Chapter Title : ഒരു അവിഹിത പ്രണയ കഥ 7 [സ്മിത] [Climax]

മുഖത്ത് പതിഞ്ഞു .
മേനോന്‍റെ ചുണ്ടുകളും കവിളും പൊട്ടി, കണ്ണുകള്‍ കലങ്ങി. മുഖം ചുവന്നു പൊട്ടി ചൊര വന്ന് ഒഴുകാന്‍ തുടങ്ങി.
അയാള്‍ മലര്‍ന്ന് മലച്ച് അവന്‍റെ മുമ്പില്‍ക്കിടന്നു.
അവന്‍ പെട്ടെന്ന് ആദ്യം ലീനയുടെയും പിന്നെ സംഗീതയുടെയും സന്ധ്യയുടെയും കെട്ടുകള്‍ അഴിച്ചു.

“മേനോന്‍ ശരിക്കും പെരുമാറിയല്ലോ!”

സംഗീതയുടെ കവിളില്‍ തലോടി ഇര്‍ഫാന്‍ പറഞ്ഞു.
പിന്നേ അവന്‍ നിലത്ത് നിന്നു കൊക്കക്കോള പാനീയം നിറഞ്ഞ ബോട്ടില്‍ കൈയ്യിലെടുത്തു.

“സന്ധ്യേ!”
അവന്‍ അവളെ വിളിച്ചു.
സന്ധ്യ ഇര്‍ഫാനെ നോക്കി.

“നീ ആന്റമാരെ വിളിച്ചോണ്ട് അപ്പുറത്ത് പോ! എന്നിട്ട് മുറിവൊക്കെ വാഷ് ചെയ്ത് മരുന്ന് എന്തെങ്കിലും അപ്പ്ളൈ ചെയ്യ്‌!”

സന്ധ്യ അവരേയും കൂട്ടി അകത്തേക്ക് പോയി.
ഇര്‍ഫാന്‍ അയാളെ പിടിച്ച് എഴുന്നേല്‍പ്പിച്ചു.

“എന്‍റെ വാപ്പയെ നീ കൊന്ന രീതി ഒക്കെ ഞാന്‍ ടി വിയില്‍ കണ്ടു,”

അയാളുടെ കോളറിനു പിടിച്ച് ഉയര്‍ത്തി ഇര്‍ഫാന്‍ പറഞ്ഞു.

“അതില്‍ എനിക്ക് പരാതിയില്ല. നിന്‍റെ കൂട്ടത്തില്‍ ചേര്‍ന്ന് നിനക്ക് വേണ്ടി ഒരുപാട് ഹറാം പിറപ്പ്‌ കാണിച്ചതല്ലേ. പടച്ചോന്‍ കൊടുത്ത ശിക്ഷയായി ഞാനതങ്ങ് വരവ് വെക്കും! പക്ഷെ...”

അവന്‍ കൊക്കക്കോള ബോട്ടില്‍ ഉയര്‍ത്തി.

“എന്‍റെ ഉമ്മച്ചി .... ആ പാവത്തിനോട് നീ ചെയ്ത ഹറാം പിറപ്പ്‌ പടച്ചോന്‍ പൊറുത്താലും ഞാന്‍ പൊറുക്കില്ല!”

ഉയര്‍ന്ന ബോട്ടില്‍ ശക്തിയായി താഴേക്ക് പതിച്ചു. മേനോന്‍റെ അരക്കെട്ടില്‍. ലിംഗവും വൃഷണങ്ങളും കൂട്ടി ആഞ്ഞൊരടി!

“ആഹഹാഹ്!!”

ആ പരിസരം മുഴുവന്‍ അയാളുടെ നിലവിളിയാല്‍ മുഴങ്ങി.

“കരയല്ലേ!”

ഇര്‍ഫാന്‍ പറഞ്ഞു.

“നിന്‍റെ ഡ്യൂട്ടി കരച്ചില്‍ അല്ല; കരയിപ്പിക്കല്‍ അല്ലെ? അതിന്‍റെ ഉസ്താദ് അല്ലെ നീ!!”

ബോട്ടില്‍