ഒരു ചെമ്പനീർ പൂവിന്റെ ഓർമ്മയിൽ [മാഡി]

Can I take this story for a short film??

വരികളിലെ വാചാലതകൾ എന്നും എന്നും ഏറെ പ്രിയപ്പെട്ടത് ആശാനേ❤️❤️❤️

Really awesome

Wawww wat a story man... Please keep writing, you are talented...

Super. Excellent structure. What a feel. Heartuching.

എന്തോരു ഫീൽ ഉള്ളിൻറ്റെ ഉളളിൽ ഒരുനീറ്റൽ പിടക്കുന്നു അന്തരാളം. ആത്മാവിൽ തോടുന്ന വരികൾ.

പത്താം ക്ലാസ്സിലെ വേനലവധിക്ക് മുൻപ് അവളെന്നോട് മറക്കാതെ പറഞ്ഞിട്ടായിരുന്നു പോയത്,'അടുത്ത വർഷം ഇവിടെ തന്നെ ചേരണം' എന്ന്. കുറച്ചു നാളുകൾ കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ അറിഞ്ഞത് ഒരു കാർ അപകടത്തിൽ ചിന്നക്കട സ്വതേശിയായ ഒരു പെണ്കുട്ടി മരണപ്പെട്ടു എന്നായിരുന്നു. പ്രായവും അടയാളങ്ങളും സ്ഥലപ്പേരും മാതാപിതാക്കളുടെ പേരും എല്ലാം കൃത്യമായിരുന്നിട്ടും ഞാൻ മനസ്സ് ഉരുകി പ്രാർത്ഥിച്ചു 'അത് എന്റെ നൂറ ആവരുതെ' എന്ന്. പക്ഷെ, ദൈവം എന്റെ പ്രാർത്ഥന കേട്ടില്ല . വർഷം കുറേ ആയെങ്കിലും ആ സ്ഥാനത്ത് എനിക്ക് ഇതുവരെ ഒരു പെണ്ണിനേയും കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഈ കഥ അവളുടെ ചെറുപ്പത്തെ കുറിച്ചാണ് പറഞ്ഞത് എന്നെനിക്ക് തോന്നി. കഥക്ക് ഒരു ഹാപ്പി എന്ഡിങ് ഒന്നും ഇല്ലെങ്കിലും ഒരുപാട് ഇഷ്ടമായി .കുറച്ചു നേരത്തേക്ക് ഞാൻ എന്റെ കുട്ടിക്കാലത്തേക്ക് ടൈം ട്രാവൽ ചെയ്ത ഒരു അവസ്ഥയായിരുന്നു. നന്ദിയുണ്ട് ഒരിപാട് .ഞാൻ വലിയ വായനക്കാരനൊന്നും അല്ല. പക്ഷേ, ഞാൻ ഇതുവരെ വായിച്ചതിൽ വച്ചു ഏറ്റവും നല്ല കഥ. അതാണ് ഞാൻ ഇതിനു താരൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന കോംപ്ലിമെന്റ്.

Maadi....polichu mutheee.. innanu kadha vayichath...ethrayoke kazhivu kayyil indayitano ithrayum kaalam ivde irunnath...orupadu ishtamayi....iniyum ezhuthanam oripadu nalla kadhakal..

മാഡീ.....?? ഇത്രയും നല്ലൊരു എഴുത്തുകാരനായിട്ടും, ഇത്രയും കാലം ഒന്നും എഴുതാതെ ഞങ്ങളുടെ കൂടെ കമന്റും എഴുതി കൂടിയത്....?? ഇനി കമന്റ് വേണ്ട.... കഥകൾ എഴുതിയാൽ മതി.?? ????

പ്രിയപ്പെട്ട മാഡി എന്തു എഴുത്താണ് ഇഷ്ട്ടാ ഇത് , കരയിപ്പിച്ചു കളഞ്ഞല്ലോ 19 page ൽ ഒരു പ്രണയപൂക്കാലം സമ്മാനിച്ചു മാഡി താങ്കൾ ...

WOW

Manoharam.. Kavitha pole sundaram...

Mind blowing.... Speechless... വാക്കുകൾ കിട്ടുന്നില്ല വർണിക്കാൻ...

