Chapter Title : പാൽക്കാരിപ്പെണ്ണ് 2 [പോക്കർ ഹാജി]

മതി പിടിച്ചതു അച്ചനെ ഞാനൊന്നു നോക്കട്ടെ.അങ്ങേരിനി എന്തൊക്കെയാണാവൊ ചെയ്യാന്‍ പോണതു.നാശം പിടിക്കാന്‍ നല്ലപോലൊന്നു സുിച്ചു വരുവാരുന്നു അപ്പോഴാ കാലമാടന്റെ എഴുന്നള്ളത്തു.ചെല്ലു നീ ചെന്നു അപ്പുറത്തെങ്ങാന്‍ പോയി കളിക്കെടാ.'
'ഞാന്‍ പോവൂല്ല എനിക്കമ്മേടെ അപ്പം തിന്നണം.താ അമ്മെ അപ്പം താ'
'ടാ തരാമെടാ നീയൊന്നടങ്ങു.ഞാന്‍ അച്ചനെയൊന്നു പോയി നോക്കീട്ടു വരാം ഇപ്പം നീ പോയി കളിക്കു.'
അമ്മേടെ നിര്‍ബന്ധം കൂടിയപ്പൊ ചിക്കു പുറത്തേക്കു പോയി.റൂമിലും ഹാളിലുമൊക്കെ നോക്കിയിട്ടും രമേശനെ അവിടെങ്ങും കണ്ടില്ല.സുമതിയുടെ മനസ്സില്‍ ടെന്‍ഷന്‍ കൂടി .ദൈവമെ ഇങ്ങേരിനി എവിടെ പോയി ദേഷ്യം പിടിച്ചു വീട്ടീന്നെറങ്ങിപ്പോയൊ.രമേശന്‍ ഉള്ള സമയത്തു ചിക്കുവിനെ കൊണ്ടു ഓരോന്നു ചെയ്യിക്കാന്‍ തോന്നിയ നിമിഷത്തെ മനസ്സാ ശപിച്ചു കൊണ്ടു സിറ്റൗട്ടിലേക്കിറങ്ങിയ സുമതി പെട്ടന്നു നിന്നു.അപ്പോഴവിടെ റോഡിലേക്കു നോക്കിക്കൊണ്ടു രമേശന്‍ കസേരയിലിരിക്കുന്നതു കണ്ടു.സുമതിയുടെ മനസ്സു ഒരു നിമിഷം കൊണ്ടു തണുത്തു.ഭാഗ്യം ആളിവിടെ തന്നെയുണ്ടു .
'ചേട്ടാ'
അയാളതു കേട്ടില്ല
'ചേട്ടാ'
പിന്നേയും രണ്ടു മൂന്നു വിളി വിളിച്ചതിനു ശേഷമാണു അയാള്‍ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയതു.
'എന്താ ചേട്ടാ ഇവിടെയിരിക്കുന്നതു വാ അകത്തിരിക്കാം'
അയാളവളെ രൂക്ഷമായി നോക്കി
അതു കണ്ട അവളുടെ മനസ്സില്‍ ചെറിയൊരു ആശ്വാസം തോന്നി.ദെഷ്യം വന്നു കയ്യാങ്കളി ഒന്നും നടത്തിയില്ലെങ്കി ചേട്ടനെ സാവധാനം മെരുക്കിയെടുക്കാം.പുലി പോലെ വരുന്ന രമേശേട്ടനെ എങ്ങനെ എലിയാക്കി പറഞ്ഞു വിടാമെന്നു സുമതിക്കു നല്ലതു പോലെ അറിയാം.അത്ര വലിയ പ്രശ്‌നമൊന്നുമുണ്ടാക്കുന്നില്ലെന്നു കണ്ട സുമതി അയാളെ അകത്തേക്കു വിളിച്ചു
'വാ ചേട്ടാ ഇതെന്തു പറ്റി മുമാകെ കടന്നലു കുത്തിയ പോലെ ആയല്ലൊ.'
അവളടുത്തു വന്നപ്പൊ അയാള്‍ മും വെട്ടിത്തിരിച്ചു
'ങ്ങേ അതു കൊള്ളാം അപ്പൊ പിണങ്ങിയിരിക്കുവാണല്ലെ കള്ളന്‍.അതു ഞാനറിഞ്ഞില്ലല്ലൊ ചക്കരെ.'
സുമതി ഭര്‍ത്താവിന്റെ കയ്യില്‍ പിടിച്ചു വലിച്ചു
'ചീ വിടെടി എന്നെ നീ തൊടരുതു'
'ഓഹൊ അപ്പൊ എന്തൊ കാര്യമായി തന്നെ പിണങ്ങിയിരിക്കുവാണല്ലൊ കള്ളന്‍.'
'നിനക്കറിയത്തില്ല അല്ലെ'
'കാര്യം എന്താന്നു പറയാതെ ഞാനെങ്ങനെ അറിയും.എന്താന്നു വെച്ചാ പറ'
അയാള്‍ പല്ലുകള്‍ കടിച്ചു കൊണ്ടു മുഷ്ടി ചുരുട്ടി വായുവില്‍ പൊക്കി.അതു കണ്ട സുമതിക്കു അയാളെ കൂടുതല്‍ പ്രകോപിപ്പിച്ചാല്‍ ചിലപ്പൊ പണി പാളുമെന്നു മനസ്സിലായി.
'അയ്യൊ ചേട്ടാ എന്തുവാ ഇങ്ങനെ