Chapter Title : ഒത്താൽ ഒരു പൂറ്…4 [ജീവ]

ശങ്കരി ചോദിച്ചു

" ഏയ്.... അങ്ങനെ ഒന്നൂല്ല.."

വേലായുധൻ പിന്നേം പറഞ്ഞു

" ഇത് പറയാനേ അറിയുള്ളോ... ഈ ഒരാളിന്..?"

അല്പം സ്വാതന്ത്ര്യം എടുത്ത് വേലായുധന്റെ ചെവിയിൽ അല്പം നോവിച്ച് പിച്ചി ശങ്കരി പരിഭവിച്ചു

മറുപടി പറയാതെ വീണ്ടും വേലായുധൻ ചിരിച്ച് നിന്നതേയുള്ളു...

"പിന്നെന്തിനാ... നീരസം...? എനിക്കറിയാം..."

ബാലൻസിട്ട് ശങ്കരി പറഞ്ഞു...

"അതെന്താ...?"

എന്ന മട്ടിൽ വേലായുധ ശങ്കരിയെ തുറിച്ച് നോക്കി

" ഞാൻ ഒരാൾ മാത്രം അരയ്ക്ക് മേൽ... ഒന്നുമില്ലാതെ... പറയാൻ പറ്റാത്തോണ്ടല്ലേ...?"

എനിക്കറിയാം എന്ന മട്ടിൽ ശങ്കരി പറഞ്ഞു വച്ചു

വേലായുധൻ അർത്ഥഗർഭമായി ചിരിച്ചു

"എങ്കിൽ... ഈ ഒരാൾ പറയണം..."

ശങ്കരി ചിണുങ്ങി

" പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു..."

എന്നർത്ഥത്തിൽ വേലായുധൻ കൊതി അടക്കിക്കൊണ്ട് ശങ്കരിയെ നോക്കി

"ഹും... കള്ളൻ...! വേണ്ടവർ അങ്ങ് അഴിച്ചുണ്ടാട്ടെ..."

ദേഹം വേലായുധനോട് അടുപ്പിച്ച് ശങ്കരി നിന്നു കൊടുത്തു..

"അങ്ങുന്ന്..?"

ഭയപ്പാടോടെ വേലായുധൻ ചോദിച്ചു

'കാണട്ടെ... അങ്ങുന്ന്... ഇവിടെ ഒരാളിന്റെ തോന്നിവാസം...! കള്ളാ... അങ്ങുന്ന് നാലഞ്ച് നാളില്ല....പേടിച്ചോ..."

വേലായുധന്റെ മുടിയിൽ വിരലോടിച്ച് ശങ്കരി പറഞ്ഞു

"എങ്കിൽ... അഴിച്ച് കണ്ടോ..."

ശങ്കരിയുടെ സമ്മതം

വിറക്കുന്ന കരങ്ങൾ ശങ്കരിയുടെ ബ്ലൗസിലേക്ക് അടുത്തു...

"അയ്യെടാ... പുറമ്പോക്കീന്നാ... ഇമ്മാതിരി പണി..? ബെഡ് റൂമിൽ പോകാം..."

ശങ്കരിയെ മോഹിപ്പിക്കാൻ മാത്രം കുലച്ച് കമ്പിയായ വേലായുധന്റെ ലഗാനെ ആർത്തി പൂണ്ട് നോക്കി ശങ്കരി വേലായുധനെ പണിപ്പുരയിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചു

വേലായുധൻ ശങ്കരിയുടെ പിന്നാലെ നടന്ന് ചെന്നു

വേലായുധൻ കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു..

ബ്ലൗസ് അഴിക്കാൻ പാകത്തിൽ ശങ്കരി വേലായുധനോട് ചേർന്ന് നിന്നു

കൈകൾ പൊക്കി നിന്ന ശങ്കരിയുടെ ബ്ലൗസിന്റെ തൂക്കുകൾ ഒന്നൊന്നായി അഴിച്ചു

ബ്ലൗസ്