Chapter Title : ഒരു ലവ് സ്റ്റോറി 4

പേടിച്ച മുഖമാണ്..... അർഷാദും എളേപ്പയും മാമന്മാരും ഒക്കെയുണ്ട്.... എന്റെ ക്ഷീണിച്ച മുഖം കണ്ടപ്പോ അതികമെന്നെ ചോദ്യം ചെയ്യാതെ കാറിലേക് കയറാൻ പറഞ്ഞു.... സംസാരിക്കാൻ കഴിയാതെ നാവിന് ആരോ വിലങ്ങിട്ട പോലെ..... വീട്ടിലെത്തിയപ്പോ ഉമ്മയുടെ വക കരച്ചിലും ബഹളവും... വീട് നിറയെ സ്ത്രീ ജനങ്ങൾ എന്നെക്കാണാൻ വന്നിട്ടുണ്ട്.... ഉമ്മയെ ആശ്വസിപ്പിച്ച് ആ പ്ലാസ്റ്ററിട്ട കാലും നോക്കി ഞാൻ കരഞ്ഞു..... ഇനിയുമെന്റെ ഉമ്മയെ വിഷമിപ്പിക്കാൻ നിന്നാൽ ശെരിയാവില്ല എന്നുതോന്നി മനസ്സിലുള്ള ഷാനുവിന്റെ നോവ് മാത്രം ഞാൻ പറഞ്ഞില്ല.....

കാഴ്ചക്കാരിൽ ഷാനുവിന്റെ കണ്ണുകളെ പ്രതീക്ഷയോടെ നോക്കിയെങ്കിലും കണ്ടില്ല.... ഫ്രഷ് ആയി ഫുഡ് കഴിച്ചു ഞാനുറങ്ങുമ്പോ സമയം പത്തുമണി ആയിട്ടുണ്ട്.....ക്ഷീണം കൊണ്ട് രണ്ടുമണിവരെ ഉറങ്ങി... എണീറ്റു നിസ്കരിച് ചോറുതിന്നുമ്പോ ഉമ്മയുടെ സാമീപ്യം കൊതിച്ചുപോയി.... കാലും നീട്ടി റൂമിലിരിക്കുന്ന ഉമ്മയുടെ അടുത്തേക് പോയിനോക്കിയപ്പോ കരയുന്ന ഉമ്മയെയാണ് കണ്ടത്‌... എന്റെ കുട്ടിക്ക് ചോറെടുത്തുതരാൻ ഉമ്മാക് വയ്യല്ലോ എന്നും പറഞ് എന്നെക്കണ്ടപ്പോ കരച്ചിലിന്റെ ശബ്ദമൊന്ന് കൂടി.....

ഉമ്മയെ ടേബിളിൽ കൊണ്ടിരുത്താൻ എടുക്കാൻ നില്കുമ്പോ ഉപ്പയും സഹായത്തിനെത്തി.... ഒരുമിച്ചുതന്നെ ഫുഡ് കഴിച്ചു....

ഒരാൾ എന്നെ കാണാൻ വന്ന് ആരാണെന്ന് മനസ്സിലായോ എന്ന് ചോദിച്ചു.... ഇല്ലെന്ന് തലയാട്ടിയ എന്നോട് അമനയുടെ ഉപ്പയാണെന്ന് പറഞ്ഞു.... തികമൊന്നും അവരോട് ഞാൻ സംസാരിച്ചില്ല.... ഉപ്പയും അയാളും എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു... ഞാനവരുടെ കൂടെ ഏതോ ലോകത്തിലിരിക്കുമ്പോ... .
""ഇനി ഡോക്ടറെ കാണിക്കണോ ദിലു.... ""
വേണ്ടുപ്പ... കുറവുണ്ട്.... എന്നുപറഞ് അതികം സംസാരിക്കാൻ നിൽക്കാതെ ഞാൻ റൂമിലേക്കുതന്നെ പോയി.....

ഇന്ന് വെള്ളിയാഴ്ച.... സുബ്ഹിക്ക് പള്ളിയിൽ പോകാൻ എണീറ്റു ഫ്രഷ് ആയി ഇറങ്ങിയപ്പോ ഉപ്പയും ഉണ്ട്.... നിസ്കാരം കഴിഞ് നാട്ടുകാരുടെ കുശലാന്വേഷണം കഴിഞ്ഞപ്പോ സമയം ആറുമണി.... തിരിച്ചുപോരുമ്പോഴും ഉപ്പയും ഞാനും....

"" ഇന്ന്.... നിന്റെ നിക്കാഹാണ്..... ""

എന്ത്.... ഞാൻ ഞെട്ടലോടെ ചോദിച്ചു....

ഇന്ന് എട്ടു മണിക്ക് വല്യ പള്ളിക്കൽ ആണ് നിക്കാഹ്.... അതുകയിഞ് പെണ്ണിന്റെ വീട്ടിലേക്... അവിടെയാണ് ഭക്ഷണം....

ഇത്രയും പറഞ്ഞപ്പോയെക് വീട്ടിലെത്തി... അവിടെയാണെങ്കിൽ പള്ളിയിലേക്കു പോയ പോലെയല്ല... മുറ്റവും വീടും നിറയെ ആളുകളും ബഹളവും..... അന്തം വിടാൻ പോലും സമയം കിട്ടിയില്ല.... ആരൊക്കെയോ വാ എന്നും പറഞ്