Chapter Title : പാൽക്കാരി താത്ത [AI]

അപ്പുറത്തെ മുറിയിലേക്ക് പോയി. ഞാനും എഴുന്നേറ്റു ബാത്റൂമിൽ കയറി ഫ്രഷ് ആയി. എന്നിട്ടു അപ്പുറത്തെ മുറിയിൽ ചെല്ലുമ്പോൾ മോൻ ഉറങ്ങിയിരുന്നു. വേഗം തന്നെ എഴുന്നേറ്റു ബാത്റൂമിൽ കയറി ഫ്രഷ് ആയി വന്നു. എന്നിട്ടു അപ്പുറത്തെ മുറിയിലേക്ക് ഡ്രസ്സ് എടുക്കാൻ പോയി. ഞാനും കൂടെ ചെന്നു.

താത്ത ചുരിദാർ എല്ലാം എടുത്തു ഇട്ടു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആണ് ഞാൻ കട്ടിലിൽ കിടക്കുന്ന താത്തയുടെ പാന്റി ശ്രദ്ധിച്ചത്.

ഞാൻ : ഇത് ഇടുന്നില്ലേ താത്ത?

താത്ത : അത് മുഴുവൻ നീ നനച്ചില്ലേ. പിന്നെ എങ്ങനാ ഇടാ…

ഞാൻ : എന്നാ ഞാൻ ഇത് എടുത്തോട്ടെ?

താത്ത : അത് വേണ്ട. ഇത് എനിക്ക് വേണം. നിനക്ക് ഞാൻ വേറെ തരാം.

ഞാൻ : വേറെ കിട്ടിയിട്ട് എന്തിനാ.

താത്ത : അത് അല്ലേടാ… ഇതിനു നിൻറെ പാലിൻറെ നല്ല മണമുണ്ട്. ഇനിയുള്ള രാത്രികളിൽ എനിക്ക് ഉറങ്ങാൻ ഈ മണം വേണം.

ഞാൻ : എന്നാ താത്ത എടുത്തോ. പിന്നെ ഇനി പാൽ നിറയുമ്പോൾ പിഴിഞ്ഞ് കളയാൻ നിൽക്കണ്ട. ഞാൻ വന്നു കുടിച്ചോളാ.

താത്ത : അയ്യടാ… അതൊന്നും വേണ്ട. വീട്ടിൽ വച്ച് എങ്ങാനും എന്നോട് തോന്നിവാസം കാണിച്ചാൽ നല്ല തല്ല് കിട്ടും. പറഞ്ഞേക്കാം.

അധികം വൈകാതെ തന്നെ ഞങ്ങൾ അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങി. പിന്നീടുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ കാര്യമായി ഒന്നും നടന്നില്ലെങ്കിലും കിട്ടിയ അവസരങ്ങളിൽ ഞാൻ താത്തയെ നന്നായി തൊട്ടു തലോടി. താത്ത എന്നോട് ദേഷ്യം അഭിനയിച്ചു എങ്കിലും എന്നോട് സഹകരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. തിരിച്ചു ഗൾഫിലേക്ക് പോരുന്നതിൻറെ തലേ ദിവസം ആരും കാണാതെ താത്ത എന്നെ ഒരു പൊതി ഏൽപ്പിച്ചു. എന്നിട്ടു ആരും കാണാതെ ഒരു ഉമ്മയും തന്നു.

ആ പൊതി തുറന്നു നോക്കിയപ്പോൾ ഞാൻ കണ്ടത് താത്തയുടെ മദജലത്തിൽ കുതിർന്ന ഒരു പാന്റി ആയിരുന്നു. കൂടെ ഒരു കുറിപ്പും.

“എൻറെ കറവക്കാരന് എന്നെ എന്നും ഓർക്കാൻ…”

അവസാനിച്ചു