Chapter Title : ഒരു ഉമ്മച്ചി കഥ [ഷാനിബ ഷാനി]

കൈ അരക്കെട്ടിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയി

ഒരനക്കം പോലും ഇല്ലാതെ നൈറ്റി പൊക്കി ഷഡി വകഞ്ഞു പുവിന് പിളർപ്പിൽ തൊട്ടു ഹോ ആകെ നനഞ്ഞു കുഴഞ്ഞിരിക്കുന്നു ഇത് വരെ ഇല്ലാത്ത അത്രയും എന്റെ മോൻ വായിലിട്ട് ഉറുഞ്ചിയ നടുവിരൽ തന്നെ ഞാൻ പൂവിൽ താഴ്ത്തി സ്വന്തം മകന്റെ ഉമിനീരിൽ നനഞു കുതിർന്ന വിരൽ കൊണ്ട് പതുക്കെ അടിച്ചു ഒരനക്കം പോലും പുറത്തു കാണാതെ അധികം സമയം എടുത്തില്ല അതിന് മുന്നേ മൂർച്ഛയിൽ പൂവ് പൊട്ടി പിളർന്നു മദജലം കുത്തി ഒഴുകി കിതപ്പോടെ ഞാൻ തളർന്നു കിടന്നു എപ്പഴോ ഉറങ്ങി നേരം വെളുത്തു എഴുന്നേറ്റപ്പോൾ

വാഹി എഴുനേറ്റ് പോയിരുന്നു ഞാൻ പതുക്കെ അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി വാഹി ഹാളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു ഞാൻ നോക്കിയില്ല എന്താണെന്ന് അറിയില്ല അവൻ അനാവശ്യമായി ഒന്ന് നോക്കിയത് പോലും ഇല്ല അതൊരു അനുഗ്രഹം ആയി പക്ഷേ എന്നത്തേയും പോലെ അവനെന്നോട് സംസാരിച്ചു ഒരു രാത്രി കൊണ്ട് രഹസ്യം സൂക്ഷിക്കാൻ പഠിച്ചത് പോലെ പോലെ അല്ല പഠിച്ചു ഒരു രാത്രി കൊണ്ട് പക്ഷേ അന്ന് എല്ലാവരും കൂടെ തറവാട്ടിൽ പോയി രാത്രി ആയപ്പോഴേക്കും ഞാൻ തലവേദന എന്ന് പറഞ്ഞു കിടന്നു പിന്നെ പോകാൻ നേരം ആണ് എണീറ്റത് വീട്ടിൽ ചെന്നതും ഉടനെ കയറി കിടന്നു ഇല്ലെങ്കിൽ ചിലപ്പോൾ അവൻ ഇന്നലെ പോലെ ചെയ്താൽ ഇന്നും പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ പറ്റിയെന്നു വരില്ല ഇക്ക പോയിട്ട് വർഷം രണ്ടാകാൻ ആയി ഇന്നലെ ഭാഗ്യം കൊണ്ടാണ് ഇല്ലങ്കിൽ ആ മുറി ഒരു മണിയറ ആയേനെ ഉമ്മച്ചിയുടെയും മകന്റെയും അവന്റെ വാപ്പിച്ചിയും ആദ്യമായ് കളിച്ചത് അതേ മുറിയിൽ വെച്ചായിരുന്നു അവനും അതേ മുറിയിലിട്ട് അവന്റെ ഉമ്മച്ചിയായ എന്നെ കളിച്ചേനെ ഭർത്താവും മകനും ഒരേ മുറിയിൽ ഇട്ടു എന്നെ ചെയ്തേനെ രണ്ടും ആദ്യത്തേത് ഹോ...... കാലിലുടെ ഒരു തരിപ്പ് അരക്കെട്ടിലേക്ക് കയറി അവനെ തടഞ്ഞില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ എത്ര തവണ അവനെന്റെ പൂവ് പിളർത്തി പാലൊഴിച്ചേനെ കുറഞ്ഞത് മൂന്ന് തവണ എങ്കിലും അവൻ അവന്റെ ഉമ്മച്ചിയെ അടിച്ചേനെ പൂവ് തരിക്കുന്നു പുതപ്പിന്റെ ഉള്ളിൽ കിടന്നു ഞാനെന്റെ പൂവ് അമർത്തി ഞെരിച്ചു