പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ അമർത്തി ഒരു ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കി.

പെട്ടന്നാണ് ലൈറ്റ് ഓൺ ആയതു. നോക്കിയപ്പോൾ കണ്ണ് തിരുമി കൊണ്ട് ആമി എഴുന്നേൽക്കുന്നു. ആ പ്രകാശം സാലിയിലെ മാതൃത്വത്തെ ഉണർത്തി. ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് സാലി എന്റെ സഹോദരി ആയി മാറി. ഞങ്ങളിലെ ആ വികാരങ്ങളുടെ ആ നിമിഷം എവിടേക്കെന്നില്ലാതെ പോയി. ആമി ചോദിച്ചു , മാമ  എന്താ എവിടെയെന്നു. സാലിക് തലവേദന ആണെന് ഒരു കളവു പറഞ്ഞു. സാലി അതിനോട് നീതിപുലർത്തികൊണ്ടു തലവേദന അഭിനയിച്ചു . അവളുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ എല്ലാം പഴയ പോലെ സാരി ആക്കിയിരുന്നു. ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് ഞാൻ ചിന്തിച്ചു പോയി. സ്ത്രീകളുടെ മനസിന്റെ സാന്നിദ്യം പുരുഷന്മാർക്ക് തിരിച്ചറിയാവുന്നതിനേക്കാൾ പലമടങ്ങാണെന്നു.

ആമി ലൈറ്റ് അണച്ചു . വീണ്ടും മുറിയിൽ ഇരുട്ടു പടർന്നു. സാലി വളരെ സാധാരണയായി എന്നോട് പോയി കിടക്കാൻ പറഞ്ഞു.

ഞാൻ അൽപ സമയം ഒന്നും മിണ്ടാതെ ചിന്തിച്ചിരുന്നു.പലപ്പോഴും നമ്മെ ഒരു മനുഷ്യനെ  ഭയചകിതരാകുന്നത് ,ആക്രോശങ്ങളോ മൂർച്ചയേറിയ വലുകളോ അല്ല .അതെല്ലാം വികലമായ പുരുഷസങ്കല്പങ്ങളെ നിറമണിയിച്ച ഒരു കൂട്ടം തോട്ടിപ്പണിക്കാർ ആയിരുന്നു. എൻ്റെ ആ നിമിഷത്തെ മൗനം ,അവളിൽ ഭയം ഉണ്ടാകുന്നത് ഞാൻ അറിഞ്ഞു. അവളെ എനിക്ക് വേണം എന്ന് മനസ് പറഞ്ഞു. പക്ഷെ അത് ഒരു അപേക്ഷയുടെ സ്വരത്തിൽ ആവാൻ എനിക്കിഷ്ടമായിരുന്നില്ല.

ഞാൻ ബലമായി അവളുടെ പാവാട ഉയർത്തി. അവളിലെ എതിർപ്പിന് ശക്തി തീരെ ഇല്ലായിരുന്നു. പതിയെ അവളുടെ പാന്റീസ് വീണ്ടും ഞാൻ കണ്ടു .

സാലി : (വളരെ നേർത്ത പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ ) സമി.... വേണ്ട....