Chapter Title : ഓർമ്മകളിലെ രതി റാണിമാർ 1 [തനിനാടൻ]

സൂര്യയുടെയും, ഉണ്ണിമേരിയുടെയും, അഭിലാഷയുടെയും സിൽക്കിന്റെയും രമ്യകൃഷ്ണന്റെയും ഒക്കെ മാദക മേനിയുടെ കാഴ്ചക്ക് വല്ല യോഗവും ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടോ? ഹൊഎത്രയോ വാണം ഞാൻ ഉൾപ്പെടുന്ന തലമുറ അവരുടെ സെക്സി ബോഡി കണ്ട് വിട്ടിരിക്കുന്നു.

ആ പറഞ്ഞു വന്നത്. കളിയുടെ കാര്യമാണല്ലോ അന്നത്തെ കാലത്ത് ഇപ്പോഴത്തെ പോലെ അമ്മയെയോപെങ്ങളേയോ ഒക്കെ കളിക്കുന്ന ചിന്തയൊക്കെ കുറവായിരുന്നു. എന്നാലും രഹസ്യമായി ചില കളികൾ ഒക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു. എനിക്ക് രണ്ടു പെങ്ങന്മാർ ആയിരുന്നു. അതിൽ മൂത്ത ചേച്ചി അജിത രണ്ടമത്തെ ആൾ സജിത. അവൾ എന്നെക്കാൾ ഒന്നര വയസ്സ് മൂപ്പാണ്‌.

അച്ചനു മേസ്തിരി പണീയായിരുന്നു. അത്യാവശ്യം കുടിയും അല്പം പെണ്ൺ വീക്നസ്സും ആയി കഴിഞ്ഞു വരായിരുന്നു മൂപ്പർ. അങ്ങിനെ ഒരിക്കൽ പണിക്ക് വന്ന ഒരു പെണ്ണിനേയും കൊണ്ട് അച്ചൻ നാടുവിട്ടു. വിത്തു ഗുണം എന്ന് പറയാമല്ലൊ. അച്ഛൻ പോയി ഒരു ആറു മാസം കഴിഞ്ഞ സമയത്തായിരുന്നു ടൗണീലെ ഒരു ജൗളി കടയിൽ ജോലിക്ക് പോയിരുന്ന മൂത്ത ചേച്ചി ഒരു ബസ് കണ്ടക്ടർക്കൊപ്പം ഒളിച്ചോടി. വീട്ടിൽ ഞാനും രണ്ടാമത്തെ ചേച്ചി സജിതയും അമ്മയുമായി.ചേച്ചി അന്ന് ഡിഗ്രിക്ക് പഠിക്കുന്നു.

അച്ചനും മകളും ഒളിച്ചോടിയതോടെ നാട്ടുകാർടെ മുമ്പിൽ നാണക്കേട് കാരണം ഞാൻ പുറത്തിറങ്ങാൻ മടിച്ചു. ഞാൻ ഡിഗ്രി പ്രൈവറ്റായി പഠിക്കായിരുന്നു. പരീക്ഷ കഴിഞ്ഞു ഇരിക്കണ ഈ സമയത്ത് അധികവും മുറിയടച്ചിരിപ്പായിരുന്നു.

വളരെ അടുപ്പമുള്ള സുഹൃത്തുക്കൾ ക് ഓണ്ടുതരുന്ന കമ്പി പുസ്തകങ്ങൾ വായിക്കും. അമ്മയുടെ ഒപ്പം ചേച്ചിയും ഇടക്ക് പണിക്ക് പോകാറുണ്ട്. വീടിന്റെ ഒരുമുറിക്ക് മാത്രമുള്ള മച്ചിലായിരുന്നു കമ്പി പുസ്തകങ്ങൾ ഞാൻ വെക്കാർ. കൂട്ടുകാർക്ക് അവരുടെ വീട്ടിൽ സൂക്ഷിക്കുവാൻ ബുദ്ധിമുട്ടായതിനാൽ എന്റെ വീട്ടിൽ കമ്പി പുസ്തകങ്ങളുടെ നല്ല ഒരു കളകഷൻ ആയി.

അങ്ങിനെ ഇരിക്കെയാണ്‌ ഒരു ദിവസമെനിക്ക് അമ്മാവന്റെ വീട്ടിൽ പോകേണ്ടിവന്നത്. അത്യാവശ്യം പൈസക്കാരനാണ്‌ ക് അക്ഷി. പൊതുവെ ഞങ്ങളോട് വലിയ അടുപ്പം ഒന്നും ഇല്ല. ഞാൻ സന്ധ്യയോടെ അവിടെ എത്തി. അമ്മായിക്ക് എന്നോട് നല്ല സ്നേഹവും വാൽസല്യവും ആയിരുനു. അവർക്ക് രണ്ട് മക്കൾ ജയൻ ചേട്ടനും ജയന്തി ചേച്ചിയും. ജയന്തി ചേച്ചി കല്യാണം കഴിഞ്ഞു ബോംബെയിലാണ്‌. ജയൻ ചേട്ടൻ മസ്കറ്റിലും.

ചെന്നപാട് അമ്മാവൻ വീട്ടിലെ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞ് പരിഹാസവും കുറ്റപ്പെടുത്തലുമായിരുന്നു. ഞാനൊന്നും പറയാനോ തർക്കിക്കാനോ നിന്നില്ല. ഇടക്ക് വനജ അമ്മായി ഉമ്മറത്തേക്ക് വന്നു. “ മതി ഇത് അവൻ വല്ലപ്പോഴുമേ വരാറുള്ളൂ അവനല്ലല്ലൊ കുഴപ്പങ്ങൾ ചെയ്തത്. പാവമാ മഹിക്കുട്ടൻ. നിങ്ങൾ നിർത്ത് ഈ വർത്തമാനം”