Chapter Title : ഓർമ്മപ്പൂക്കൾ 7 [Nakul] [എൻ്റെ അമ്മ പ്രമീള]

എനിക്ക് നല്ല ചിരി വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു..
"എന്നതായാലും അയാടെ അച്ഛനും അമ്മേം അറിഞ്ഞിട്ട പേരാ " . ഡാഷിൽ ഞാൻ പമ്പിലെ കടയിൽ നിന്ന് വാങ്ങിയിട്ടിരുന്ന കപ്പലണ്ടി മിഠായിയുടെ പാക്കറ്റ് പൊട്ടിച്ചു കൊണ്ട് അമ്മ പറഞ്ഞു . അയാളുടെ കാമനോട്ടം അമ്മയും കണ്ടിരിക്കുന്നു.
" അതെന്നാ അങ്ങിനെ പറഞ്ഞേ"? ഞാൻ ആകാംക്ഷായോടെ ചോദിച്ചു.
" കണ്ണ് കൊണ്ട് ഗർഭം ഉണ്ടാക്കുന്ന ഇനമാ " . അമ്മ ഒരു കഷ്ണം കടല മിഠായി വായിലിട്ട് ചവച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. എനിക്കും ഒരു കഷ്ണം വായിൽ വെച്ച് തന്നു. അത് ചവച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു
" അപ്പോൾ കാമക്കണ്ണൻ മാറ്റി ഗർഭക്കണ്ണൻ ആക്കാം ?".
അമ്മ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു . വായിലുണ്ടായിരുന്ന കടല മിഠായി ബോംബ് പൊട്ടിയിട്ടെന്നപ്പോലെ ചിതറിത്തെറിച്ചു . 'സോറി സോറി, എന്ന് പറഞ്ഞ് അമ്മ ടിഷ്യൂ എടുത്ത് തെറിച്ച് വീണ മിഠായി പൊട്ടുകൾ തുടച്ചു മാറ്റി. അപ്പോഴും ചിരിയടക്കാൻ പാടുപ്പെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു അമ്മ .പെട്ടെന്ന് വണ്ടിക്കു മേലേ വലിയ കല്ലുകൾ വന്നു വീഴുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു . ഞാനും അമ്മയും ഒരു നിമിഷം ഞെട്ടിപ്പോയി . വിൻഡ്ഗ്ലാസ്സിൽ നോക്കിയപ്പോഴാണ് മനസ്സിലായത് ഓർക്കാപ്പുറത്ത് ആർത്തലച്ച് വന്ന മഴ!. വൈപ്പറിൻ്റെ ശക്തിക്കുമപ്പുറമായിരുന്നു മഴയുടെ പെയ്ത്ത് . വണ്ടിയുടെ വേഗം കുറക്കേണ്ടിവന്നു. ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് റോഡ് കാണാൻ പറ്റാത്ത വിധം മഴയായി. ഞാൻ ഹെഡ് ലൈറ്റ് ഓൺ ചെയ്തു. മഴയുടെ മറ തുളച്ച് പോകാൻ ഹെഡ് ലൈറ്റിൻ്റെ ഹൈ ബീമിന് പോലും കഴിഞ്ഞില്ല . വിൻഡ്ഷീൽഡിൽ നിന്ന് മഴയെ മായ്ക്കാൻ വൈപ്പർ നന്നായി കഷ്ടപ്പെടുന്നുണ്ട്. റോഡിലെ വണ്ടികളെല്ലാം പെട്ടെന്ന് സ്ലോ മോഷനിലായപ്പോലെ . ഓർക്കാപ്പുറത്ത് പെയ്ത മഴയിൽ നനഞ്ഞ് കുളിച്ച ബൈക്ക് യാത്രക്കാർ കേറി നിൽക്കാൻ ഒരു ഇടം കാണാതെ പതറി.
"ഇതെന്നാ ലോകാവസാനമാണോ " ?.ഞാൻ മഴ നോക്കി പറഞ്ഞു.
" Mmm . Doomsday '! . അമ്മ മഴയുടെ ഭീകരത നോക്കി പറഞ്ഞു.
" വണ്ടി നിർത്ത് റോയി . ഞാനോടിക്കാം" . ആ മഴയത്ത് എന്നെ കൊണ്ട് ഡ്രൈവ്