Chapter Title : ഒരു മഞ്ഞുകാല ഓർമ [Ann]

റോഡുകളും, മരവിപ്പിക്കുന്ന തണുപ്പും—എന്റെ ജീവിതത്തിലെ മറ്റൊരു പുതിയ അധ്യായത്തിന്റെ തുടക്കമെന്ന പോലെ ആ രാത്രി നിശ്ശബ്ദമായി കാത്തുനിന്നിരുന്നു.

വാതിൽ ശബ്ദമില്ലാതെ അടച്ചു ഞാൻ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.
സ്നോയിൽ മൂടിയ റോഡിൽ കാൽവെച്ചതുമാത്രം—തണുപ്പ് ഉള്ളിലേക്ക് ഇരച്ചു കയറി. ശ്വാസം പുറത്തുവിടുമ്പോൾ വെളുത്ത പുക പോലെ ഉയരുന്നു. ലൈറ്റ് പോസ്റ്റുകളുടെ വെള്ളി വെളിച്ചത്തിൽ സ്നോ തിളങ്ങുന്ന കാഴ്ച… മനോഹരവും അല്പം ഭയപ്പെടുത്തുന്നതുമായിരുന്നു.

രാഹുലിന്റെ കാർ പതുക്കെ എന്റെ മുന്നിൽ വന്ന് നിന്നു.
ഡോർ തുറക്കുമ്പോൾ, അകത്തെ ചൂട് എന്നെ ഒരു നിമിഷം ആശ്വസിപ്പിച്ചു.

“തണുത്തു ഐസ് ആയെന്നു തോന്നുന്നല്ലോ?”
അവൻ ചോദിച്ചു.

ഞാൻ ചിരിച്ചു. “കുറച്ച്.”

കാർ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി. ചുറ്റും നിശ്ശബ്ദം. റേഡിയോയിൽ ഒരു ഇംഗ്ലീഷ് പാട്ട്. പുറത്തേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ, ലോകം മുഴുവൻ വെളുപ്പിൽ മൂടിയതുപോലെ. ഗ്രാമത്തിലെ എന്റെ വീട്ടുമുറ്റം, പുലർച്ചെ മഞ്ഞുവീഴുന്ന പാടം—ഒന്നൊന്നായി മനസ്സിലേക്ക് കയറിവന്നു.

“നിനക്ക് ഇഷ്ടമാണോ ഇവിടെ?”
അവൻ ചോദിച്ചു.

“ഇഷ്ടവും… പേടിയും,”
ഞാൻ പറഞ്ഞു.
“എല്ലാം പുതിയത്. സ്വാതന്ത്ര്യം കിട്ടിയെന്ന സന്തോഷം… പക്ഷേ ചിലപ്പോൾ തോന്നും, ഞാൻ സ്വയം കൈവിട്ട് പോവുകയാണോ എന്ന്.”

അവൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. കാർ പതുക്കെ ഓടിച്ചു. ഒരു പാർക്കിന് സമീപം നിർത്തി. ചുറ്റും ഒരാൾ പോലും ഇല്ല. സ്നോയുടെ മുകളിൽ ഞങ്ങളുടെ കാൽപ്പാടുകൾ മാത്രം.

ഞങ്ങൾ പുറത്തിറങ്ങി. തണുപ്പിൽ കൈകൾ വിറയ്ക്കുന്നു. അവൻ കൈകൾ എന്റെ അരക്കെട്ടിലൂടെ ചുറ്റി പിടിച്ചു. ആ സ്പർശം ഉള്ളിൽ ഒരു അനിശ്ചിതത്വം ഉണർത്തി.

“രാഹുൾ…”
എനിക്ക് പറയാനുണ്ടായിരുന്നത് വാക്കുകളായി പുറത്തുവന്നില്ല.

“എനിക്ക് അറിയാം,”
അവൻ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
“നിനക്കു പേടി ആണെന്നല്ല?.