Chapter Title : പാലക്കുന്നേലെ പെണ്ണുങ്ങൾ 4 [അന്നക്കുട്ടി]

നിലത്ത് ചുരുണ്ടുകിടന്ന ഔത മനോഹരമായ ഒരു സ്വപ്നം കണ്ടു. അമ്മച്ചിം അപ്പനും  നിൽക്കുന്ന മുറി ഒരു സ്വർഗ്ഗിയ പ്രകാശത്താൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ആ സുവർണ്ണ പ്രകാശത്തിൽ കുളിച്ച് പൂർണ്ണ നഗ്നയായി പുഞ്ചിരി തൂകി നിൽക്കുന്ന അവൻെറ അമ്മച്ചി പെണ്ണമ്മ, ആ മുഖത്ത് നേരത്തേ ഉണ്ടായിരുന്ന പോലെ കരിമഷി കലർന്ന് പടർന്ന കണ്ണീരുണ്ടായിരുന്നില്ല പകരം വെണ്ണക്കല്ലിൽ കൊത്തിയ  വീനസിന്റെ വശ്യമായ പുഞ്ചിരിയോടെ  നുണക്കുഴി കവിളുകൾ കാട്ടി പുഞ്ചിരി തൂകി നിൽക്കുന്ന കാമമോഹിയ രൂപം. അമ്മച്ചിക്ക് പിറകിൽ ആ തോളിൽ താടി വച്ച് പുഞ്ചിരിച്ച്കൊണ്ട് നിൽക്കുന്ന അപ്പച്ചൻ. അപ്പച്ചന്റെ മുഖത്തെ വന്യത ഒക്കെ മാറി പുഞ്ചിരി നിറഞ്ഞു നിന്നു.  അമ്മച്ചി ഒരു കള്ളചിരിയോടെ അവനേ മാടി വിളിക്കുന്നു.
അടഞ്ഞുകിടന്ന മുറിയുടെ വാതിൽ മെല്ലെ തുറക്കപ്പെട്ടു അതിലൂടെ പൂർണ നഗ്നനായി ഔതയും അകത്തേക്ക് ഒഴുകിയിറങ്ങി. ക്രിസ്തുമസ്സിന് ഒരുക്കിയ പുൽക്കൂട് പോലെ ആ മുറി മാറിയതായി അവന് തോന്നി. അരികിലെവിടെയോ നിന്ന് ആരോ കിന്നര വീണകൾ മീട്ടുന്ന മണിനാദം അവൻ കേട്ടു. അതാ മുറിയുടെ രണ്ട് വശങ്ങളിലായി രണ്ട് കുഞ്ഞ് മാലാഘമാരേപ്പോലെ  തൂവൽ ചിറക് വിരിച്ച് മോളമ്മയും, റീനാമ്മയും . രണ്ട് പേരുടേയും കയ്കളിൽ ഇരുന്ന  സ്വർണ്ണ നിറമാർന്ന കിന്നര വീണയിൽ നിന്നാണ് ആ അഭൗമിക സംഗീതം പൊഴിയുന്നത്.

അവൻ മേഘച്ചിറകിൽ  എന്നപോൽ ഒഴുകി  അപ്പന്റേയും അമ്മയുടേയും അടുത്തെത്തി. അമ്മച്ചിയും അപ്പനും പൂർണ്ണ നഗ്നനായി നിന്ന തങ്ങളുടെ ഔതക്കുട്ടനേ കണ്ട് പരസ്പരം നോക്കി കണ്ണിറുക്കി. പെണ്ണമ്മ ഔതയേ ചെർത്ത് പിടിച്ച് ആ മുടിയിഴകളിൽ തലോടിയപ്പോൾ അവന്റെ മുഖത്തും നുണക്കുഴികൾ തെളിഞ്ഞു. അവൾ അവന്റെ മുഖമെടുത്ത്