Chapter Title : ഒരു വെടക്കൻ വീരഗാഥ [Raju Nandan]

കക്ഷത്തിലും ശരിക്ക് രോമം ഉണ്ടല്ലോ, എന്നിട്ട് കുണക്കലും പണിയലും അറിയില്ലെന്നൊ, നല്ല കഥ. താൻ ഇള്ളക്കുട്ടി കളിക്കേണ്ട, ഒടിയന്റെ മുന്നിൽ ആണ് തന്റെ മായം?

കണ്ണപ്പുണ്ണി: “ എന്താ ജ്യേഷ്ഠാ, ഞാൻ എന്തിനു കളവ് പറയണം എനിക്ക് ഒന്നും പിടികിട്ടിയില്ല. മുത്തശ്ശനോട് വരുമ്പോൾ ചോദിക്കാം ".

ആരോമലുണ്ണി: “എഡോ വങ്ക ശിരോമണീ , മുത്തച്ഛനോട് ആണോ ഇതൊക്കെ ചോദിക്കുന്നത് , വാല്യക്കാർ ആരും ഇല്ലേ, അല്ലെങ്കിൽ വികൃതികളായ മുതുക്കന്മാർ പുറം പണിക്കാർ, നാളികേരം ഇടാൻ വരുന്നവർ , കളരി ഗുരുക്കൾ ഒന്നും തന്നെ വണ്ടി കെട്ടാൻ ശ്രമിച്ചില്ലെന്നാണോ പറയുന്നത് , നല്ല കഥയായി !”

കണ്ണപ്പുണ്ണി: "ജ്യേഷ്ഠൻ പറയുന്നതൊന്നും തന്നെ എനിക്ക് മനസ്സിലാകുന്നില്ല. വണ്ടി കെട്ടൽ എന്നാലെന്താണ്, ഇവിടെ ഉള്ള കുതിരയെ ഒക്കെ പണ്ടേ വിറ്റു, വില്ലുവണ്ടി തുരുമ്പെടുത്തു കളപ്പുരയിൽ കിടപ്പുണ്ട്"

ആരോമലുണ്ണി: “എഡോ കണ്ണപ്പ നീ ഇങ്ങിനെ അയ്യോ പാവി ആയി നടന്നാൽ എങ്ങിനെ ആണെടെ ചേകവർ ഒക്കെ ആകുന്നത്. പശുവിനു ചെന വരുത്താൻ കാളയെ കൊണ്ട് വരുന്നത് നീ കണ്ടിട്ടില്ലേ? അതോ പുത്തൂരം വീട്ടിൽ മിൽമ പാലാണോ ഉപയോഗം ? “

കണ്ണപ്പുണ്ണി: “ഗോക്കൾ ഉണ്ട് , അതിനെ ചെനപ്പിക്കാൻ ഒരു ജോനകൻ ആണ് വരുന്നത് അയാൾ ഒരു കാളയെ കൊണ്ട് വരും, കാള പശുവിന്റെ പുറത്തേക്ക് ചാടിക്കേറും, അങ്ങിനെ ചെന ആകും, ആയില്ലെങ്കിൽ അടുത്ത മാസവും ജോനകനെ വിളിപ്പിക്കും"

ആരോമലുണ്ണി: “ എടൊ വികത്ഥനാ, ചുമ്മാതെ ചാടികേറിയാൽ എങ്ങിനെ ചെന പിടിക്കും, ചാടിക്കേറി എന്താണ് കാള ചെയ്യുന്നതെന്ന് താൻ കണ്ടിട്ടില്ലേ? “

കണ്ണപ്പുണ്ണി: “അത് അമ്മ അപ്പോൾ എന്നോട് അവിടെ നിൽക്കാതെ പോയി പ്രാതൽ കഴിക്കാൻ പറഞ്ഞു , മുത്തച്ഛൻ വല്ലാതെ ഒന്ന് ചിരിച്ചു, അമ്മ ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ , ശ്രദ്ധിക്കാമായിരുന്നു. ജോനകൻ മുത്തച്ഛന് കുടിക്കാൻ എന്തോ കൊണ്ട് കൊടുക്കും, കുടിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ മുത്തച്ഛന് എന്നോട് വലിയ സ്നേഹം ആയിരിക്കും,

എന്റെ മുതുകിൽ ഒക്കെ തലോടും വലിയ ആൾ ആകണമെന്നൊക്കെ പറയും. ആ ദ്രാവകം കുടിക്കുമ്പോൾ മാത്രമേ സ്നേഹം കാണിക്കു അല്ലെങ്കിൽ കർക്കശം ആണ് മുത്തച്ഛൻ. എന്നാലും ഉള്ളിൽ വലിയ സ്നേഹം ഉണ്ടെന്നു എനിക്കറിയാം. ജോനകൻ കൊണ്ട് കൊടുക്കുന്ന ആ ദ്രാവകം മാത്രം അറിയില്ല, പക്ഷെ കുടിക്കാൻ ഒരു ഗുണവും ഇല്ല ഓക്കാനം വരുന്ന ഒരു മണവും ഉണ്ട്.”

ആരോമലുണ്ണി:” അപ്പോൾ താൻ കുടിച്ചു നോക്കി, അങ്ങിനെ