Chapter Title : ഒരു കിളവനും പയ്യനും [സുബിമോൻ]

മെല്ലെ കൈ കൊണ്ട് അതിൽ തലോടിയപ്പോൾ അത്ചെറുതായി വിറച്ചു തുടങ്ങി.

അന്നേരമാണ് ഇടിവെട്ട് പോലെ വാതിൽ തുറന്നു ചെല്ലമ്മ വന്നത്.

ഞങ്ങൾ ആരെയും പുറത്തേക്ക് കാണാതെ വന്നപ്പോൾ പുറത്തുപോയി വന്ന ചെല്ലമ്മ ഞങ്ങൾ വീട് പൂട്ടാതെ പോയത് ആകുമെന്ന് വിചാരിച്ചു വന്നത് ആണ്. 4-5 മണിക്ക് അകത്താണ് പുള്ളിക്കാരി റൂമെല്ലാം അടിച്ചു തുടച്ചു ഇടുന്നത്.

പാവം അതിനു വേണ്ടി വന്നതായിരുന്നു. ഒരു അഞ്ചു സെക്കൻഡ് കൊണ്ട് പുള്ളിക്കാരിക്ക് കാര്യം മനസ്സിലായി. വേഗം വാതിൽ തുറന്നു അതിനേക്കാൾ വേഗത്തിൽ അടച്ചിട്ട് പുള്ളിക്കാരി സ്ഥലംവിട്ടു.

എനിക്കങ്ങ് നാണമായി, അങ്കിളിനെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ച് കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ പുള്ളി " നീ പേടിക്കയൊന്നും വേണ്ട.. ചെല്ലമ്മയ്ക്ക് അങ്ങനെ ഇവിടെ അസൂയക്കാർ കമ്പനി ഒന്നുമില്ല. പിന്നെ ഞാൻ പതിവിലും ഒരു 2000 രൂപ കൂടുതൽ കൊടുത്തോളാം. അവരു കണ്ടറിഞ്ഞ് നിന്നോളും.... " എന്ന് പറഞ്ഞു പുള്ളി അത് സിമ്പിൾ ആക്കി വിട്ടു.

ഞാൻ ഞാൻ വേഗം ട്രൗസർ എടുത്ത് ഇട്ടു ഒന്നുമറിയാത്തതുപോലെ കിച്ചണിലേക്ക് ചെന്നു. എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ പുള്ളിക്കാരി ഒരു വളിച്ച ചിരി ചിരിച്ചിട്ട് " മോൻ ഇവിടെ സ്ഥിരം വന്നാലും ചെല്ലമ്മ ആരോടും പറയത്തില്ല കേട്ടോ. വലിയ സാറിന് എന്നാ ആയാലും ഒരു കമ്പനി ആയല്ലോ..... "

ഞാൻ " അയ്യേ അത് അങ്ങനെ ഒന്നുമില്ല.... "എന്ന് പറഞ്ഞ് തടിതപ്പാൻ നോക്കി.

പുള്ളിക്കാരി പക്ഷേ " കൊഴപ്പവില്ലടാ കൊച്ചനെ... പലരും ഇങ്ങനെ ഒക്കെ അല്ലേ.... മോൻ പകൽ മാത്രം ആക്കണ്ട, ജയൻ സാറിനോട് ഞാൻ എന്തേലും പറഞ്ഞു റെഡി ആക്കിക്കോളാം ന്ന്, രാത്രിയും പൊരെ.... "

ഞാൻ "അയ്യയ്യേ... അങ്ങനെ ഒന്നൂല്ല... ഇതിപ്പോ... ഒറ്റ തവണ... നോ..." എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു കിടന്നു ഉരുണ്ടു എങ്കിലും പുള്ളിക്കാരി "നല്ല ഡീസന്റ് മനുഷ്യൻ ആണ്... മോനെ ഒരു പ്രശ്നവും വരത്തില്ല..."എന്ന് പറഞ്ഞു എന്നെ ഉത്തരം മുട്ടിച്ചു.

ഞാൻ വല്ലവണ്ണം ചെല്ലമ്മയുടെ മുന്നില് പിന്നെ മുഖം കാണിക്കാതെ തടി തപ്പാൻ പോയപ്പോൾ പുള്ളിക്കാരി എന്റെ കൈക്ക് കേറി പിടിച്ചിട്ട് "പുള്ളിയെ മോൻ എങ്ങനെ തങ്ങുന്നു??? ങ്ങേ......"എന്നൊരു വഷളൻ ചോദ്യവും ചോദിച്ചു.