Chapter Title : ഒരു ബോള്ഡ് ലൌ സ്റ്റോറി [krishna]
പോലെ തോന്നി. ''കുറേ ഡയലോഗ് ഒക്കെ ഉണ്ട്, പക്ഷേ അതിലെ അവളെ വിളിക്കുന്നത് 'വാടീ... പോടീ..' എന്നൊക്കെയാണ്...''
ഞാന് പെട്ടന്ന് ഇടക്ക് കയറി ''അതൊന്നും ഈ പ്രാക്ടീസിന്റെ ഇടയില് കുഴപ്പമില്ല. പ്രാക്ടീസ് ചെയ്യുമ്പോള് ഞാന് ആ കാരക്ടര് ആണ് നിന്റെ ചേച്ചി അല്ല. നിനക്ക് സ്ക്രിപ്റ്റില് ഉള്ള പോലെ എന്നെ വിളിക്കാം... എനിക്ക് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല..''
അനു തുടര്ന്നു ''ചേച്ചിക്ക് സമ്മതമാണെങ്കില് ഞാന് അങ്ങിനെ പറയാം... പിന്നെ കുറ്റം പറയുരത്...''
ഞാന് '' ഏയ് എനിക്ക് സമ്മതമല്ലാത്തത് ഞാന് തുറന്ന് പറയും.. നമ്മള് റിഹേര്സല് ചെയ്യുമ്പോള് നമ്മള് ആ കഥാപാത്രങ്ങള് മാത്രമാണ്. അവിടെ നീ അനിയനുമല്ല.. ഞാന് ചേച്ചിയുമല്ല...'' ഞാന് തുടര്ന്നു '' എന്താ സീനിലുള്ളത് അത് അതേപോലെ നമ്മള് ചെയ്യും അത് കഴിഞ്ഞാല് പിന്നെ നീ അനിയനും ഞാന് ചേച്ചിയും.. റിഹേര്സല് ചെയ്യുമ്പോള് നാണവും മടിയും ഒന്നും പാടില്ല.. പരിഭ്രമവും...''
അനുവിന്റെ മുഖത്ത് ഞാന് സന്തോഷം കണ്ടു ''ഓക്കേ... ചേച്ചി ഇപ്പോള് ഒക്കെ മനസിലായി പക്ഷേ എനിക്ക് കുറച്ച് പരിഭ്രമം ഉണ്ട്.. ആദ്യം എന്നെ സപ്പോര്ട്ട് ചെയ്യണം.. എന്റെ പരിഭ്രമം മാറുന്നത് വരെ, ഞാന് മാക്സിമം നോര്മലായി ആക്ട് ചെയാന് ശ്രമിക്കാം...''
ഞാന് ''ഓക്കേ അനൂ.. എന്റെ സപ്പോര്ട്ട് ഉണ്ടാകും ഞാനും ഇതുവരെ ഇങ്ങിനെ അഭിനയിച്ചിട്ട് ഒന്നും ഇല്ല, കുര്ച്ച് ഡാന്സ് പഠിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്ന് മാത്രം. നിന്റെ സപ്പോര്ട്ട് എനിക്കും വേണം.. വിചാരണയൊന്നും വേണ്ട.. എന്തെങ്കിലും വിചാരിക്കുമോ എന്ന് വിചാരിച്ചുള്ള നോട്ടവും വേണ്ട.... സാധാരണ പോലെ...''
അനു ഓക്കേ എന്ന ഭാവത്തോടെ സോഫയില് ഇരുന്നു. മുഖത്ത് നല്ല പ്രസന്ന ഭാവം ഉണ്ട് ഞാന് ചിരിച്ച് കൊണ്ട് അവനോട് പറഞ്ഞു ''ഓക്കേ അനു.. നാളെ തൊട്ട് നമുക്ക് റിഹേര്സല് തുടങ്ങാം...'' അവന് തലകുലുക്കിയൂപ്പോള് '' ഒരു കാര്യം കൂടി നീ എപ്പോഴും മാനസികമായി ആ കാരക്ടര് ആകാന് ശ്രമിക്ക്, ആ കാരക്ടര് ആണ് എന്ന് സ്വയം വിശ്വസിപ്പിക്കാന് ശ്രമിക്ക്.. അത് നിനക്ക് പ്രയോജനം ചെയ്യും എന്നാണ് എനിക്ക് തോന്നുന്നത്...''
അനു ഞാന് പരയുന്നത് ഒക്കെ ആത്മാര്ഥമായും ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാന് വീണ്ടും
💬 Comments
View all comments