Chapter Title : ഓർമ്മപ്പൂക്കൾ 10 [Nakul] [എൻ്റെ അമ്മ പ്രമീള]

പുരുഷനെ സ്ത്രീകൾ വളരെയധികം ഇഷ്ടപ്പെടും.റോയിയിൽ ഒരു പക്ഷെ അങ്ങിനൊരു ആണിനെ അവൾ കണ്ടിരിക്കാം. ഒരു പെണ്ണ് അന്യ പുരുഷനോട് സങ്കോചമില്ലാതെ ഒരു കുഞ്ഞിനെ തരുമോ എന്ന് ചോദിക്കുന്നത് ആ പുരുഷൻ്റെ ഒരു പകർപ്പ് അവൾ അത്രയധികം ആഗ്രഹിക്കുന്നത് കൊണ്ടാണ് .

അങ്ങിനെ ഒരു പെണ്ണ് ആഗ്രഹിക്കണമെങ്കിൽ അവളുടെ കണ്ണിലും ബുദ്ധിയിലും അവനെ അവൾ അത്രമേൽ അളന്ന് കുറിച്ച്ബോധിക്കണം. ആരാധിക്കണം, മോഹിക്കണം".
" But why me ?". ഞാൻ എൻ്റെ സംശ്ശയം തുറന്ന് ചോദിച്ചു . "Because you have a pedigree and have a class of your own !.".

ഒട്ടും സമയമെടുക്കാതെ അമ്മ അതിൻ്റെ കാരണം പറഞ്ഞു. അമ്മയുടെ ശബ്ദത്തിന് അത് വരെ കേൾക്കാത്ത ഘനം ഉണ്ടായിരുന്നു അത് പറയുമ്പോൾ . "വിദ്യാഭ്യാസവും സൗന്ദര്യവും മാത്രമല്ല നല്ല ബുദ്ധിയുമുള്ള പെണ്ണാണ് റോയ് അവൾ!" . അമ്മ കായലിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു. പൂർണ്ണ ചന്ദ്രൻ്റെ വെള്ളി വെളിച്ചം കായൽ ജലത്തിൽ ഒഴുകിപ്പടരുന്നു . "ലീലയോട് റോയിക്ക് തോന്നിയ സഹാനുഭൂതി മനസ്സിൻ്റെ കള്ളത്തരമാണ്. അവളുടെ ശരീരത്തോട് തോന്നിയ കാമമാണ് സത്യം.

അത് മറയ്ക്കാനുള്ള ഉപബോധമനസ്സിൻ്റെ അടവാണ് സിംപതി. ഒരിക്കൽ ആരോ പറഞ്ഞ് ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. പുരുഷൻ ഒരിക്കലും സ്ത്രീയുടെ കദനകഥകൾ കേൾക്കരുത് . കേട്ടാൽ ആ നിമിഷം അവൾക്കൊരു ജീവിതം കൊടുക്കാൻ തോന്നിപ്പോകും എന്ന് ". അമ്മ പറയുന്നത് എനിക്ക് മനസ്സിലാകുന്നില്ല. എന്തൊക്കെയോ പറയാതെ പറയാൻ അമ്മ ശ്രമിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി.

ഗ്ലാസ്സിൽ എൻ്റെ പിടി മുറുകി, "she is suffering a lot," ഞാൻ പറഞ്ഞു..
"Suffering is part of life, dear . ലീല വിവാഹിതയാണ്, ഒരു ഭാര്യയാണ് റോയ്," അമ്മ സാവധാനം പറഞ്ഞു, അമ്മയുടെ ശബ്ദത്തിൽ വർഷങ്ങളുടെ അനുഭവജ്ഞാനം ഉണ്ടായിരുന്നു. "രാമൻ അവളുടെ ഭർത്താവാണ്. അവരുടെ ജീവിതം എത്ര തൃപ്തികരമല്ലെങ്കിലും, അതിൽ ഇടപെടാൻ റോയിക്കാവില്ല.

" ഞങ്ങൾ പരസ്പരം നോക്കാതെ ഒന്നും മിണ്ടാതെ കായലിലേക്ക് മാത്രം നോക്കിയിരുന്നു കുറെ നേരം. നിശ്ശബ്ദരായി ഗ്ലാസ്സുകൾ കാലിയാക്കി, ഒന്നും ഉരിയാടാതെ തന്നെ ഞങ്ങൾ പരസ്പരം