Chapter Title : ഒരു അവിഹിത പ്രണയ കഥ 4 [സ്മിത]

കഴിഞ്ഞേപ്പിന്നെ പേയ്മെന്‍റ് പോലും വാങ്ങാതെയാ ആ കൊച്ച് പോയത്. പിന്നെ വിളിച്ചിട്ട് മൊബൈല്‍ ഫുള്‍ ഓഫ്. ഞാന്‍ കരുതി ആ കൊച്ച് വല്ല ധ്യാനത്തിനും പോയി നന്നായിപ്പോയെന്ന്! എന്നിട്ട് ഇപ്പഴാണ് അവളുടെ അമ്മയെങ്കിലും വിളിക്കുന്നെ!” മേനോന് ഒന്നും മനസിലായില്ല.

“ആരാ അവളുടെ അമ്മ?”

സ്വരത്തിലെ ടെന്‍ഷന്‍ പുറത്ത് കാണിക്കാതിരിക്കാന്‍ പരമാവധി ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് മേനോന്‍ ചോദിച്ചു.

“പേര് മറന്നു പോയി”

“അന്ന് അവള്‍ടെ അമ്മേം ഒരു കൂട്ടുകാരിയുമാ വന്നത്...”

“അവളാണോ ഇപ്പം നിന്നെ വിളിക്കുന്നെ?”

“അതെ.”

മേനോന്‍ വീണ്ടും നെറ്റി ചുളിച്ചു.

“എടീ അവരുടെ ഫോട്ടോ വല്ലതും നിന്‍റെ കൈയ്യില്‍ ഉണ്ടോ?”

“എന്താ മകളെ കളിച്ച് സുഖം പിടിച്ച് ഇനി അമ്മയേയും വേണംന്നുണ്ടോ?”

“അത് എന്തേലും ആകട്ടെ! നിന്‍റെ കയ്യി ഫോട്ടോ ഉണ്ടോ ഇല്ലയോ? അത് പറ!”

“ഫോട്ടോ ഒന്നും തന്നില്ല” സിഗരെറ്റ്‌ വലിച്ചൂതി ശ്രീജ വീണ്ടും നിറച്ച ഗ്ലാസ് വാങ്ങിക്കൊണ്ട് രേഷ്മ പറഞ്ഞു.

“പക്ഷെ ഒരിടപാടിനു വരുന്നതല്ലേ? ഞാന്‍ സീക്രട്ടായി അവരുടെ ഫോട്ടോ എടുത്തിരുന്നു...”

“ആണോ?”

മേനോന്‍റെ കണ്ണുകള്‍ തിളങ്ങി.

“എന്ത്യേ ഒന്ന് കാണിച്ചേ?”

“എന്‍റെ ഫോണിങ്ങു എടുത്തേ കൊച്ചേ,”

അവള്‍ ശ്രീജയോട് പറഞ്ഞു. ശ്രീജ മേശമേല്‍ നിന്ന് ഫോണെടുത്ത് രേഷ്മയ്ക്ക് കൊടുത്തു.

സിഗരെറ്റ്‌ ചുണ്ടത്ത് വെച്ച് ഗ്യാലറി തുറന്നു രേഷ്മ സ്ക്രോള്‍ ചെയ്തു.

“ആ കിട്ടി,”

രേഷ്മ പറഞ്ഞു.

“അമ്മേം ആള് സൂപ്പര്‍ ചരക്കാ! പുറത്ത് കൊടുപ്പ് ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു. എന്‍റെ കൂടെ കൂടുന്നോ എന്ന് ഞാന്‍ ചോദിച്ചു. പിന്നെ ആലോചിക്കാം എന്ന് അവര് പറഞ്ഞു. മേനോന്‍ ചേട്ടനെപ്പോലെ ഉള്ലോര്‍ക്ക് പറ്റിയ പീസാ” ഫോണ്‍ അയാള്‍ക്ക് കൈ മാറിക്കൊണ്ട് രേഷ്മ പറഞ്ഞു.

“അത് തന്നെ ആള്!”

അരുന്ധതിയുടെ ചിത്രം പ്രതീക്ഷിച്ച് നോക്കിയ മേനോന്‍ ഞെട്ടിത്തളര്‍ന്നു.

“ഇത്...?”

അയാളുടെ കണ്ണുകള്‍ വെളിയില്‍ ചാടാന്‍ തുടങ്ങി.

“സീമേടെ അമ്മ!”

“ഇതാണോ സീമേടെ അമ്മ?”

അയാള്‍ അങ്ങനെ ചോദിക്കുമ്പോള്‍ ശബ്ദം വിറച്ചിരുന്നു.

“ഡിറ്റോ!”

പുകയൂതിപ്പറത്തി രേഷ്മ പറഞ്ഞു.

“എന്താ മേനോന്‍ ചേട്ടന്‍ ഇവരെ കണ്ട്ട്ടുണ്ടോ? എന്തൊരു ചോദ്യമാ? മേനോന്‍ ചേട്ടനെപ്പോലെ ഒരു വെടിവീരന്‍ ഇതുപോലെ ഒരു പീസിനെ പിന്നെ കാണാതിരിക്കുമോ അല്ലേ?”