Chapter Title : ഓർമ്മപ്പൂക്കൾ 4 [Nakul]

നനഞ്ഞൊട്ടി. ബ്ലൗസ്സിനടിയിലെ ബ്രേസിയറും സാരിക്കടിയിലെ കറുത്ത ഷെഡ്ഡിയും പുറഞ്ഞേക്ക് തെളിഞ്ഞ് നിന്നു .

നനഞ്ഞ് കുതിർന്ന അടിപാവാടയും സാരിയും അമ്മയുടെ കാലിൽ ചുറ്റി പിടിച്ചു. മുലകൾക്കിടയിലൂടെ പെയ്തിറങ്ങിയ മഴ വെള്ളം അമ്മയുടെ അണിവയറിലെ കാമമുണർത്തുന്ന പൊക്കിൾ കുഴിയിൽ വീണ് നിറഞ്ഞൊഴുകി സാരിക്കുത്തിനടിയിലെ പൂർ പിളർപ്പിന് അതിരിടുന്ന രോമരാജികളെ നനച്ച് ,വാഴത്തട തുടകളിലൂടെ ഒഴുകിയിറങ്ങി നിരത്തിലെ മഴവെള്ളപ്പാച്ചിലിൽ ലയിച്ചു.

ആകാശത്തെ തീ പിടിപ്പിക്കുന്ന മിന്നലും പ്രപഞ്ചം പ്രകമ്പനം കൊള്ളുന്ന ഇടിവെട്ടും അമ്മയെ ഭയപ്പെടുത്തിയില്ല . യാത്രയിൽ എപ്പോഴൊ കയ്യിലെ കുട തട്ടിയെടുത്ത് കാറ്റ് പറന്നുപോയി. അമ്മയുടെ തലക്ക് മീതെ പെരുമഴ ജലധാര പോലെ പെയ്തിറങ്ങി . തണുത്തു മരവിച്ച ദേഹത്ത് കാറ്റടിക്കുമ്പോൾ ശരീരം കോച്ചി വിറച്ചു.

തണുപ്പിൻ്റെ തരിപ്പിൽ മുലക്കണ്ണുകൾ കരിങ്കല്ലുകളായി. നനഞ്ഞു കുതിർന്ന ഷഡ്ഢി ഉരഞ്ഞ് തുടക്കാമ്പുകൾ നീറി. തുളുമ്പി തെറിക്കുന്ന ആ നിതംബകുംഭങ്ങളെ മഴയിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കാനെന്നോണം കെട്ടഴിഞ്ഞ് വീണ നീണ്ട കേശഭാരം അവയ്ക്ക് മുകളിൽ പതിഞ്ഞ് കിടന്നു.

∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆
പ്രിയ ബ്രാൻഡായ ഡോക്ടേഴ്സ് ബ്രാണ്ടി നാലാമത്തെ ലാർജ് ഒഴിച്ച് ഡോക്ടർ മാധവൻ ഒരു കവിളിറക്കി. അറ്റൻഡർ രാഘവൻ വാങ്ങി വെച്ച ചപ്പാത്തിയും കോഴിക്കറിയും അതേപടി ഇരിക്കുന്നു. കഴിക്കാൻ തോന്നിയില്ല. വിശപ്പില്ല. മഴയിലും വല്ലാത്ത ദാഹം ! കുടിക്കുന്തോറും ദാഹം കൂടി വരുന്നു. മേശപ്പുറത്തിരുന്ന് കത്തുന്ന മെഴുകുതിരിയുടെ പ്രകാശത്തിൽ ഗ്ലാസ്സിലെ തീ വെള്ളം സ്വർണ്ണംപോലെ തിളങ്ങി.

അയാൾ ഗ്ലാസ്സെടുത്ത് ഒന്ന് ചുറ്റിച്ച ശേഷം നാലാമത്തെ അവസാന തുള്ളിവരെ വായിലേക്ക് കമഴ്ത്തി. ഇരുന്നൂറ്റിനാല്പത് മില്ലി ലിറ്റർ സ്പിരിറ്റ് അകത്ത് ചെന്നിട്ടും തൻ്റെ ബോധം പൂർണ്ണമായി മറയുന്നില്ല. മുന്നിൽ