Chapter Title : ഒരു വിജ്രംഭിച്ച ഫാമിലി ഡ്രാമ 1 [റിഷി ഗന്ധർവ്വൻ]

അല്ല. നിങ്ങള് വരുന്നില്ലേ. സമയം 12 കഴിഞ്ഞു. ആ ചെറുക്കനെയെങ്കിലും ഇങ്ങോട്ട് പറഞ്ഞുവിട്.

ബാബു : ദേ വരുന്നു. ഞങ്ങള് അടി നേരത്തെ നിർത്തി. ഓരോ കഥകൾ പറഞ്ഞിരിക്കുവായിരുന്നു. കല്യാണത്തിന്റെ തലവേദനയൊക്കെ. ലൈറ്റ് ഓഫാക്കിയേക്ക്. ടോർച്ചുണ്ട് കയ്യിൽ. ലൈറ്റ് പിള്ളേർക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടാകണ്ടാ. ശാലു : നിങ്ങള് പെട്ടെന്നിങ്ങുവാ. നാട്ടുകാരെക്കൊണ്ട് പറയിക്കണ്ട മോന്റെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞപ്പോ അച്ഛൻ വീട്ടിൽ കേറാതെ അടിയാണെന്ന്. ബാബു : ഇല്ലാ. എത്തിപ്പോയി. വാസു : ശാലു കലിപ്പിലാണോ? ബാബു : കലിപ്പാവും. അതിനുമുൻപ് നിർത്താം. വാസു : എന്നാ ഈ കുപ്പി നിങ്ങൾ അകത്തോട്ട് എടുത്തോ. എനിക്കിനി വീട്ടിൽ കൊണ്ടുപോവാനൊന്നും വയ്യ. ബാബു : അല്ലേലും അത് ഞാൻ തന്നെ എടുക്കും. കേട്ടാത്തോന്നും അവൻ വാങ്ങിച്ചോണ്ട് വന്നതാണെന്ന്. കിച്ചൂനെ എങ്ങനെ അകത്തെത്തിക്കും? വാസു : അവനെന്തായാലും കണ്ണ് തുറക്കില്ല. രണ്ടുപേർക്കുംകൂടെ പൊക്കിയെടുത്ത് അവിടെ കൊണ്ട് കിടത്താം. ബാബു : നീ അവന്റെ കൈയ്യെടുത്തു തോളത്തിട്. ഇപ്പുറം ഞാനും പിടിക്കാം. പതിയെ നടത്തിക്കാം. വാസു : ശാലു ഉണ്ടാകുവോ? അങ്ങനാണേൽ ഞാൻ വന്നാൽ എന്തേലും ചൊറിഞ്ഞോണ്ട് വരും. ബാബു : അവളോട് ലൈറ്റ് ഓഫാക്കാൻ പറഞ്ഞതാ. കിടന്നുകാണും. ഉറങ്ങിക്കാണില്ല. ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കാതെ ഇവനെ കൊണ്ടുകിടത്താം. എന്നിട്ട് നീ പൊക്കോ.

വാസു : എന്നാ പൊക്കിക്കോ. ഇനിയിപ്പോ അഥവാ ശാലുവന്നാ അര പെഗ് ചെറുക്കന് കൊടുത്തെന്ന് പറഞ്ഞേക്കണം. നുണ പറഞ്ഞു കൊളമാക്കരുത്. ബാബുവും വാസുവും കൂടെ കിച്ചുവിനെ താങ്ങിപിടിച്ചു റൂമിലേക്ക് നടന്നു. വീടിന്റെ വാതിൽ തുറന്ന് അവർ അകത്തേക്ക് കേറി. കിച്ചുവിന്റെയും ശിലയുടേയും റൂമിന്റെ വാതിൽ പാതി ചാരിയിട്ടുണ്ട്. ബാബു : അവള് റൂമിലാ. ഭാഗ്യമായി. ശില ഉറക്കംആയിരിക്കും. സൗണ്ടൊന്നും ഉണ്ടാക്കിയേക്കല്ലേ. വാസു: മൊബൈലിന്റെ ലൈറ്റ് അണച്ചേക്ക്. അത് കണ്ട് മോള് ഉണരണ്ട. അകത്ത് ശില പാവാടയും ബനിയനുമിട്ട് മലർന്നു കിടന്ന് മധുരസ്വപ്നങ്ങളും കണ്ട് ഉറങ്ങുന്നു. രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ അവൾ ശ്വാസം വലിച്ചു വിടുന്നത് വ്യക്തമായി കേൾക്കാം. ലൈറ്റ് ഇല്ലെങ്കിലും ജനാലയ്ക്ക് കർട്ടൻ ഇല്ലാത്തതിനാൽ ഇരുണ്ട വെളിച്ചത്തിൽ റൂമിനകം കാണാൻ പറ്റുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ബനിയൻ സ്ഥാനംമാറി വയറും പൊക്കിളും