Chapter Title : ഒരു ടീച്ചറുടെ വിലാപം 1 [റംല ടീച്ചറുടെ വസതി] FATHIMA
ടീച്ചർ ആയതു കൊണ്ട് ആരും മോശമായി സംസാരിക്കുന്നില്ലെന്നു മാത്രം. അവരുടെ നാട്ടിലാണെങ്കിൽ govt ജോലി എഴുതി കിട്ടിയിട്ടുള്ള ഒരു സ്ത്രീ പോലുമില്ല. എല്ലാവരും അവരെ ടീച്ചർ എന്നെ വിളിക്കാറുള്ളു. പ്രായമുള്ളവർ പോലും അവളെ ടീച്ചർ എന്ന് വിളിക്കുന്നത് അലോസരം ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നെങ്കിലും ഇപ്പോൾ അത് ഒരു ശീലമായി.
റഫീഖ് ടർക്കി ബെഡിലോട്ട് ഇട്ടു, തോർത്ത് ശെരിക്കുടുത്തു. കുണ്ണ അപ്പോഴും ആന തുമ്പിക്കൈ ഉയർത്തി ചിൻഹം പോലെ നിക്കുവായിരുന്നു. അവൻ തിരിഞ്ഞു നിന്നു ഒരു ജെട്ടി വലിച്ചു കേറ്റി. “എടാ, അതിനെന്തെങ്കിലും പറ്റും. ഇങ്ങനെ നിക്കുമ്പോൾ ജെട്ടിയിട്ടാൽ അത് വളഞ്ഞു പോകും” റംല പറഞ്ഞു. അവളൊന്നും ഉദ്ദേശിച്ചല്ല പറഞ്ഞത്. “ഇവിടെ നിന്നാൽ അത് താഴാനൊന്നും പോണില്ല, എനിക്ക് സമയവുമില്ല” അവൻ പെട്ടെന്ന് ഡ്രസ്സ് ചെയ്തു ഓടി. “എന്തെങ്കിലും കഴിക്കെടാ” റംല പറഞ്ഞു നോക്കി. അവനവിടുന്നെങ്കിലും രക്ഷപ്പെട്ടാ മതിയായിരുന്നു. അവൻ സമയം നോക്കി, ഇന്ന് വൈകുമെന്നുറപ്പാണ്. “ബയോളജി സർ ഇന്ന് നാറ്റിക്കും, ഉറപ്പു”.
അവൻ ക്ലാസ്സിലെത്തിയപ്പോൾ സർ എത്തിയിട്ടില്ല. “ഹോ, ഭാഗ്യം”. അവനവന്റെ സ്ഥിരം സ്ഥലത്തിരുന്നു. രാവിലത്തെ സംഭവങ്ങളോടെ അവനാകെ ചമ്മി നാശമായിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. “എളാമ്മക്കു അല്ലെങ്കിലും ഒരു നാണവുമില്ല, അത് പോലെ ആവണം. എന്നാലെ ആളുകളെ ഫേസ് ചെയ്യാൻ പറ്റൂ. ഇത്രയൊക്കെ സംഭവിച്ചിട്ടും എളാമ്മക്കു ഒരു മടിയുമില്ല. ഇനി വൈകുന്നേരം എങ്ങനെ അവരുടെ അടുത്ത് പോകും.”. അന്നത്തെ ക്ലാസ് കഴിഞ്ഞതു പോലും അവനറിഞ്ഞില്ല. അതങ്ങിനെ ആണല്ലോ, പെട്ടെന്ന് പോവേണ്ടെന്നു ആഗ്രഹമുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ സമയം റോക്കറ്റ് വിട്ട പോലെയാണ്. അവൻ മെല്ലെ ക്ലാസ്സിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി നടന്നു.
റംലക്ക് ഇന്ന് നടന്നതൊക്കെ ഒരു
💬 Comments
View all comments