ഒത്താൽ ഒരു പൂറ് 2

Othal Oru Pooru Part 2 | Author : Jeeva

[ Previous Part ] [ www.kkstories.com ]

ശാന്തമ്മയുടെ പാൽ മുലച്ചാലിൽ നിന്ന് ശിവരാമൻ നായർക്ക് കണ്ണെടുക്കാനേ കഴിഞ്ഞില്ല

അത് മനസ്സിലാക്കിയ ശാന്തന്മ അങ്ങുന്നിനെ കൊതിപ്പിച്ച് നിർത്താൻ ഉള്ളിൽ കുസൃതി നിറച്ച് അങ്ങനെ അങ്ങ് നിന്നു കൊടുത്തു

"എന്തോരം വേണ്ടി വരും?"

പാൽ കുടങ്ങളുടെ മുഴുപ്പും ഭംഗിയും ആസ്വദിച്ച് ശിവരാമൻ നായർ ചോദിച്ചു

" പണി തീരാൻ 2 ലക്ഷമെങ്കിലും വേണ്ടി വരും... ഒന്നെങ്കിലും തന്ന് സഹായിച്ചെങ്കിൽ ...."

ശാന്തമ്മ മടിച്ച് മടിച്ച് പറഞ്ഞു

" 2 ലക്ഷം വേണ്ട സ്ഥാനത്ത് ഒന്ന് കൊണ്ട് എന്നാ എടുക്കാനാ.... പണി പിന്നേം കിടക്കൂല്ലേ...?"

ശിവരാമൻ നായരുടെ ചോദ്യം കേട്ട് ശാന്തമ്മ ശരിക്കും അതിശയിച്ച് പോയി

"ആവശ്യം ഉണ്ടെങ്കിലും... എങ്ങനെ ചോദിക്കുമെന്ന് കരുതിയാ..."

ഉള്ളിൽ തികട്ടി വന്ന സന്തോഷം ഉള്ളിൽ ഒതുക്കി ശാന്തമ്മ മൊഴിഞ്ഞു

" ഏതായാലും നാളെ വീട്ടിലോട്ട് വാ... കടലാസ് ജോലി ഉണ്ടല്ലോ..?"

ശാന്തമ്മയെ യാത്രയാക്കി ശിവരാമൻ നായർ പറഞ്ഞു...

സന്തോഷത്തോടെ തിരിച്ച് പോകാൻ ഇരിക്കുമ്പോഴാണ് ശാന്തമ്മ ഒരു കാര്യം ശ്രദ്ധിച്ചത്...., അങ്ങുന്ന് അണ്ടർവെയർ ധരിച്ചിട്ടില്ല..!

അങ്ങുന്നിന്റെ പണിയായുധം തൂങ്ങിയാടുന്ന നിഴൽപാട് പിന്നാൽ തെളിഞ്ഞ് കാണാം...

സ്വസ്ഥമായി ഉറങ്ങി കിടക്കുന്ന ജവാൻ ഉണർന്നെണീറ്റാലുള്ള വിശ്വരൂപം സങ്കല്പിച്ച ശാന്തമ്മയ്ക്ക് കലശലായ നാണം!

"ഇത്രേം തങ്കപ്പെട്ട മനുഷ്യനെ ഒരു കാരണവുമില്ലാതെ തെറ്റിദ്ധാരണയുടെ പേരിൽ ഇക്കാലമായും അകറ്റി നിർത്തിയത് മോശമായിപ്പോയെന്ന് ശാന്തമ്മയ്ക്ക് തോന്നി

അന്ന് രാത്രി പണ്ണി തളർന്ന് വേലായുധന്റെ പച്ച കുത്തിയ മാറിൽ രതി മയക്കത്തിൽ മുഴുകവേ കുണ്ണയുടെ തളർച്ച മാറ്റിക്കൊണ്ട് നിന്ന ശാന്തമ്മ വെറുതെ . അങ്ങു ന്നിന്റെ ജവാനെ കൂറിച്ച് ഓർത്തു...

"വെറുതെയല്ല... നാട്ടുകാർ അങ്ങു ന്നിനെ കഴപ്പൻ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്... ഇങ്ങനെ ഒരു പണ്ടിയായുധം ഉള്ള ഒരാൾക്ക് എങ്ങനെ അടങ്ങി ഇരിക്കാനാവും....

"

ശാന്തമ്മ ഊറി ചിരിച്ചു..

"എന്താ... ഒരു കള്ളച്ചിരി ?"

ഊർജ്ജം നഷ്ടപ്പെട്ട് കിടക്കുന്ന വേലായുധൻ ചോദിച്ചു

" ഏയ്.... ഒന്നൂല്ല.."

കള്ളച്ചിരി തുടർന്ന് ശാന്തമ്മ മൊഴിഞ്ഞു

"ന്നാലും...?"

വേലായുധന് അതറിയണം

" ഞാൻ ഓർക്കുവായിരുന്നു..., ഇത് പോലല്ലേ..
മനുഷ്യന്റെ അവസ്ഥയും..! അല്പം മുമ്പ് വരെ ഇരുമ്പുലക്ക കണക്ക് പ്രതാപി ആയിരുന്ന ഒരാളിന്റെ അവസ്ഥ കണ്ടില്ലേ... ഒടിഞ്ഞ ബായത്തങ് പോലെ..!"

തളർന്ന കുണ്ണ കയ്യിലെടുത്ത് വേദാന്തിയെപ്പോലെ ശാന്തമ്മ