Chapter Title : ഒരു ഇന്റർകാസ്റ്റ് അവിഹിതം [അംബി]

കര്യങ്ങൾ മുഴുവൻ നടത്തുന്നും ഉണ്ട്

ഉസ്താദ്. നിങ്ങള്ക് വേണമെങ്കിൽ ഭർത്താവിൻ്റെ സ്ഥാനത്ത് നിന്ന് ഞാനും എന്തെങ്കിലും ഒക്കെ ചെയ്തു തരാം

ഉസ്താദ് പറഞ്ഞത് എന്താണെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി

പക്ഷേ അയാളെ പോലെ തനിക്ക് ആവാൻ കഴിയില്ല

ഉസ്താദേ കാലത്തിന് അനുസരിച്ച് മറാനോ ഒന്നും ഞാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടില്ല

പക്ഷേ വേറെ ഒരാളുടെ കൂടെ കിടക്കുന്നത് പോലും ഞാൻ ആലോചിച്ച കാര്യം അല്ല

അയാള് എങ്ങനെയോ ആയിക്കോട്ടെ പക്ഷെ എനിക്ക്...... എനിക്ക്.... ഞാൻ അങ്ങനെ ഒന്നും ചിന്തിച്ചിട്ട് പോലും ഇല്ല

ഉസ്താദ്. അയാളോട് ഉള്ള വാശിക്ക് ഒന്നും അല്ല, ഒന്ന് ചിന്തിച്ചു നോക്കിയേ

ദിവസവും രവിയെ മാത്രം ഓർത്ത് എല്ലാ ജോലിയും ചെയ്ത് കൊടുത്ത്,

അയാള് ഒന്ന് നിങ്ങളെ ചേർത്ത് നിർത്തുന്നതിന് പകരം എന്നും എവിടെ എങ്കിലും ഒക്കെ പോയി കളി നടത്തി വരും എന്നിട്ട് നിങ്ങളുടെ കൂടെ തന്നെ കിടക്കും

അയാളെ പോലെ തന്നെ നിങ്ങളും ആവണം എന്നൊന്നും ഞാൻ ഒന്നും ഞാൻ പറയില്ല

എന്നാലും ഒന്ന് ചോദിച്ച് പൂവാ ഞാൻ, ഈ കാലത്തിന് ഇടക്ക് ഒരിക്കൽ പോലും നിങ്ങൾക്ക് തോന്നിയിട്ടില്ലെ കളിക്കണം എന്ന്

ശ്രീദേവി. എല്ലാം അടക്കി പിടിച്ച് ജീവിക്കുവാണ് ഞാൻ, കളിക്കണം, പക്ഷേ കളിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അത് രവി ഏട്ടനെ ആയിട്ട് മാത്രമേ ഉണ്ടാവൂ

ശ്രീദേവി തൻ്റെ താലി മുറുകെ പിടിച്ച് വെളിയിലേക്ക് ഇറങ്ങി

തൻ്റെ മുറിയിൽ പോയി നന്നായി ഒന്ന് പൊട്ടി കരഞ്ഞു

എന്ത് തന്നെ ആയാലും രവി ഏട്ടൻ അവളിൽ നിന്ന് ഇത്ര മാത്രം അകന്നു എന്ന് അവൾക് വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റിയില്ല

റംലയും ആയി പിന്നീട് സംസാരിക്കാൻ ഒന്നും ശ്രീദേവി നിന്നില്ല

ഒരു ദിവസം ഒരു ചെക്കൻ, ഒരു ഇരുപത്തി അഞ്ച് വയസ്സ് ഒക്കെ തോന്നിക്കും

അവൻ മുറ്റത്ത് വന്ന് റംലയെ ചോദിച്ചു

നല്ല കുളിക്കാതെ കൂറ ലുക്ക്, അത്യാവശ്യം ജിമ്മിൽ ഒക്കെ പോയിട്ട് ആണെന്ന് തോന്നുന്നു നല്ല ശരീരം ഉണ്ട്, നല്ല കറുത്ത കളറും

ശ്രീദേവി റംലയെ വിളിക്കാൻ ഉള്ളിലേക്ക് പോയി

അവളെ വിളിച്ച് വന്നു

റംല ആ ചെക്കനോട് എന്തൊക്കെയോ മാറി നിന്ന്