Chapter Title : പാൽക്കാരിപ്പെണ്ണ് 3 [പോക്കർ ഹാജി]

നിന്നു കൊടുത്താ മതി അമ്മ സഹായിച്ചു തരും കേട്ടൊ.അമ്മയ്ക്കു നല്ല പോലെ പിഴിയാനറിയാം.'
അച്ചന്‍ അവസാനം പറഞ്ഞതു കേട്ടു ചിഞ്ചു ശരിക്കും ചമ്മിപ്പോയെങ്കിലും ശരിയെന്നു അവളറിയാതെ മൂളിപ്പോയി.അതു കഴിഞ്ഞാണു താന്‍ സമ്മതം കൊടുത്തതു അച്ചനോടാണല്ലോയെന്നോര്‍ത്തതു.അയ്യെ എന്നു കൈ കുടഞ്ഞു കൊണ്ടവള്‍ വാ പൊത്തിപ്പിടിച്ചു.
ഇതു കണ്ടു പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ടു സുമതി
'സാരമില്ലെടി അച്ചനോടല്ലെ നിങ്ങളു തമ്മിലുള്ള ചമ്മലും നാണവുമൊക്കെ കുറേശ്ശെ കുറേശ്ശെ മാറുന്നതു നല്ലതാ.'
ആ സംസാരം കഴിഞ്ഞു രമേശന്‍ ജോലിക്കു പോയി അല്‍പ്പം കഴിഞ്ഞു അവള്‍ കുഞ്ഞിനെ കുളിപ്പിച്ചു റൂമില്‍ കൊണ്ടു കിടത്തി പാലു കൊടുത്തു കൊണ്ടിരുന്നപ്പൊ മനസ്സില്‍ അമ്മ പറഞ്ഞതും അച്ചന്‍ പറഞ്ഞതും ചിന്തിച്ചു കൊണ്ടു കിടക്കുവായിരുന്നു.അമ്മ തന്നെ വല്ലാതെ സപ്പോര്‍ട്ടു ചെയ്യുന്നുണ്ടു എന്താണു കാര്യമെന്നറിയില്ല.അച്ചനാണെങ്കി ചില നേരത്തു തന്റെ മാറിലേക്കു തന്നെ നോക്കിയിരിക്കുന്നതും കാണാം.കാണുന്നവരു കണ്ടോട്ടെ എന്നു കരുതി അച്ചനെ ശല്ല്യപ്പെടുത്താന്‍ താന്‍ പോയിട്ടില്ല.അതു കൊണ്ടച്ചനിപ്പൊ ഒരു ഒളിവും മറവുമൊന്നുമില്ല.അങ്ങനൊക്കെയാണെങ്കിലും അച്ചനോടു നേരിട്ടുള്ള ഒരു എടപാടു ഇതുവരെ നടന്നിട്ടില്ലാത്തോണ്ടു ചെറിയൊരു സഭാകമ്പം ഉണ്ട്.അതു കൊണ്ടാണു അച്ചന്‍ പാലു കുടിയെ പറ്റി തന്നോടു നേരിട്ടു സംസാരിച്ചപ്പൊ ചമ്മലു തോന്നിയതു .എന്തായാലും അമ്മയുള്ളതു കൊണ്ടാണു അച്ചന്‍ ഈ വീട്ടിലേക്കു തന്നെ തിരികെ വിളിച്ചതും പഴയ പോലെ സ്‌നേഹം തരുന്നതും എന്നോര്‍ത്തപ്പോള്‍ അമ്മയോടവള്‍ക്കു എന്തെന്നില്ലാത്ത സന്തോഷവും സ്‌നേഹവും തോന്നി..എന്തായാലും എല്ലാം കൊണ്ടും തനിക്കിവിടെ സ്വര്‍ഗ്ഗമായിരിക്കുമെന്നു അവള്‍ക്കുറപ്പായി.രണ്ടു മൂന്നു ദിവസം കൊണ്ടു വിരലിടീലു മാത്രമെ നടക്കുന്നുള്ളു.ഇന്നലെയാണെകി അമ്മേം ചിക്കുവും കൂടി റൂമില്‍ കേറി ചെയ്തതിന്റെ എഫക്റ്റു ഇതുവരെ മനസ്സീന്നു പോയിട്ടില്ല.തനിക്കും വികാരവും വിചാരവും ഒക്കെയുള്ളൊരു മനുഷ്യസ്ര്തീയാണെന്നു ആരോടെങ്കിലുമൊന്നു വിളിച്ചു