Chapter Title : ഒറ്റ രാത്രിയിൽ മാറിയ ജീവിതം 3 [അധീര]

അതിനൊപ്പം  രാത്രിയുടെ ഏകാന്തതയും.. ഇതെല്ലാം  ഏത്  ലഹരിക്കും മുകളിൽ ആണ്  "
ജീവ.. ഒന്ന് നിർത്തി  പിന്നെ വീണ്ടും അനഘയെ നോക്കി ചോദിച്ചു.
" തനിക്ക് തോന്നിയിട്ടില്ലേ.. എല്ലാം മറന്ന് ഒന്നിനെയും പറ്റി ആകുലപെടാതെ ഇത് പോലെ സ്വയം മറന്ന് ഇരിക്കാൻ.. "
ജീവയുടെ ചോദ്യത്തിനു മറുപടി പറയാൻ എന്നോണം അവൾ കാലുകൾ ബെഞ്ചിലേക്ക്  കയറ്റി  പിണച്ചു വച്ചു.

" അതിപ്പോ.. ഉം.. തോന്നിയിട്ട് കാര്യമില്ലാലോ.. കെട്ട്യോനേം കുഞ്ഞിനേം ഒക്കെ ഞാൻ അല്ലാണ്ട് പിന്നാരാ ഓർക്കാൻ.. അതും ഒരു രസല്ലേ " അനഘയും വിട്ട് കൊടുത്തില്ല.
ജീവ പിന്നെയും ചിരിച്ചു. " ബന്ധങ്ങൾ അവ നമുക്ക് ബന്ധനങ്ങൾ ആകരുത്...ജീവിതം ഒന്നേ ഉള്ളൂ.  !! ഇത് പോലെ.. മതി മറന്ന് ആഘോഷിക്കുക "

" ആഗ്രഹമുണ്ട് ജീവാ.. പക്ഷെ ലൈഫിൽ ഒരു സ്റ്റേജ് കഴിയുമ്പോൾ.. എല്ലാത്തിനും ഒരു ലിമിറ്റ് വരും..!! ഈ ആഘോഷങ്ങൾ ഒക്കെ  മറന്ന് ഒഴിക്കിനോത്ത് അങ്ങ് പോകും.. "
അവൾ വിദൂരതയിലെക്ക് നോക്കി സംസാരിച്ചു.

" ജീവിക്കാൻ മറന്ന് പോകരുത് അനഘ.. ഈ യവ്വനം അതിന്റെ പീക്ക് ടൈമിൽ നമ്മൾ മതി മറന്ന് ആസ്വദിക്കണം...  കാമം പോലും അതിന്റെ മൂർദ്ധന്യത്തിൽ പ്രകടമാകുന്നത് ഇണയോട് കൊതി തോന്നുമ്പോൾ അല്ലേ.
അത് പോലെ.. ജീവിതത്തോടും കൊതി തോന്നണം..''.
ജീവ ഒരു പെഗ്ഗ് കൂടി ഒഴിച്ച് അകത്താക്കി.

" തനിക്ക് ഒന്നൂടി ഒഴിക്കട്ടെ.. "
" പ്രശ്നമാകുമോ ? "
" എന്ത് പ്രശ്നം..  ഒന്നും  ആവാൻ പോണില്ല.. താൻ  അടിക്കെടോ " അവൻ ഗ്ലാസ്സിലേക്ക് വോഡ്ക പകർന്നു അവൾക്കായി നീട്ടി.
അവൾ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അത് വാങ്ങി. ശേഷം ശ്വാസം ഒന്ന് വലിച്ചു വിട്ട് ഗ്ലാസ് കാലിയാക്കി.

" ജീവാ..  സാഹിത്യം ഒക്കെ പറയുമല്ലേ..?? "
നുണ കുഴികൾ വിടർത്തി അവൾ ചിരിച്ചു.. നില വെളിച്ചത്തിൽ  അവളുടെ മുഖത്തിന് വല്ലാത്ത സൗന്ദര്യമായിരുന്നു.
" ആ ഇടക്ക് ഒക്കെ നമുക്കും  പറയണ്ടേ.. " ജീവ ഇരിപ്പിടത്തിൽ  ഒന്ന് അമർന്നിരുന്നു.

സമയം രാത്രി 2 മണിയോട് അടുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. നിലാവ് അതിന്റെ പാരമ്യത്തിൽ നിൽക്കുന്ന സമയം റിസോർട്ടിന്റെ പരിസരത്ത് അവർ രണ്ട് പേരും മാത്രമേ ഉണർന്നിരിക്കാൻ സാധ്യത ഉള്ളൂ.

എവിടെ നിന്നോ നായ ഓരിയിടുന്ന ശബ്ദം നേർത്ത്  വന്ന് അവിടെ തങ്ങി നിന്ന മൂകതയെ കീറി മുറിച്ചു...  ജീവ ഇപ്പോഴും പുറകോട്ട് കിടക്കുകയാണ്.
അനഘ അവളുടെ കൈ