Chapter Title : ഒരു സിനിമാക്കഥ [Kambi Master]
സിനിമ വേണ്ട..ദയവായി നിങ്ങള്‍ പോകൂ..എന്നെ വെറുതെ വിടൂ..പ്ലീസ്..............” പെട്ടെന്ന് പൊട്ടിക്കരഞ്ഞുകൊണ്ട് പെണ്ണ് നിലവിളിച്ചു പറഞ്ഞു.
ഞാന്‍ ആകെ പകച്ചുപോയി. പെണ്ണ് നിര്‍ത്താതെ കരയുകയാണ്. എന്ത് ചെയ്യണം എന്നറിയാതെ ഞാന്‍ അല്‍പനേരം അവിടെ ഇരുന്നു. അവളുടെ കരച്ചില്‍ ചെറുതായി അടങ്ങിയപ്പോള്‍ ഞാന്‍ അവളെ നോക്കി.
“സോറി..പ്രതിഭയ്ക്ക് താല്പര്യം ഉണ്ടെന്നു മനീഷ പറഞ്ഞത് കൊണ്ടാണ് ഞാന്‍ വന്നത്..ഞാന്‍ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല....” ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.
“മനീഷ..ത്ഫൂ..വൃത്തികെട്ടവള്‍..” വെറുപ്പോടെ അവള്‍ പറഞ്ഞു.
“ഒകെ...പ്രതിഭയ്ക്ക് താല്പര്യം ഇല്ലെങ്കില്‍ വേണ്ട..പക്ഷെ ഞാനൊരു സംവിധായകനാണ്..അതായത് ഒരു കലാകാരന്‍..പ്രതിഭയ്ക്ക് എന്തോ കടുത്ത മാനസിക പ്രശ്നം ഉണ്ടെന്നു ഞാന്‍ മനസിലാക്കുന്നു..വിരോധം ഇല്ലെങ്കില്‍ എന്നോട് കുട്ടിക്ക് അത് പങ്കുവയ്ക്കാം..? വേറൊന്നിനുമില്ല..കുട്ടിയെ കണ്ടപ്പോള്‍ എനിക്കും മനസ്സില്‍ ഒരു വിങ്ങല്‍.....” ഞാന്‍ അവളുടെ തുടുത്ത മുഖത്തേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു.
“എന്റെ പ്രശ്നം പരിഹരിക്കാന്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് പറ്റുമോ..ഇല്ലല്ലോ..പിന്നെ ഞാന്‍ എന്തിനു പറയണം..എനിക്ക് ഒരു സിനിമേലും അഭിനയിക്കണ്ട..എനിക്ക് വെറുപ്പാണ് സിനിമാക്കാരെ...വെറുപ്പ്....” അവള്‍ കരച്ചിലിനിടെ പറഞ്ഞു.
“പ്രതിഭ ഇരിക്ക്..എന്നെ സിനിമക്കാരനായി കാണണ്ട..ഒരു സുഹൃത്തായി കണ്ടുകൂടെ?” ഞാന്‍ സൌമ്യമായി ചോദിച്ചു.
അവള്‍ മിണ്ടിയില്ല.
“മനസിലുള്ള വിഷമം ആരോടെങ്കിലും പങ്കു വയ്ക്കുന്നത് ആശ്വാസം നല്‍കും മോളെ..നീ എന്നെ അറിയില്ല..ഞാന്‍ നിന്നെയും. ഒരു മണിക്കൂറിനകം ഞാന്‍ പോകുകയും ചെയ്യും; നമ്മള്‍ തമ്മില്‍ പിന്നെ ഒരിക്കലും കണ്ടു എന്ന് വരില്ല.. പിന്നെ നിനക്ക് എന്നോട് സംസാരിച്ചാല്‍ എന്താണ് കുഴപ്പം? ചിലപ്പോള്‍ നിന്നെ എനിക്ക് സഹായിക്കാന്‍ സാധിച്ചാലോ?”
അവള്‍ തലയുയര്‍ത്തി എന്നെ നോക്കി. ആ കണ്ണുകളില്‍ പ്രതീക്ഷയുടെ ഒരു പൂത്തിരിവെട്ടം ഞാന്‍ കണ്ടു. അവള്‍ മെല്ലെ വന്ന് എനിക്കെതിരെ ഇരുന്നു.
“പറ.എന്താണ് നിന്റെ പ്രശ്നം?”
“എന്റെ പ്രശ്നം
💬 Comments
View all comments