Chapter Title : ഓർമ്മപ്പൂക്കൾ 10 [Nakul] [എൻ്റെ അമ്മ പ്രമീള]

ഒരിക്കൽ ആരോ പറഞ്ഞ് ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. പുരുഷൻ ഒരിക്കലും സ്ത്രീയുടെ കദനകഥകൾ കേൾക്കരുത് . കേട്ടാൽ ആ നിമിഷം അവൾക്കൊരു ജീവിതം കൊടുക്കാൻ തോന്നിപ്പോകും എന്ന് ". അമ്മ പറയുന്നത് എനിക്ക് മനസ്സിലാകുന്നില്ല. എന്തൊക്കെയോ പറയാതെ പറയാൻ അമ്മ ശ്രമിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി.

ഗ്ലാസ്സിൽ എൻ്റെ പിടി മുറുകി, "she is suffering a lot," ഞാൻ പറഞ്ഞു..
"Suffering is part of life, dear . ലീല വിവാഹിതയാണ്, ഒരു ഭാര്യയാണ് റോയ്," അമ്മ സാവധാനം പറഞ്ഞു, അമ്മയുടെ ശബ്ദത്തിൽ വർഷങ്ങളുടെ അനുഭവജ്ഞാനം ഉണ്ടായിരുന്നു. "രാമൻ അവളുടെ ഭർത്താവാണ്. അവരുടെ ജീവിതം എത്ര തൃപ്തികരമല്ലെങ്കിലും, അതിൽ ഇടപെടാൻ റോയിക്കാവില്ല.

" ഞങ്ങൾ പരസ്പരം നോക്കാതെ ഒന്നും മിണ്ടാതെ കായലിലേക്ക് മാത്രം നോക്കിയിരുന്നു കുറെ നേരം. നിശ്ശബ്ദരായി ഗ്ലാസ്സുകൾ കാലിയാക്കി, ഒന്നും ഉരിയാടാതെ തന്നെ ഞങ്ങൾ പരസ്പരം സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു. മൗനം ഒരു ജീവിയെപ്പോലെ ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ ഇഴഞ്ഞു.അമ്മയുടെ നൈറ്റ് ഗൗൺ തോളിലൂടെ ഇരുവശങ്ങളിലേക്കും വീണു കിടന്നു. അർദ്ധനഗ്നയായ അമ്മ ചന്ദ്ര വെളിച്ചത്തിൽ ഒരു ഗ്രീക്ക് വെണ്ണക്കൽ ശില്പം പോലെ തോന്നിച്ചു.

നഗ്നമായ മുലകളിലും വയറിലും തുടകളിലും നിലാവെളിച്ചം അസാമാന്യ കരവിരുതോടെ രതിഭാവം വരച്ചു വെച്ചു. അത് നോക്കിയിരിക്കെ എന്നിൽ ഭോഗാസക്തിയുണർന്നു. ഞരമ്പിലെ ലഹരി അരക്കെട്ടിൽ തീ പടർത്തി. ബോ ക്സറിനുള്ളിൽ എൻ്റെ ലിംഗം വലിഞ്ഞ് മുറുകി. ഉള്ളിൽ കാമകുതിര ചുരമാന്തി . ലീലയായി സങ്കൽപ്പിച്ച് ഭോഗിക്കാൻ ഒരു സ്ത്രീ ശരീരം മാത്രം മതിയായിരുന്നു എനിക്ക് അപ്പോൾ .

അമ്മയുടെ മുഖവും ശബ്ദവും ലീലയുടെതായി മാറി എൻ്റെ കാഴ്ചയിലും കേൾവിയിലും.