മാഡി...... മുത്തേ .... കരയിപ്പിച്ചല്ലോടാ നീ എന്നെ .... ????? അവസാന താളുകൾ എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ നുറുങ്ങു വേദന സൃഷ്ടിച്ചു....... പത്താം ക്ലാസ്സ്‌ കാരന്റെ പ്രണയത്തെ കുറിച്ചു പറഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ കരുതി സൂര്യ അവന്റെ കാമുകി ആയിരിക്കും എന്നു .... പക്ഷെ താങ്കൾ എഴുതിയ വരികളിലൂടെ ആ കരുതൽ ഒക്കെ എവിടെ മാഞ്ഞു പോയി .... സൂര്യ .... അശ്വതി ആണെന്നു അറിഞ്ഞ നിമിഷങ്ങൾ ????? എന്താ പറയുക ..... ഒന്നുമില്ല മാഡി..... മാഡിയുടെ വാക്കുകളെ വർണിക്കാൻ മാത്രമുള്ള കഴിവൊന്നും എനിക്ക് ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് നിർത്തുന്നു...... ഒരുപാട് ഒരുപാട് ഇഷ്ടായി മനസിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ സ്പർശിച്ച ഒരു കൃതി ..... ഓരോ വാക്കുകളും നല്ല മനോഹരമായി എഴുതിയിരിക്കുന്നു...... അപ്പോ അധികം വലിച്ച് നീട്ടുന്നില്ല അടുത്ത കഥയും ആയി വേഗം വരും എന്നു പ്രതീക്ഷയോടെ..... ??????? സസ്നേഹം അഖിൽ

