Chapter Title : ഒരു മെസ്സേജിന് അപ്പുറം 2 [പറവ 🍁]

എന്ന് നോക്കട്ടെ അവളുടെ മറുപടി കെട്ട് ഞാൻ വീണ്ടും ചോദിച്ചു

നീ എന്തിനാ ഈ റാഷിദിനെ കെട്ടാൻ സമ്മതിച്ചത്?

നിന്നെ പോലെ ഒരു പെണ്ണ് അവന് കിട്ടിയിട്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു നിർത്തി.

അവൾ മിണ്ടിയില്ല.

Di പറ ഒരാളെ തിരഞ്ഞെടുക്കുമ്പോൾ ഒന്നുകിൽ അവന്റെ കയ്യിൽ നല്ല പണം ഉണ്ടായിരിക്കണം. പക്ഷേ, റാഷിദിന്റെ സാമ്പത്തിക സ്ഥിതി എന്താണെന്ന് എനിക്ക് നന്നായി അറിയാം, അവന്റെ കയ്യിൽ അത്ര വലിയ പണമൊന്നുമില്ല.

ഇനി രണ്ടാമത്തേത് അവന്റെ സൗന്ദര്യമാണ്… അതാണെങ്കിൽ അവന് തീരെയില്ല താനും. പിന്നെ നീ എന്തിനാടി നിന്റെ ഈ പതിനെട്ടാം വയസ്സിൽ ഇവന് തലവെച്ച് കൊടുത്തത്?”

മറുവശത്ത് നിന്ന് ഒരു നീണ്ട നെടുവീർപ്പ് വന്നു. “അബൂ… അത് എന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം നടന്ന കല്യാണമൊന്നുമല്ലായിരുന്നു,” അവളുടെ ശബ്ദം ഇടറി.

“വീട്ടുകാരുടെ നിർബന്ധം കാരണം മാത്രം സമ്മതിച്ചതാ.

അന്ന് എനിക്ക് എന്താ വേണ്ടതെന്ന് തീരുമാനിക്കാനുള്ള വിവരമൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

ഞാൻ തുടർന്നു: “ഓക്കെ സിനു… നീ ശരിക്കും വല്ലാതെ മാറിയിട്ടുണ്ട്. അന്നൊക്കെ നീ കാണാൻ ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയായിരുന്നു.

പക്ഷേ ഇപ്പോൾ നിന്നെ കണ്ടാൽ ഏത് ആണാണെങ്കിലും ശരിക്കും കൊതി തോന്നിപ്പോകുന്ന അസ്സൽ മൊഞ്ചത്തി പെണ്ണായിട്ടുണ്ട് നീ…”

എന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ മറുവശത്ത് അവളൊന്ന് നിശ്ശബ്ദയായി. ഒരു സെക്കൻഡിന്റെ ഇടവേളയ്ക്ക് ശേഷം, ചെറിയൊരു ചിരിയോടെ എന്നാൽ അതിലേറെ ആകാംക്ഷയോടെ അവൾ പതുങ്ങി ചോദിച്ചു:

“ആണോടാ… അപ്പോൾ നിനക്കും എന്നെ കണ്ടിട്ട് കൊതിയായ മട്ടാണല്ലോ? കേൾക്കട്ടെ, എന്തിനാ നീ ഇപ്പോൾ എന്നെക്കുറിച്ച് ഇങ്ങനെ പറയുന്നത്?”

അവളുടെ ആ ചോദ്യത്തിൽ ഒരു പ്രത്യേക കാമവും, ഒപ്പം