Chapter Title : ഒരു ഭാര്യയുടേ തോട്ടപ്പണി [ആനീ]

​"എന്താ മുത്തു ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നത്?"

അവൾ അറിയാതെ ചോദിച്ചു പോയി.

​മുത്തു ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ ഒരു വല്ലാത്ത ഗർജനമുണ്ടായിരുന്നു.

"ഇല്ല മേടം... ഈ കാട്ടിൽ ഇതുവരെ ഇങ്ങനെയൊരു പൂവ് വിരിഞ്ഞിട്ടില്ല. അത് നോക്കിപ്പോയതാ കണ്ടില്ലേ ചുവന്നു തുടുത്ത ഒരു പൂവ്..."

​അയാളുടെ മറുപടി കേട്ട് ഇന്ദുവിന്റെ മുഖം വിളറി എന്തോ അയാൾ കൊള്ളിച്ചു പറയും പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.

“എവിടെ”

“കഴിഞ്ഞ് പോയി മേടം കണ്ടില്ല അതാ”

അഭി ഇപ്പോഴും പബ്ജിയുടെ ലോകത്താണ് ഇയാൾ ഒരു പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കുകയാണേൽ പോലും അവന് ഒന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റില്ലെന്ന് അവൾക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു. ഈ കൊടുംകാട്ടിനുള്ളിൽ താൻ ഈ മൃഗത്തെപ്പോലെയുള്ള മനുഷ്യന്റെ കൂടെ ഒറ്റക്കാണെന്ന ബോധം ഇന്ദുവിനെ വല്ലാതെ ഭയപ്പെടുത്തിതുടങ്ങി .
.
​"ഇനി എങ്ങോട്ടാ പോണ്ടേ?".

അവൾ വിക്കലോടെ ചോദിച്ചു.

​"ഇടതുവശത്തെ ആ ചെറിയ വഴിയിലേക്ക് മേടം..."

“ഓക്കേ”

" എന്താണ് വരാൻ വൈകിയത് മേടം? സമയം അഞ്ചര ആയല്ലോ ഞാൻ ഒത്തിരി കാത്തിരുന്നു വല്ലാത്ത വിശപ്പായിരുന്നു ഇത്ര നേരം ഇപ്പോൾ അടങ്ങാത്ത ദാഹവും തുടങ്ങി,"

മുത്തുവിന്റെ ശബ്ദം പുറകിൽ നിന്ന് വീണ്ടും മുഴങ്ങി..

​ഇന്ദു ഒന്ന് പതറി,

"അത്... വഴി അറിയാത്തതുകൊണ്ട് പതുക്കെയാണ് വന്നത് വെള്ളം വേണോ നിങ്ങൾക്ക്."

“ഏയ്‌ വേണ്ട അത് തിന്നേണ്ടത് തിന്നാലും കുടിചാലുമേ മറുള്ളു മിനിമം താഴെ തൊട്ട് മേലെ വരെ തിന്നണം പൊയ്കയിൽ നിന്നും വെള്ളം കുടിക്കണം നല്ല പോർട്ടിൻ ജലം ”

“എന്ത്”

“നല്ല മാൻ പേടയെ വേട്ടയാടി തിന്നുന്ന കാര്യമാ മേടം”

“ഹ്മ്”

അവൾ ചെറുതായി പേടിച്ചുകൊണ്ട് സ്റ്റിയറിംഗിൽ പിടുത്തം മുറുക്കി.
​കാർ ഇപ്പോൾ വിജനമായ ഒരു മൺപാതയിലൂടെയാണ് നീങ്ങുന്നത്. ഇരുവശത്തും ആകാശം മുട്ടുന്ന മരങ്ങൾ. തമിഴ്നാട്ടിലെ ഈ അതിർത്തി ഗ്രാമത്തിൽ സന്ധ്യ നേരത്തെ മായങ്ങുമെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.

​"മേടം ഇന്ന് തന്നെ പോകുന്നുണ്ടോ?"

മുത്തു വീണ്ടും ചോദിച്ചു. അവന്റെ കണ്ണുകൾ മിററിലൂടെ അവളുടെ മുഖതെക്ക് വീണ്ടും പതിഞ്ഞു.

​"പിന്നെ... എല്ലാം കണ്ടിട്ട് ഇന്ന് തന്നെ പോണം,"

ഇന്ദു ഉറച്ച സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു. പക്ഷെ ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു ആധി പടരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഈ കാട്ടുവഴിയിലൂടെ രാത്രി തിരിച്ചുപോവുക എന്നത് ആലോചിക്കുമ്പോൾ തന്നെ അവൾക്ക് ഭയം തോന്നി.

​ഇന്ദുവിന്റെ മറുപടി കേട്ടപ്പോൾ മുത്തുവിന്റെ മുഖത്ത് ഒരു നിമിഷം നിരാശ നിഴലിച്ചു. അവന്റെ മുഖത്തെ ആ മാറ്റം അവൾ മിററിലൂടെ ശ്രദ്ധിച്ചു. എന്നാൽ, കണ്ണടച്ചു തുറക്കുന്ന