എന്റെ മാഡ് മാഡിക്ക്.... (ലാലേട്ടാ... ) ഒരു കഥ....അത് നൊമ്പരമാവുന്നത് കഥാകാരന്റെ മിടുക്കാണ്. എന്നാൽ അത് ആസ്വാദകർ തന്നെയായി മാറുന്നത് ആരുടെ മിടുക്കാവും? അറിയില്ല. പാരഗ്രാഫ് തിരിച്ചിട്ടില്ല, സംസാരം ഇൻവെർട്ടഡ് കോമക്കുള്ളിലാക്കിയില്ല, രണ്ടുപേരുടെ സംഭാഷണങ്ങൾ വേർതിരിച്ചിട്ടില്ല.... ഇതൊക്കെ മനസ്സിലായത് പത്തൊൻപത് പേജുകൾ മുഴുവൻ കഴിഞ്ഞപ്പോഴായിരുന്നു. അത് വരെ ഇതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാൻ സാധിച്ചില്ല.വരികളിൽ നിന്ന് കണ്ണുകളെ അടർത്താൻ സാധിച്ചില്ലെന്നത് കാര്യം. നിങ്ങളെ എനിക്കറിയില്ല. അറിയാതിരിക്കുന്നത് തന്നെ നല്ലത്. എന്നാൽ നിങ്ങളുടെ ഈ വരികളെ... അവയെ അറിഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ..... നഷ്ടങ്ങൾ എന്ന് പറയേണ്ടി വരുന്നത് ആ അറിയാതിരിക്കലിനെ ആണ്.... ലാഭങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ സൗഹൃദവും. ഓരോ വരികളും വാക്കുകളും സെല്ലുലോയിഡിലെ ഓരോ ചിത്രങ്ങൾ പോലെ. ആ എഴുത്തിന്റെ തെളിമയുള്ള വെളിച്ചത്തിൽ വായിക്കുന്നവരുടെ ഹൃദയത്തിലേക്ക് ഓരോ ചിത്രങ്ങളും പ്രോജക്റ്റ് ചെയ്യപ്പെടുമ്പോൾ..... ഞങ്ങൾ കഥ വായിക്കുന്നില്ല കൂട്ടുകാരാ... മറിച്ച് നിങ്ങൾ സംവിധാനം ചെയ്ത സുന്ദരമായ ഒരു സിനിമ കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഇഷ്ടപ്പെട്ട സീനുകൾ ഞങ്ങൾ റീവൈൻഡ് ചെയ്ത് വീണ്ടും വീണ്ടും കണ്ടുകൊണ്ടേ ഇരിക്കുന്നു. “മഴയുടെ ആർത്തലക്കുന്ന ഇരമ്പം ഞങ്ങളുടെ ചെവിയിൽ മുഴങ്ങുന്നുണ്ട്.. സൂര്യയുടെ ചിരി.... പാത്രം താഴെ വീണുടയുന്ന ശബ്ദം, മെഴുകുതിരിയുടെ അണയാറായ വെളിച്ചത്തിന്റെ പൊട്ട്, പാതി തുറന്ന ജനവാതിലിലൂടെ അരിച്ചെത്തുന്ന കാറ്റിന്റെ തണുപ്പ്........ “ ഞങ്ങളെ എങ്ങോ കൊണ്ടുപോയെത്തിച്ചിരിക്കുന്നു. കോർണിഷിലേക്ക് മുഖമുള്ള ജനാലക്കൽ നിർത്തി ഈ കഥയിലെ നിഴലുകളാക്കി മാറ്റിയിരിക്കുന്നു. ഇത്ര സുന്ദരമായ വരികൾ.... പ്രകൃതി നിന്നോടൊപ്പം നിന്റെ വിരൽ തുമ്പിൽ നൃത്തം ചെയ്യാൻ നിറ പുഞ്ചിരിയോടെ സമ്മതം മൂളി നിൽക്കുന്നു ... അവൾ നിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാണെന്ന പോലെ... നിന്റെ ആജ്ഞാനുസരണം അവൾ ഞങ്ങൾക്കുള്ളിൽ മഴയായും കാറ്റായും തണുപ്പായും വെളിച്ചമായും പെയ്തിറങ്ങുന്നു... "കൈകൾ പിറകിലേക്കാക്കി മുടി വാരി ചുറ്റുന്ന അവളുടെ നിറമാറിലേക്കെന്റെ ദൃഷ്ടി പതിഞ്ഞു... പുറത്ത് മഴ ചെറിയൊരു ഇടിമുഴക്കത്തോട് കൂടി ശക്തി പ്രാപിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു" വരികൾ എടുത്തെഴുതാനിരുന്നാൽ കഥ മുഴുവൻ എഴുതേണ്ടി വരും.... എങ്കിലും..... ഏറ്റവും ഏറ്റവും ഏറ്റവും പ്രിയമായത്, പ്രിയതമമായത് ഈ വരികൾ... ആ ചിത്രം സുന്ദരമായ ഒരു പെയിന്റിംഗ് പോലെ... മായാതെ... അതങ്ങനെ നിലനിൽക്കട്ടെ.. എന്നും. പത്മരാജൻ സാറിന്റെ വരികളെ ഒരു സൂചിമുനയുടെ കൃത്യതയോടെ ഉപയോഗിക്കാൻ.... ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല ഇങ്ങനെ. ആ വരികൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആണെന്ന് അറിയാതിരുന്നെങ്കിൽ എന്നാഗ്രഹിച്ചു പോയി... ആ വരികൾ അത്രമേൽ ഈ കഥയിൽ ഇഴുകി ചേർന്നിരിക്കുന്നു... ഒരിക്കലും ക്വോട്ടഡ് ലൈൻസ് ആയി തിരിച്ചറിയാൻ പോലും സാധിക്കാത്ത വിധം. നിങ്ങൾ ഒരു യഥാർത്ഥ കലാ ആസ്വാദകനാണ്. നിങ്ങളിൽ കലയും കലാകാരനും ഒന്നിച്ചു ചേർന്നിരിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ ആരുടെ കഥകളെ ആസ്വദിക്കുന്നുവോ, ആരാധിക്കുന്നുവോ .....അവർ അനുഗ്രഹീത കലാകാരന്മാരായിരിക്കുന്നു. ആയതിനാൽ നിങ്ങൾ എന്നും കലാകാരന്മാർക്കും ഉയരെ തന്നെ നിൽക്കുന്നു.... ... എന്നും നിലനിൽക്കട്ടെ.... മാഡ് മാഡി എന്ന എഴുത്തുകാരനും, സുഹൃത്തും... അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിത്യ സുന്ദരമായ വരികളും.... പ്രണയവും..... പിന്നെ.......... ഇത്... ഞാൻ താങ്കൾക്ക് തന്ന വാക്ക്.... സിറ്റുവേഷനുകൾ തീർത്തും അനുകൂലമല്ല, എന്നല്ല. ഒരുപാട് പ്രതികൂലവുമാണ്... എങ്കിലും ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവർക്ക് നൽകുന്ന വാക്ക് വാക്കു തന്നെ. അതിൽ മാറ്റമില്ല. അതിനേക്കാളുപരി... ഈ കഥയെപ്പറ്റി പറഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ..... (പിന്നെ മറ്റെന്തു പറയണം?) ഏറെ ബഹുമാനത്തോടെ സിമോണ.

