Chapter Title : ഓർമ്മയിൽ ഓമനിക്കും ബസ് യാത്ര [Fukman]

ഫുഡ് പാക്കറ്റും പേപ്പറും

എടുത്തു ഡൈനിങ് ടേബിളിലേക്കു ജയേഷ് നടന്നു. റീന പ്ലേറ്റ്സും കുടിക്കാൻ വെള്ളവുമായി വന്നു.

“എന്നെ എപ്പോൾ വിടാനാണു പ്ലാൻ?”, റീന ഒരു ചെറു ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.

“വണ്ടി ഒന്നു സ്‌റ്റാർട്ട് ആകട്ടെ. രണ്ടു മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞു ഞാൻ തന്നെ ഉദയമ്പേരൂർ കാറിൽ കൊണ്ടു വിടാം..”

ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞു പ്ലേറ്റുമായി റീന അടുക്കളയിലേക്കു നടന്നു. സിങ്കിനു അരികെ നിൽക്കുന്ന റീനയെ ജയേഷ് പുറകിൽ നീനു പൂണ്ടടക്കം പിടിച്ചു.

“എനിക്കു നിന്നെ എന്തു ചെയ്യണമെന്ന് അറിയുന്നില്ല.”

“എന്നിട്ടാണോ രാത്രി അതൊക്കെ കാണിച്ചത്?”

“ആദ്യമൊന്നു നിന്നെ എനിക്കു ശരിക്കുമൊന്നു കാണണം.”, റീനയെ കോരി എടുത്തു ബെഡ് റൂമിലേക്കു കൊണ്ടു പോയി ജയേഷ് പറഞ്ഞു.

ഒരു പുതിയ അനുഭവത്തിനു വേണ്ടി റീനയും കൊതിക്കുകയായിരുന്നു. മുൻപരിചയമില്ലാത്ത ഒരു ചെറുപ്പക്കാരനുമായി ഒന്നു കളിക്കാൻ റീനയും കൊതിച്ചു.

“ആ ബെഡ്ഡിൽ ഒന്നു പോയി കിടക്ക്”, ജയേഷ് നിർദ്ദേശിച്ചു. ഒന്നു കിടക്കണമെന്നു റീനയും ആഗ്രഹിച്ചതാണു. കുറേ ഏറെ നേരം ഇരുന്നു വന്നതല്ലേ?

ഇന്നലെ മാത്രം പരിചയപ്പെട്ട പെണ്ണു ഇന്നു തൻ്റെ കിടക്കയിൽ. എന്താണു സംഭവിക്കാൻ പോകുന്നതു എന്നു അറിഞ്ഞും കൊണ്ടുള്ള കിടപ്പല്ലേ? ജയേഷ് റീനയെ നോക്കി. സാരി മാറി ഒരു ഷർട്ടും സ്കെർട്ടും ഇട്ടിരിക്കുന്നു.

നല്ല ബോഡി ഷേപ്പു ഉള്ളതു കൊണ്ടു ഈ ഡ്രെസ്സിലും നല്ല മാദകത്വം. ഷർട്ടിനെ പൊക്കി നിർത്തി മുലകൾ തള്ളി നിൽക്കുന്നു.

“ഒരു കാൽ ഒന്നു പൊക്കി വെച്ചേ..”

ജയേഷിനു റീനയുടെ തുടകളുടെ മുഴുപ്പും കൊഴുപ്പും കാണാൻ ധൃതിയായി. സ്കെർട്ടിനുള്ളിൽ തുടകളുടെ ഷേപ്പ് ജയേഷിനു പിടി കിട്ടിയിരുന്നു.

റീന ഒരു കാൽ പൊക്കി വെച്ചപ്പോൾ സ്കെർട്ട് ഊർന്നു തുടകളും പാൻ്റി പോലും ജയേഷിനു കാണാൻ പറ്റി. കൂടുതൽ കാണാനായി ജയേഷ് ബെഡ്ഡിൻ്റെ കാൽക്കൽ വന്നു ഇരുന്നു.

“എന്തു കാണാനാ അവിടെ വന്നു ഇരുന്നത് ? സുനിലിനു ഇതു പോലുള്ള കളികളൊന്നുമില്ലല്ലോ, ഇപ്പോഴെങ്കിലും അതിൻ്റെ ത്രിൽ ഒന്നു അറിയണം”, റീന വിചാരിച്ചു

“ഇന്നലെ തൊട്ടു നോക്കിയതു ഇന്നു തുറന്നു കാണണം”, റീനയുടെ തുടയിടുക്കിലേക്കു നോക്കിക്കൊണ്ടു ജയേഷ് പറഞ്ഞു.

“ശരിക്കും കണ്ടോ..”

രണ്ടു കാലും