Chapter Title : ഓർമ്മപ്പൂക്കൾ 7 [Nakul] [എൻ്റെ അമ്മ പ്രമീള]
towards her ".
" Sure ? " ഞാൻ പിറുപിറുത്തു.
" ങും" . അവൻ്റെ കാമാർത്തമായ വിളി പിന്നയും കേട്ടു . കുറച്ചു കൂടെ അകലെ നിന്നായിരുന്നു അത്. അമ്മ പറഞ്ഞത് പോലെ അവൻ അവളെ ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങുകയാണ്. ഞാൻ വിസ്മയത്തോടെ അമ്മയെ നോക്കി.
"Hey ,how do you know this"?. അത്ഭുതത്തോടെ , കൊമ്പൻ അകന്ന് പോയതിൻ്റെ ധൈര്യത്തിൽ അല്പം ശബ്ദമുയർത്തി ഞാൻ ചോദിച്ചു.
" സംഭോഗത്തിന് മനസ്സും ശരീരവും തയാറാക്കി ഒരു പെണ്ണ് ക്ഷണിച്ചാൽ എത് ആണാണ് റോയ് ചെല്ലാത്തത് ?. അത് മനുഷ്യനായാലും മൃഗമായാലും.".
എനിക്കതിന് മറുപടി ഇല്ലായിരുന്നു .
കാമാതുരനായി പായുന്ന ആ കൊമ്പൻ്റെ കാടിളക്കത്തിൻ്റെ ശബ്ദം ഞങ്ങളുടെ കാതുകളിൽ നിന്ന് അകന്നകന്നു പോയി. അടുത്ത് വരുന്ന അവൻ്റെ ആനചൂര് അന്തരിക്ഷത്തിൽ തുമ്പി നീട്ടി അവൾ അറിഞ്ഞു . മദം നിറഞ്ഞ അവളുടെ ഭഗദ്വാരം ചുവന്ന് വീർത്തു . വാലുകൊണ്ട് അതിൽ അമർത്തിയുരച്ച് അവൾ വിങ്ങലടക്കി . വികാര തള്ളലിൽ അവൾ സ്വയമറിയാതെ മൂത്രമൊഴിച്ചുപോയി. മഞ്ഞ മുത്രം കാടിൻ്റെ മണ്ണിൽ പതഞ്ഞൊഴുകി. അതിൽ തട്ടി വീശിയ കാറ്റ് അവന് അവളുടെ സ്ഥാനം കാണിച്ചു കൊടുത്തു. മരങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ തൻ്റെ നേരേ വരുന്ന രണ്ട് വെളുത്ത കൊമ്പുകളാണ് അവൾ ആദ്യം കണ്ടത് . അവർ തമ്മിൽ കണ്ടു . ആ തുമ്പികൾ തമ്മിൽ കെട്ടുപിണഞ്ഞു .അവൾ നീട്ടി വിളിച്ചു . അവനും. കാടിൻ്റെ കാതുകളിൽ അത് മുഴങ്ങി.
" അവൻ അവളെ കണ്ടെത്തി റോയ്. ഇനി സഹ്യൻ്റെ മക്കളുടെ സംഗമം
💬 Comments
View all comments