""ഒരു ചെമ്പനീർ പൂവിറുത്തു ഞാനോമലേ... ഒരുവേള നിൻ നേർക്കു നീട്ടിയില്ല, എങ്കിലും എങ്ങനെ നീയറിഞ്ഞു ചെമ്പനീർ പൂക്കുന്നതായ് നിനക്കായ്?..... സുഗന്ധം പരക്കുന്നതായി നിനക്കായി...."" സ്നേഹത്തിൻറെ ചെമ്പനീർ പൂവുമായ് അവളെ കാത്തുനിന്നെങ്കിലും.. ഒരു മഴയിലൂടെ വന്ന് മഴയായി നിറഞ്ഞ് മഴവില്ല് പോലെ മറഞ്ഞുപോയവർ., അവൾ അശ്വതി!. മാഡീ..... .സത്യത്തിൽ തൂവാനത്തുമ്പികൾ കണ്ടതിനുശേഷമാണ് മഴയുടെ മായിക സൗന്ദര്യത്തെക്കുറിച്ച് ഞാൻ ചിന്തിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്... ആ സിനിമയിൽ ക്ലാര യോട്‌ ഒട്ടിനിൽക്കുന്ന ഒരു കഥാപാത്രം തന്നെയാണ് മഴ .അവൾ വരുമ്പോഴും പോകുമ്പോഴും അവർക്കൊപ്പം മഴയുണ്ടായിരുന്നു. മഴയിൽ കുതിർന്ന് നില്ക്കുന്ന സുമലതയുടെയും ലാലിന്റെയും മുഖമാണ് ആ സിനിമയെ കുറിച്ചുള്ള വലിയ ഓർമ്മ !.ഇതൊക്കെ ഇവിടെ എന്തിനാ പറയുന്നത്?.. എന്നു ചോദിച്ചാൽ... മനസ്സിനെ ഒരുപാട് ഇളക്കി മറിച്ച" ഉദകപ്പോള "എന്ന നോവലിലൂടെ വന്ന സൃഷ്ടി എന്നെപ്പോലെ ,നിങ്ങളെപ്പോലെ... അനൂപ് മേനോൻ എന്ന വലിയ കലാകാരൻറെയും ഒരു വലിയ "ഒബ്സഷൻ "ആയിരുന്നു .ബ്യൂട്ടിഫുൾ എന്ന ബ്യൂട്ടിഫുൾ സിനിമയിൽ അദ്ദേഹം അതിൻറെ സാരാംശം എടുത്ത് പറയുന്നുണ്ട്. അതുകഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ആ സൃഷ്ടിയെ സ്നേഹിച്ചു കടന്ന്പോകുന്നത് ഞാൻ കാണുന്നത്, നിങ്ങളിൽ ആണ് !. അപ്പോൾ പത്മരാജൻ എന്ന എഴുത്തുകാരൻ- സംവിധായകനെ "ഹോണർ "ചെയ്യുകവഴി നിങ്ങൾ ആദ്യ കൈയെഴുത്തിൽ തന്നെ ഒരു അനൂപ് മേനോൻ ലെവലിലാണ് ചെന്നെത്തിയിരിക്കുന്നത്. അത് തന്നെ ഈ കഥയ്ക്കുള്ള ഏറ്റവും വലിയ അംഗീകാരമായി ഞാൻ വിലമതിക്കുന്നു. പത്മരാജനെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞാൽ ഒരുപാടുണ്ട് പറയാൻ... ചുരുക്കിപറഞ്ഞാൽ അദ്ദേഹം എൻറെ സ്വകാര്യ അഹങ്കാരമാണ്, ഭ്രാന്താണ്, ലഹരിയാണ് എല്ലാമാണ്!. ഇപ്പോഴും എൻറെ കൈവശം കരുതിയിട്ടുള്ളൂ കുഞ്ഞി പുസ്തക കൂട്ടത്തിൽ പ്രധാനം.. ലോല ഉൾപ്പെടുന്ന അദ്ദേഹത്തിൻറെ കഥാസമാഹാരമാണ്. അദ്ദേഹത്തിൻറെ കാണാത്തതോ ഇഷ്ടപ്പെടാത്തതോ ആയ ഒരു സിനിമയും എനിക്കില്ല !.വായിച്ച കൂട്ടത്തിൽ ഒരുപക്ഷേ ബഷീർ കഴിഞ്ഞാൽ അദ്ദേഹത്തിൻറെ കൃതികൾ ആയിരിക്കും കൂടുതൽ. അങ്ങനെയുള്ള അദ്ദേഹത്തെ ആദരിക്കാൻ തോന്നിയ മനസ്സിന് വലിയ നന്ദി !.ഇനി ഞാൻ കഥയെക്കുറിച്ച് ഏറെ പറയേണ്ടല്ലോ ?.അത് വല്ലാത്തൊരു അധികപറ്റ് ആകും... എങ്കിലും നന്നായി കഥ ആസ്വദിച്ച ആണെന്ന രീതിയിൽ ഒരുകാര്യം പറയാതെ വയ്യ. നിങ്ങൾ വളരെ ശ്രദ്ധാലുവായി ബുദ്ധിമുട്ടി വളരെ കൂർമ്മ മനസ്സോടെ എഴുതി പടുത്തുയർത്തിയ "ബുർജ് ഖലീഫ" സൂര്യയുടെ വരവിനുശേഷം വല്ലാതെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു !..പക്ഷേ അതിനു മുമ്പുള്ള കുറെ ഭാഗം ഒരു മനസ്സിലാവാനുളള പ്രശ്ന കുറവ് അനുഭവപ്പെട്ടു !...other all ok... well done man!.. keep going... keep writing... all the very best for all your upcoming ventures..

