ഒരു ലോക് ഡൗൺ അപാരത

Oru Lockdown Aparatha | Author : Gandharvan

എന്റെ പേര് മനോജ് . ഇലക്ട്രിക്കൽ ഇഞ്ചിനീയറിങ്ങ് കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് നമ്മളെയെല്ലാം തകർത്തു കൊണ്ട് കോവിഡ് വന്നത്. എനിക്കും ഒന്നും ചെയ്യാൻ ഇല്ലാതെ വീട്ടിലിരുപ്പായി. വീട്ടിൽ ഞാനും അനിയനും അമ്മയും അടങ്ങുന്നതാണ് കുടുംബം .
തൊട്ടടുത്താണ് രമ്യ ചേച്ചിയുടെ വീട് ,ചേച്ചിക്ക് ഒരു ഇരുപത്തേഴ് വയസ്സുണ്ട്.ഞങ്ങൾ ഒരു വീടുപോലെയാണ് .ചേട്ടൻ എന്റെ അമ്മയുടെ ബന്ധുവാണ് ഗൾഫിലാണ് . ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയുണ്ട്. ഒറ്റയ്ക്കായതിനാൽ എന്താവശ്യത്തിനും ഞങ്ങളെ ആണ് ആശ്രയിക്കുന്നത്. ഞാനുമായി നല്ല ഫ്രണ്ട്ഷിപ്പാണ്. ഒരിക്കലും തെറ്റായ രീതിയിൽ കണ്ടിട്ടില്ല.
അങ്ങനെയിരിക്കെ ഒരു ദിവസം രമ്യ ച്ചേച്ചിയുടെ ഒരു വിളി
മനോജേ, ഇവിടെ വരെയൊന്നു വരാമോ?
ശരി ചേച്ചി ... ദാ വരുന്നു...
കൈലി ആണ് ഉടുത്തിരിക്കുന്നത്.
അമ്മ അടുക്കളയിലാണ്. അനിയൻ കൊറോണ സേവന പ്രവർത്തന വോളന്റിയർ ആണ് അതിനു പോയിരിക്കുന്നു.
ഒരു ടീഷർട്ട് എടുത്തിട്ടു
നേരെ രമ്യ ചേച്ചിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് ചെന്നു. നല്ല മഴ വരുന്നുണ്ട്.
എന്താ ചേച്ചി? ഞാൻ ചോദിച്ചു
ഞങ്ങളുടെ ബഡ് റൂമിലെ ഫാൻ എന്തോ കറങ്ങുന്നില്ല.
കുഞ്ഞ് എന്തിയെ ?
കുഞ്ഞ് അപ്പുറത്തെ മുറിയിൽ ഉറങ്ങുന്നു.
ഇവിടെ ഫാൻ പ്രവർത്തിക്കാത്തതു കൊണ്ട് അപ്പുറത്ത് കിടത്തിയത്.
ഞാൻ നേരെ ബഡ് റൂമിലേക്ക് കേറി ഒപ്പം രമ്യ ചേച്ചിയും
ഒരു സ്റ്റൂള് എടുക്കാമോ ചേച്ചീ...
എടുക്കാം ....
ഞാൻ സ്റ്റൂളിൽ കയറുമ്പോൾ ഒന്നു പിടിച്ചോളനെ
മറിയാതെ ...
സ്റ്റൂളിൽ കയറുമ്പോഴാണ് ഓർത്തത് അടിയിൽ ജട്ടി ഇട്ടിട്ടില്ല. വീട്ടിലിരിക്കുമ്പോൾ അങ്ങനെ ഒരു ശീലമില്ല.