Chapter Title : ഒരു ക്വാറന്റീൻ സൌഭാഗ്യം [പ്രസാദ്]

ഞങ്ങളുടെ നിയന്ത്രണം കൈവിട്ട് പോയി. അങ്ങനെ, ഞാന്‍, എന്‍റെ സ്വന്തം പെങ്ങളുടെ സീല്‍ പൊട്ടിച്ച് അവളുടെ കന്യകാത്വം കവര്‍ന്നെടുത്തു.

അച്ഛന്‍ പോയിക്കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍, ഞങ്ങള്‍ക്ക് വല്ലാത്ത ഒരു ശൂന്യത അനുഭവപ്പെട്ടു. ഞങ്ങളുടെ ഉള്ളിലും കോവിഡ് ഭീതി ഉടലെടുത്തു. പിന്നെ സമാധാനിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. എന്ത് വന്നാലും നേരിടാന്‍ മനസ്സിനെ സജ്ജമാക്കി. ഞങ്ങള്‍ ഉള്ളിലെ ഭീതി മറക്കാനായി പഴയതു പോലെ എല്ലാത്തിലും സജീവമായി തുടങ്ങി അതോടെ, പോയ സന്തോഷം ഞങ്ങളെ വീണ്ടും പൊതിഞ്ഞു. ഞങ്ങള്‍ പിന്നെ ഒരു അടിച്ചു പൊളി ജീവിതം തുടങ്ങാന്‍ തയ്യാറായി.

ആരുടേയും നിയന്ത്രണമില്ലാതെ, സര്‍വ്വസ്വതന്ത്രരായി വീട്ടിനുള്ളില്‍ പറന്നു നടന്നു. ഈ ഒരു അസുഖത്തിന്‍റെ പേരില്‍, ഒരു മനുഷ്യനും ഞങ്ങളെ തെരഞ്ഞ് വരില്ല എന്ന ഒരു ധൈര്യം. ചിലപ്പോഴൊക്കെ ഞങ്ങള്‍ വസ്ത്രങ്ങള്‍ പൂര്‍ണ്ണമായി ഉപേക്ഷിച്ചു. പിറന്നപടി അവിടെയാകെ നടന്നു. ഇനിയൊരിക്കലും കിട്ടാത്ത സൗഭാഗ്യം. ഞങ്ങള്‍ ആ സ്വാതന്ത്ര്യം പൂര്‍ണ്ണമായി ആസ്വദിച്ചു. ആകെ രണ്ട് ദിവസത്തിലൊരിക്കല്‍ മാത്രം വരുന്ന ആരോഗ്യ പ്രവര്‍ത്തകര്‍ മാത്രമേ പുറത്തു നിന്നും വരുന്നുള്ളു.

അച്ഛനെ കൊണ്ടു പോയ ദിവസം ഞങ്ങള്‍ മൂഡ്ഔട്ട് ആയിരുന്നു. അടുത്ത ദിവസം മുതല്‍, ഞങ്ങള്‍ സാധാരണ ജീവിതത്തിലേയ്ക്ക് തിരികെ വന്നു. അന്ന് രാത്രി, ഞങ്ങള്‍, ഹാളില്‍ ടി. വി. കണ്ടുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോള്‍, പതുക്കെ പരസ്പരം തൊടീലും തഴുകലുമൊക്കെ തുടങ്ങി. പിന്നെ അവിടെ ഇരുന്നു തന്നെ വസ്ത്രങ്ങള്‍ ഓരോന്നായി പരസ്പരം ഊരി മാറ്റി. അങ്ങനെ ഊരി മാറ്റാനും വേണ്ടി ഒന്നുമില്ലായിരുന്നു. എനിക്ക് ഒരു ലുങ്കി മാത്രം. അവള്‍ ഒരു പാവാടയും ഷര്‍ട്ടും മാത്രം.

ഞങ്ങള്‍ രണ്ടും മാത്രമായതു മുതല്‍ ഞങ്ങള്‍ രണ്ടാളും, അടിവസ്ത്രങ്ങള്‍ പൂര്‍ണ്ണമായി