രാജാവേ ഏറെ സന്തോഷം.. താങ്കളുടെ കഥകളെ നെഞ്ചിലേറ്റുന്ന എന്നെ പോലൊരാൾക്ക് നാഷണൽ അവാർഡ് കിട്ടിയ സുഖം.വായിച്ചതിനും മനസ്സു നിറച്ചതിനും ഹൃദയത്തിൽ നിന്നൊരു പൂച്ചെണ്ട്...

Hi Maddy, Nice narration. Well done. I am sure, most of us become nostalgic. Specially the Papettan fans. Keep it up. Waiting for the next story :D :-)

എല്ലാവരും പറയുന്നു അവസാനം അതാവണ്ട എന്നു,പക്ഷെ എനിക്ക് തോന്നുന്നത് വന്ദനം എന്ന സിനിമയുടെ ജീവൻ എന്നത് ആ സിഗ്നൽ ലൈറ് അല്ലേ?, അതേ പോലെ ആ കരച്ചിൽ അതിന്റെ ഫീലിംഗ് ആണ് ഈ കഥയുടെ ജീവൻ, താങ്ക്സ്..... ഒരു ഈറൻ മനസ്സിലും, കണ്ണിലും തന്നതിന്......

എന്താ പറയേണ്ടത്??? ഇങ്ങള് കമന്റ് ചെയ്യുന്നപോലെ ഒരുപേജ് നിറച്ചും കമന്റ് എഴുതണമെന്നുണ്ട്. പക്ഷേ ഒറ്റ വരിയിൽ അവസാനിക്കുന്നു എന്റെ എളിയ അഭിപ്രായങ്ങൾ. നന്ദി...ഒരായിരം നന്ദി... എങ്ങനെ പ്രണയമെഴുതണമെന്നു കാണിച്ചുതന്നതിന്. (അളയിലിരുന്നത് മിനിമമൊരു മൂർഖൻ ആവുമെന്ന് കമന്റുകളിലൂടെ ഉറപ്പിച്ചിരുന്നു. അതറിഞ്ഞുകൊണ്ടാണ് എഴുതാൻ പറയാത്തതും. എത്ര മൂടിവെച്ചാലും ഇങ്ങനെയൊരു സസ്പെൻസ് വരവ് ഞാൻ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നു. പക്ഷേ അളയിൽ നിന്ന് വന്നത് രാജവെമ്പാല ആവുമെന്ന് കരുതിയില്ല. നമിച്ചു ബ്രോ... നമിച്ചു)