Chapter Title : ഓർമ്മപ്പൂക്കൾ 7 [Nakul] [എൻ്റെ അമ്മ പ്രമീള]

നനഞ്ഞ് കുളിച്ച ബൈക്ക് യാത്രക്കാർ കേറി നിൽക്കാൻ ഒരു ഇടം കാണാതെ പതറി.
"ഇതെന്നാ ലോകാവസാനമാണോ " ?.ഞാൻ മഴ നോക്കി പറഞ്ഞു.
" Mmm . Doomsday '! . അമ്മ മഴയുടെ ഭീകരത നോക്കി പറഞ്ഞു.
" വണ്ടി നിർത്ത് റോയി . ഞാനോടിക്കാം" . ആ മഴയത്ത് എന്നെ കൊണ്ട് ഡ്രൈവ് ചെയ്യിക്കാൻ അമ്മക്ക് ഭയുള്ളത് പോലെ .
ഞാൻ അനുസരിച്ചു. ലെഫ്റ്റ് ഇൻഡിക്കേറ്ററിട്ട് ഞാൻ വണ്ടി ഓരം ചേർത്ത് നിർത്തി . സീറ്റ് ബെൽറ്റ് അഴിച്ച് ഞാൻ ഗിയറിനു മുകളിലൂടെ ബാക്ക് സീറ്റിലേക്ക് മാറി കൊടുത്തു. അമ്മ ഗിയറിനു മുകളിലൂടെ കാലെടുത്ത് വെച്ച് ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിലേക്ക് ഇരുന്നപ്പോൾ എനിക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ട അമ്മയുടെ നിതംബ ഗോളങ്ങൾ എൻ്റെ മുഖത്തിന് നേരേ കുതിച്ചുന്തി വന്നു. അത് ചെറുതായി എൻ്റെ കവിളിൽ ഉരസികടന്നുപോയി. കനം കുറഞ്ഞ ലിനൻ ട്രൗസറിനടിയിലെ മൃദുലത! .ഉഫ്!!! .
"സോറി '' . അമ്മ ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിലേക്ക് ഇരുന്നു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ഞാൻ മുൻ സീറ്റിലേക്ക് കടന്നിരുന്നു. സീറ്റിൽ ആ ചന്തിയുടെ ചൂട്. അമ്മ ശ്രദ്ധയോടെ വണ്ടി റോഡിലേക്ക് കയറ്റി. മഴ കുറയുന്ന ലക്ഷണം കാണുന്നില്ല . മാർത്താണ്ഢവർമ്മ പാലം കഴിഞ്ഞ് വണ്ടി മുന്നോട്ട് പൊയ്ക്കൊണ്ടിരുന്നു .മഴ കാരണം വാഹനങ്ങൾ പതുക്കെയാണ് നീങ്ങുന്നത്. google Map ൽ കുറച്ചു കൂടെ മുന്നോട്ട് പോയാൽ വലത്തേക്ക് ഒരു ടേണിംഗ് കാണിക്കുന്നുണ്ട്. . ആ റോഡിലേക്ക് തിരിഞ്ഞാൽ ഇത്രയധികം വാഹന തിരക്ക് ഉണ്ടാവില്ല .
" ഒരു മിഠായി എടുത്ത് തന്നെ റോയ്