Chapter Title : ഒരു ഇലക്ഷന്‍ ഡ്യൂട്ടി അപാരത 3 [Vijay Das]

ചേച്ചി അങ്ങ് ഇല്യാണ്ടായി എന്ന് പറഞ്ഞാ മതിയല്ലോ. അതുവരെ ഉണ്ടാക്കിവെച്ച ഗൌരവമൊക്കെ പോയില്ലേ? ഞാന്‍ വേഗം പറഞ്ഞു “അയ്യോ ദേഷ്യപ്പെടണ്ട കേട്ടോ രമണിച്ചേച്ചി, ഞാന്‍ ഭരണിച്ചേച്ചി എന്നല്ല മരണിച്ചേച്ചി എന്നാ പറഞ്ഞത്, അക്ഷരം മാറിപ്പോയതാണേ...” അതോടെ പൊട്ടിച്ചിരി കൂടി പൊട്ടിപ്പൊട്ടിച്ചിരിയായി, രമണിച്ചേച്ചി പാവം മുഖമൊക്കെ ചുവന്നു. പ്രിസൈഡിങ് ഓഫീസറല്ലെ, ഒന്നും പറയാനും പറ്റില്ലല്ലോ.
“സാര്‍ ആ ഫോം തന്നാല്‍ എനിക്ക് പണി തുടങ്ങാമായിരുന്നു.”
“അയ്യോ പെണങ്ങിപ്പോവല്ലേ, അല്ലെങ്കിലും ഇത്ര മെലിഞ്ഞ് കൊലുന്നനെ സുന്ദരിയായിരിക്കുന്ന ചേച്ചിയെ ഭരണിച്ചേച്ചി എന്നൊക്കെ വിളിക്കാന്‍ ആര്‍ക്കെങ്കിലും മനസ്സുവരുവോ എന്‍റെ ചേച്ചി. ദേ ചായ ഇപ്പൊ വരും. നമുക്ക് ചായയൊക്കെ കുടിച്ച് വര്‍ത്തമാനമൊക്കെ പറഞ്ഞ് ഫോമൊക്കെ ഫില്‍ ചെയ്യാം.”
ലക്ഷ്മിയും മൃദുലയും ചിരി അമര്‍ത്തിക്കൊണ്ട് മിണ്ടാതെ അവരുടെ ജോലി നോക്കാന്‍ തുടങ്ങി. ഞാന്‍ ചേച്ചിയുടെ അടുത്തേക്ക് ചാഞ്ഞ് പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തില്‍ പറഞ്ഞു “അല്ല ഇനി ചേച്ചീന്നു വിളിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് ദേഷ്യമെങ്കില്‍ നമുക്കത് മാറ്റാം കേട്ടോ. വല്ല കുട്ടീന്നോ മോളൂന്നൊക്കെ വിളിക്കാന്‍ എനിക്കൊരു വിരോധോമില്ലേ...” ഞാന്‍ ചളി അടിച്ചുകൊണ്ടേ ഇരുന്നു.
ആള്‍ കടലാസൊക്കെ എടുത്ത് പോകാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പൊ ഞാന്‍ ഫോമൊക്കെ എടുത്ത് ആളെ അപ്പുറത്തെ BLOക്കുള്ള മുറി കാണിച്ചുകൊടുത്ത് സെറ്റാക്കി വിട്ടു. എന്നിട്ടും ആളങ്ങ് വിട്ടു തരുന്നില്ല.

അപ്പോഴേക്കും ചായ വന്നു. പിന്നാലെ ഓരോ പാര്‍ട്ടിക്കാര്‍ അവരുടെ ബൂത്ത് ഏജന്‍റുമായി പരിചയപ്പെടാന്‍ വന്നുപോയി. ഇനി രാത്രി ഇവര്‍ക്കൊക്കെ പാസ് കൊടുക്കണം. ഞാന്‍ എല്ലാവരുമായും ഒരു പാലമൊക്കെ ഇട്ടുവച്ചു. കണ്ടിടത്തോളം അങ്ങനെ വലിയ പ്രശ്നമൊന്നുമുള്ള സ്ഥലമല്ല. വല്ല വിരുതനും കള്ളവോട്ടോ മറ്റോ ചെയ്യാന്‍ വന്നാല്‍ നോക്കിയാല്‍ മതി.

6 മണിയായപ്പോഴേക്കും ഈവക പണിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് ഫ്രീ ആയി. ബൂത്ത് സെറ്റ് ചെയ്ത റൂമില്‍ ചെന്നപ്പോള്‍ ലക്ഷ്മി മാത്രമേയുള്ളൂ. “ആ പാവം രമണിച്ചേച്ചിയെപ്പോലും വെറുതെ വിട്ടില്ല അല്ലേ?” അവള്‍ കള്ളച്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു. “അങ്ങനെ വിടാനൊക്കുമോ എന്‍റെ ലക്ഷ്മീ. മരണിച്ചേച്ചി ഒരു മൊതലല്ലേ...എനിക്കിഷ്ടപ്പെട്ടു.” ഞാനും കണ്ണിറുക്കി പറഞ്ഞു. “ദുഷ്ടാ നിന്‍റെ മൊതല് അവിടെ മോളില്‍ റൂമില്‍ ഇരിക്കുന്നില്ലേ. അവളെ പോരെ?” “ശരിയാണല്ലോ അല്ല മൃദുല എവിടെ?” “അവള്‍ പണിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് റൂമിലേക്ക് പോയി.”