ഒരു പ്രീഡിഗ്രി പയ്യന്റെ കഥ

Oru Pre Degree Payyante Kadha | Author : Pradeep

ഞാൻ പ്രീഡിഗ്രിക്ക് പഠിക്കുന്ന കാലം. അക്കാലത്ത് ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിൽ ശലഭം എന്ന് പേരുള്ള ഒരു വീഡിയോ കാസറ്റ് കടയുണ്ടായിരുന്നു. അവിടുന്ന് സ്ഥിരമായി നീലയെടുത്ത് ഞാനും കൂട്ടുകാരൻ സജയനും അവന്റെ വീട്ടില് കൂടാറുണ്ടായിരുന്നു. സ്വയംഭോഗം വലിയ ഒരു ആശ്വാസമായിരുന്നു അക്കാലത്ത്.

കാരണം മണപ്പിച്ച് നടക്കുന്നതല്ലാതെ, കോളേജിലോ പരിസരത്തോ ഒരു പെണ്ണും നമ്മളെ അടുപ്പിച്ചിരുന്നില്ല. കാണാൻ തീരെ അശൂവായിരുന്നു. അത് കാരണമാവും. സത്യം പറഞ്ഞാൽ ഇവിടുത്തെ പല കഥകളിലും പറയുന്ന പോലെ മുഴുത്ത സാധനവും ഒന്നും എനിക്കില്ല.

സ്വയം ഭോഗം ചെയ്യുമ്പോൾ വളരെ പെട്ടെന്ന് തന്നെ വരുന്നതും പതിവായിരുന്നു. എന്നാലും ഒരു പെണ്ണിനെ സുഖിപ്പിക്കാൻ വല്ലാത്ത കൊതിയും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇത്തരം സിനിമകളിലെ ഓർഗസം സംഭവിക്കുമ്പോൾ അവളുമാർടെ മുഖഭാവം മാത്രം മതിയായിരുന്നു എനിക്ക് കമ്പിയാവാൻ. ഇത്രയും പറഞ്ഞത്, ഇതൊരു തട്ടിക്കൂട്ട് കഥയല്ല എന്ന് മനസ്സിലാക്കണം. ജീവിതത്തിൽ ശരിക്കും അക്കാലത്ത് നടന്ന സംഭവമാണ്.

ഒരിക്കൽ ഞങ്ങള് കാസറ്റ് എടുത്ത് കാണുകയായിരുന്നു. ഇന്നും അതിന്റെ പേര് ഓർമയുണ്ട്. “ഡൊമിനോ ഗേൾസ്”. ഞങ്ങള് അത് വരെ കണ്ടിട്ടുള്ളതിൽ വെച്ച് ഏറ്റവും കിടിലൻ ആയിരുന്നു. ഇതിനകത്ത് സായിപ്പ് ഷഡി പോലും അഴിക്കുന്നില്ല. ഒരു കിടിലൻ മദാമ്മ, ആറാടിയോളം പൊക്കം വരും.

അവര് ആദ്യം അവരുടെ കാൽപാദം മുതൽ അവനെക്കൊണ്ട് നക്കിപ്പിക്കും, എന്നിട്ട് പിന്നെയുള്ള ഒരു നാൽപ്പത് മിനിറ്റും അവന്റെ മുഖത്ത് ഇരിപ്പാണ്. മുന്നിലും പിന്നിലും നാവ് കൊണ്ടുള്ള കേളികൾ മുഴുവൻ കഴിഞ്ഞ് ആവളുടെ വെള്ളം മുഴുവൻ അവനെ കൊണ്ട് കുടിപ്പിച്ച ശേഷം ഇന്റർവ്യൂ ആണ്.

അവളക്ക് ഏറ്റവും സുഖം തോന്നിയ കാര്യം, സെക്സില് അവൾ ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത് എന്നൊക്കെ. പക്ഷേ എനിക്ക് ഏറ്റവും മനസ്സില് തട്ടിയത്, അവളുടെ ഒരു കാര്യമാണ്. ഏത് പെണ്ണിനും നാവ് കൊണ്ട് കിട്ടുന്ന സുഖം മറ്റൊന്നില് നിന്നും കിട്ടില്ല.

പിന്നെ, സെക്സില് ഒരിക്കലും വൃത്തി നോക്കരുത്. അറപ്പ് തോന്നരുത്. അങ്ങനെ ആയാല് പെണ്ണുങ്ങള് നമ്മളെ വിടില്ല. ഈ വലിയ ഒരു പാഠം പടിച്ചാണ് ഞാന് അന്ന് മടങ്ങിയത്.

ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിലേക്ക് വരുന്ന വഴിക്ക്, സൂൾഫത്ത് എന്ന ഒരു ഇത്തയുടെ വീടുണ്ട്. വലിയ പണക്കാരാണ് അവർ. ഭർത്താവ് ഗൾഫിലാണ്. അമ്മയ്ക്ക് ഇടയ്ക്ക് പൈസ കടം കൊടുക്കാരുമുണ്ട്. വലിയ സംസാരമൊന്നുമില്ല.

എന്നെ ഇടയ്ക്ക് ചില ചെറിയ പണിക്കൊക്കെ വിളിക്കും. അങ്ങാടിയില് പോവാനോ മറ്റോ. പക്ഷേ കക്ഷി വലിയ സീരിയസ് ആണ്. ചിരിച്ച് ഞാൻ കണ്ടിട്ടേയില്ല. അവരുടെ പുരയിടം വഴിയാണ് ഞാൻ നടന്നു പോവാറ്. എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ അവർ വിളിച്ചു.

“സിജൂ, ഒന്നിവിടെ വരുമോ.”

ഞാൻ തെല്ലു മടിച്ചാണ് ചെന്നത്. കയ്യില് മറ്റവന് ഇരിപ്പല്ലേ.

:എന്താ ഇത്താ”

“എടാ, ഒന്ന് പെരിങ്കുളം വരെ പോവാമൊ, ഒരു മരുന്ന് വാങ്ങാനാ. ഇവിടെ വേണ്ട. എല്ലാം ഡേയ്റ്റ് കഴിഞ്ഞ മരുന്നാവും.”

“ഞാൻ പോവാം ചേച്ചി.”

മരുന്ന് കുറിപ്പടിയും വാങ്ങി ഞാൻ തിരിഞ്ഞപ്പോൾ ഇത്ത ഞാൻ ശർട്ടിന്റെ പുറകിൽ വെച്ചിരുന്ന കവർ കണ്ടൂ.