Chapter Title : പാലക്കുന്നേലെ പെണ്ണുങ്ങൾ 4 [അന്നക്കുട്ടി]

പടി കരയുന്നത് കേട്ടത്. ഹൂം.... അയാൾ പതിയെ തല ചരിച്ച് കസേരയുടെ വക്കിലൂടെ താഴേക്ക് നോക്കി.

മൈര്....ഇതെന്തോന്ന്....മാലാഘയോ.?
ബക്കറ്റും, ചൂലുമായി പടി കയറി വരുന്ന ആൻസിയേക്കണ്ട ഔത വാ പൊളിച്ച് അറിയാതെ പറഞ്ഞുപോയി. പുറത്ത്  ജനാലയിൽ നിന്നും വന്ന  സൂര്യ കിരണങ്ങളാൽ തഴുകി പരന്ന് പറന്ന് കിടക്കുന്ന ആൻസിയുടെ ഷാമ്പുവിട്ട് പറപ്പിച്ച തലമുടി ആണ് അയാളുടെ കണ്ണിൽ ആദ്യമുടക്കിയത്. അതിൽ നിന്ന് ഏതൊരാണിനേയും മത്ത് പിടിപ്പിക്കുന്ന
മുല്ലപ്പൂ വാസന പരന്നൊഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ അസുലഭമായ വാസനയാണ് ആദ്യം ഔതയേ തഴുകിയുണർത്തിയത്. അതയാളുളുടെ ഉള്ളിലെ ദേഷ്യത്തേ ശമിപ്പിച്ച് കാമനകളേ ഉണർത്തി.  കൗമാരകാലത്തെ മദനകാമനകൾ ആ പഴയ മനസിനേ വീണ്ടും  പ്രണയത്തിന്റെ മുന്തിരിച്ചാറിൽ കുഴച്ചു. വന്യമായ കാമനയോടെ കരിവീട്ടിയിൽ തീർത്ത പടിക്കലേക്ക് കൊതിയോടെ നോക്കി നിന്ന  ഔത കണ്ടത്  കറുത്ത നിറമാർന്ന  കോണിപ്പടിയിൽ ഉദിച്ചു വന്ന  പൂർണ്ണ ചന്ദ്രനേപ്പോലെയുള്ള  ആൻസിയുടെ വൃത്താകൃതിയിലുള്ള മുഖമാണ്.

ആ നിണ്ട് വിടർന്ന കരിമഷിക്കണ്ണിൽ ഒരായിരം ആണുങ്ങളേ തളച്ചിടാൻ തക്കവണ്ണമുള്ള തെളിച്ചം അയാൾ കണ്ടു. ചുവന്ന് അത്തിപ്പഴം പോൽ തുടുത്ത ചുണ്ടുകളിൽ തത്തിനിൽക്കുന്ന പുഞ്ചിരിക്ക് ഒരായിരം ഒരായിരം വാട്ട് പവർ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ പാൽ നിറമാർന്ന ആ നുണക്കുഴി കവിളിലെ നനുത്ത രോമങ്ങളിൽ മുഖമുരുമി ഇരിക്കാൻ അവസരം കിട്ടിയാൽ തനിക്ക് വീണ്ടും മധുരപ്പതിനെട്ടാകുമെന്ന് അയാൾ കരുതി.
ഹോ.....എന്തൊരു കൊതിപ്പിക്കുന്ന സൗന്ദര്യം. വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് പൊങ്ങിവരുന്ന മൽസ്യകന്യകയേപ്പോലെ താഴേ പടിയിൽ നിന്നും പോങ്ങിവരുന്ന ആൻസികൊച്ചിന്റെ ഉടലളവുകളുടെ രസതന്ത്രത്തിൽ ഔത  മതിമറന്ന് പോയി.
അവളൾ ആ കുത്തനേയുള്ള പടികളിൽ ആഞ്ഞ് കയറുന്നത് അനുസരിച്ച് ആ  മാറത്തെ മുഴുത്ത കറിനാരങ്ങാ  മുലകൾ