Chapter Title : പാലപ്പം പോലുള്ള പൂ......[PV]

ഏയ്ക്ക് ചേര്‍ന്ന മനുവിനാവട്ടെ ജീവിതം എന്നും ആസ്വദിക്കാന്‍ വേണ്ടി ഉള്ളതായിരുന്നു

കൃത്യ സമയത്ത് ലോഡ്ജിന്റെ ചാരത്ത് അണയുന്ന ് ശുഭെയെ ഒരു ദിവസം പോലും കാണാതിരിക്കാന്‍ വയ്യാത്ത അവസ്ഥയിലായി മനു

അതു പോലെ വഴി ക്കണ്ണുമായി തന്നെയും കാത്ത് തിളങ്ങുന്ന ഒരു ജോഡി കണ്ണുകള്‍ കാത്തിരിപ്പുണ്ടാവും എന്ന ചിന്ത ശുഭയ്ക്ക് ഒരു കുളിര്‍ കാറ്റായി അനുഭവപെട്ടു

ഒരു ദിവസം...

ശുഭ വരുന്ന സമയം മനു വഴിയില്‍ എന്തോ ജോലി ചെയ്തു നില്പുണ്ടായിരുന്നു

' എന്താ പേര്...?'

മനു ചോദിച്ചു

' എന്തിനാ...?'

നാണിച്ച് ചിരിച്ച് കൊണ്ട് ശുഭ ചോദിച്ചു

' വിളിക്കാനാ....'

മനുവിന്റെ മറുപടി കേട്ട് ശുഭ ചിരിച്ചു പോയി

' ശുഭ.....'

' എന്നും ഇതിലെ പോകുമല്ലോ.... ജോലി വല്ലതും......?'

' ആലുക്കാസിലാ.... '

' ചേട്ടന്റെ പേരെന്താ...?'

' എന്തിനാ...?'

ചിരിച്ചു കൊണ്ട് മനു ചോദിച്ചു

' വിളിക്കാനാ....'

' മനു....'

' എന്തെടുക്കുവാ...?'

' ഒന്നും എടുക്കുന്നില്ല..... പഠിക്കുവാ....'

' ശുഭയുടെ ഫോണ്‍ നമ്പര്‍ എത്രാ?'

' ഫോണ്‍.... ഇല്ലാ.... എനിക്ക്'

തല കുനിച്ച് ശുഭ പറഞ്ഞു

' ഇക്കാലത്ത് ഫോണ്‍ ഇല്ലാത്തവരോ...?'

മനു അതിശയിച്ചു

' ഞങ്ങള്‍...... പാവങ്ങളാ....'

മനു പിന്നെ ഒന്നും ഉരിയാടാന്‍ നിന്നില്ല

ശുഭ നടന്നു പോയി

ശുഭയുടെ തടിച്ച നിതംബത്തിന്റെ ഇളകിയാട്ടം കണ്ട് മനുവിന്റെ കുണ്ണ കമ്പിയായി

ലോഡ്ജില്‍ പകല്‍ നേരം ജട്ടിയുടെ . വിലക്ക് ഇല്ലാത്തതിനാല്‍ സ്വതന്ത്രമായി കുണ്ണ നിറഞ്ഞാടി

നീളത്തില്‍ ജവാനെ തഴുകി തലോടി മനു അകത്തേക്ക് പോയി

അടുത്ത ദിവസം പതിവ് പോലെ