Chapter Title : ഒരു അവിഹിത പ്രണയ കഥ [സ്മിത]
വിരലുകള്കൊണ്ട് യോനിത്തടം ഞെക്കി അമര്ത്തി ആലിഫാ വീണ്ടും ചോദിച്ചു. അവളുടെ കയ്യമര്ത്തലില് രേണുക വീണ്ടും സുഖംകൊണ്ട് പുളഞ്ഞു.
“അത്...”
രേണുക പറയാന് ശ്രമിച്ചു.
“പറയെടോ....നമ്മള് നല്ലതിക്ക് ഫ്രണ്ട്സ് അല്ലേ?”
ആലിഫ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു.
“ഇങ്ങനെയാണോ? ഇങ്ങനെയാണോ ഇവിടുത്തെ കടി അടക്കുന്നത്?”
അത് പറഞ്ഞ് ആലിഫാ രേണുകയുടെ പൂര്പ്പിളര്പ്പിലേക്ക് വിരലുകള് കയറ്റി.
“ആഅഹ്ഹ...!!”
രേണുക ഉച്ചത്തില് സീല്ക്കാരമിട്ടു.
“പടച്ചോനെ!”
വിരല് പൂര്പ്പിളര്പ്പില് തന്നെയിട്ട് ഒന്ന് തിരിച്ചുകൊണ്ട് ആലിഫ ആശ്ചര്യത്തോടെ പറഞ്ഞു.
“എന്തൊരു ചൂടാടീ നിന്റെ പൂ ...നിന്റെ സാമാനത്തിന്റെ അകത്ത്...ഇത്രേം ചൂട് ഒന്ന് തണുപ്പിക്കണേല് സ്വന്തം വിരലോ എന്നെപ്പോലെ ഒരു പെണ്ണിന്റെ വിരലോ ഒന്നും മതിയാകത്തില്ല....നല്ല ഉശിരന് കു ...നല്ല സൂപ്പര് ആണിന്റെ സാമാനം തന്നെ വേണം...”
അത് പറഞ്ഞ് അവള് വീണ്ടും വിരല് ഒന്ന് തിരിച്ചു.
“അല്ലേ...?”
അവളുടെ കന്തിലേക്ക് പെരുവിരല് മുട്ടിച്ചുകൊണ്ട് ആലിഫാ വീണ്ടും ചോദിച്ചു.
“വേണ്ടേടീ? വേണ്ടേ? ശരിയല്ലേ? ഞാമ്പറഞ്ഞത് ശരിയല്ലേ?”
“ഹ്മം...”
ജാള്യതയും പരിഭ്രമവും ഭയവും കാമവും ഇടകലര്ന്ന സ്വരത്തില് രേണുക മൂളി.
അപ്പോഴാണ് അവരുടെ ഫോണ് ശബ്ദിച്ചത്.
അവര് തന്നെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട്,ഇടത്തെ കൈ പൂറില് നിന്നും മാറ്റതെ ഫോണെടുത്തു.
“അയ്യോ ആണോ?”
ആലിഫാ അല്പ്പം പരിഭ്രമത്തോടെ സംസാരിക്കുന്നത് കേട്ടു.
“ഇല്ല,തിരക്കില്ല ...ഇപ്പം ഒരാളേയുള്ളൂ ...അതെ ,ഒരാളേയുള്ളൂ...അതെ ..ഒരര മണിക്കൂറോ? അയ്യോ അങ്ങനെയാണോ? അപ്പോള്...?”
ഫോണില് ആരോടോ സംസാരിച്ച് കഴിഞ്ഞ് അവര് തന്നെ ദയനീയമായി നോക്കി.
“എന്താ ആന്റി?”
“മോളെ, സനയ്ക്ക് ഒരു ആക്സിഡന്റ്റ്...ഉടനെ പോകണം”
ആലിഫയുടെ ബ്യൂട്ടി ടെക്നീഷ്യനാണ് സന.
“അതിനെന്താ? ആന്റി പൊയ്ക്കോ ..ഇത് പിന്നെ കമ്പ്ലീറ്റ് ചെയ്താലുംമതിയല്ലോ..”
“അയ്യോ ..പണി ഇത് വരെ ഞാന് കമ്പ്ലീറ്റ് ചെയ്യാതെ ഇരുന്നിട്ടില്ല..മോള്ക്ക് വിഷമം ഇല്ലെങ്കില് ഞാന് ഒരാളെ ഇപ്പോള് വിടാം...കമ്പ്ലീറ്റ് ചെയ്യും..”
“വൃത്തിക്ക് ചെയ്യില്ലേ?”
“പിന്നല്ലാതെ? അങ്ങനെ അല്ലാത്ത ആളെ ഞാനിവിടെ അപ്പോയിന്റ്റ് ചെയ്യുമോ മോളെ?”
“എങ്കില് ആന്റി പൊക്കോ...”
“എങ്കില് മോളാ ബ്യൂട്ടി ലെയര് കണ്ണിന്റെ മേല് വെച്ച് ചാരിക്കിടന്നോ...പുതിയ ഒരാളുടെ മുമ്പില് തുണീം കോണാനും ഒന്നും ഇല്ലാതെ പൂന്തോട്ടം ഒക്കെ പൊളിച്ച് പിടിച്ച് കിടക്കുന്നത് ഒരു ചമ്മല് അല്ലേ...ടെക്നീഷ്യന് വര്ക്ക്
💬 Comments
View all comments