Chapter Title : ഒരു വേനൽ അവധിക്കാലം [അശ്വിൻ]
ലളിത സംസാരിച്ചു "രണ്ട് ശരി, ഒന്ന് തെറ്റ്.. രണ്ട് ഒന്ന്, ഒന്ന് ഒന്ന്.."
ഞങ്ങൾ അപ്പോഴും കണ്ണടച്ചിരുന്നു, മൂവരും ഒത്തുകൂടി രവിക്ക് 2, ബാലുവിന് ഒന്ന് എന്ന് പറഞ്ഞു. ലാലി പറഞ്ഞു “ഞാനും ജയയും രവിയെ പരിപാലിക്കും. ലതാ നീ ബാലുവിനെ പരിപാലിക്കും” ഈ വാക്കുകളുടെ ശബ്ദം ലളിതാ ആൻ്റിയിൽ നിന്ന് തന്നെ ഒരു വിറയൽ ആയിരുന്നു. സൗമ്യവും ഇന്ദ്രിയപരവുമായ രീതിയിൽ സന്ദേശത്തെ വളരെ സവിശേഷമാക്കിക്കൊണ്ട് അവൾ അത് പറഞ്ഞു, ശിക്ഷിക്കുന്ന പ്രവണതകളൊന്നും കാണിച്ചില്ല.
പങ്കുവെക്കേണ്ടി വന്നതിൽ ജയയ്ക്ക് ചെറിയ നിരാശ തോന്നി, ബാലു തൻ്റേതായതിൽ ലത സന്തോഷിച്ചു. അവരെ കണ്ണടച്ച് വിടണോ അതോ എന്ത് ചെയ്യാം എന്ന് ചോദിക്കാൻ ലത കാത്തു നിന്നില്ല.
ഇപ്പോൾ അവർ നിങ്ങളുടെ അടിമകളായതിനാൽ നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത് ചെയ്യാമെന്ന് ലാലി പറഞ്ഞു. ഞങ്ങളെ പിടിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹമല്ലാതെ മറ്റൊരു നേതൃത്വവും ലത പ്രകടിപ്പിച്ചില്ല. ശിക്ഷയുടെ കാര്യം അവൾക്കുറപ്പില്ലായിരുന്നു.. ഇപ്പോൾ അവൾ കാണിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.
ലത ഇപ്പോൾ എന്നെ വിളിക്കാൻ തുടങ്ങി “ബാലു പ്രിയേ.. എൻ്റെ പിളർന്ന ശുദ്ധമായ സ്നേഹം നക്കുക..” എന്നിട്ടും മുട്ടുകുത്തി നിന്ന് അവളുടെ പൂറ്റിൽ എൻ്റെ വായിൽ അമർത്തി. "ദി ജംഗിൾ ബുക്കിൽ" തേൻ ചാക്കിൽ നിന്ന് ഒലിച്ചിറങ്ങുന്ന തേൻ ബാലു കരടി എങ്ങനെ ചീറ്റി വീഴ്ത്തുന്നുവോ അതു പോലെ ഞാൻ പൂഴിക്കുഴികളുടെ വശങ്ങളിൽ ചരിഞ്ഞു.
അവൾ എൻ്റെ തലയിൽ അമർത്തി സഹായിച്ചു. ആഴംകൂട്ടാൻ ശ്രമിക്കുന്ന പന്നിയെപ്പോലെ ഞാൻ മൂളി. അപ്പോൾ ബാലൻസ് നഷ്ടപ്പെടുന്നതിനാൽ കൈകൾ ഉപയോഗിക്കാമോ എന്ന് ചോദിച്ചു. "തീർച്ചയായും സ്നേഹം" എന്ന് അവൾ മറുപടി പറഞ്ഞു.
ഞാനിപ്പോൾ
💬 Comments
View all comments