Chapter Title : പാൽക്കാരിപ്പെണ്ണ് 3 [പോക്കർ ഹാജി]

തോന്നുന്നെ.എന്തായാലും ഒരു കാര്യം ഉറപ്പാ അച്ചന്റെ മാനസ്സിലെന്തൊ ഉണ്ടു.ആ അതിനി എന്തു തന്നെ ആണെങ്കിലും കൊഴപ്പമില്ല അല്‍പസ്വല്‍പ്പം ഇളവുകളൊക്കെ ചെയ്തു കൊടുത്താല്‍ അച്ചനു പിന്നെ എന്നെ കളയാന്‍ തോന്നില്ലല്ലൊ.'
എന്നൊക്കെ ചിഞ്ചു മനസ്സില്‍ ഓര്‍ത്തു കൊണ്ടു അച്ചന്റെ അരക്കെട്ടിലേക്കു തന്റെ വയര്‍ പരമാവധി പതുക്കെ പതുക്കെ ചേര്‍ത്തു പിടിക്കുമ്പോഴേക്കും അവളുടെ മനസ്സിലെ ജാള്യതയുടെ അവസാന കണികയും മറഞ്ഞു പോയിരുന്നു.
'അല്ല ഇതെന്താ അച്ചനും മോളും കൂടി കൊറേ നേരമായല്ലൊ സ്‌നേഹിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ടു.'
ഇടക്കു സുമതി വന്നു പറഞ്ഞതു കേട്ടപ്പൊ പെട്ടന്നു രമേശനും ചിഞ്ചുവും അടര്‍ന്നു മാറി.പെട്ടന്നു ചിഞ്ചുവിന്റെ കണ്ണുകള്‍ ഈറനായി.അതു കണ്ടു സുമതി ചോദിച്ചു
'എന്തു പറ്റി മോളെ നീയെന്തിനാ കരയുന്നെ.'
'ഒന്നുമില്ലമ്മെ ഞാന്‍ നിങ്ങളെ രണ്ടു പേരേയും കൊറേ വിഷമിപ്പിച്ചില്ലെ നാണം കെടുത്തിയില്ലെ'
'ഓഹ് അതൊ അതൊക്കെ ഇനി പറഞ്ഞിട്ടെന്താ കാര്യം കഴിഞ്ഞതു കഴിഞ്ഞു.എന്തൊക്കെ ചെയ്താലും നീ ഞങ്ങളുടെ മോളു തന്നല്ലെ മോളെ.'
'എന്നാലും അമ്മേ അച്ചനെ ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടിപ്പൊ കൊറേ ആയില്ലെ .അച്ചന്റെ മനസ്സിലെന്നോടിപ്പഴും സ്‌നേഹമുണ്ടെന്നു ഓര്‍ക്കുമ്പൊ എനിക്കെന്തൊ സഹിക്കാന്‍ പറ്റുന്നില്ല.'
ഇതു കേട്ടു രമേശന്‍

' അതൊകെ പോട്ടെ മോളെ സാരമില്ല നിന്റെ പ്രായത്തിലുള്ള കുട്ടികള്‍ക്കു മറ്റൊരാളോടു ഇഷ്ടം തോന്നുന്നതു സ്വാഭാവികമാണു.നീ തിരഞ്ഞെടുത്ത ജീവിതം നിനക്കു നല്ലതു മാത്രമെ തന്നുള്ളൂ.പക്ഷെ അങ്ങനെ പോകുന്ന പെങ്കുട്ടികളുടെ എല്ലാവരുടേയും ജീവിതം ഇതു പോലെ നല്ലതാവാറില്ല.ആ ഒരുവിഷമം കൊണ്ടാ അച്ചന്‍ നിന്നെ ഇതു വരെ കാണാന്‍ വരാതിരുന്നതു.'
'അച്ചാ ക്ഷമിക്കച്ചാ.ബാബുവേട്ടനെ എനിക്കത്രയും ഇഷ്ടമായിരുന്നു.'
ചിഞ്ചു രമേശന്റെ മറുപടിക്കുകാത്തു നിക്കാതെ തന്നെ അച്ചന്റെ തോളിലേക്കു ചാഞ്ഞു.അപ്പോഴവളുടെ മുലക്കണ്ണുകള്‍ ഒന്നു കൂടി കല്ലിച്ചു .അതിന്റെ കൂടെ ബ്രാ പാലില്‍ കുതിര്‍ന്നു ചുരിദാറിന്റെ മുന്‍ ഭാഗം നനഞ്ഞു.രമേശന്‍ ഇതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാതെ തന്നെ തന്റെ മകളുടെ താടി പിടിച്ചു ഉയര്‍ത്തിക്കൊണ്ടു അവളുടെ നെറുകയിലൊരുമ്മ കൊടുത്തു.അതു കണ്ട അവള്‍ അച്ചന്റെ കഴുത്തില്‍ എത്തിപ്പിടിച്ചു പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ടു അച്ചന്റെ കവിളിലുമ്മ തിരിച്ചും കൊടുത്തു.
'ആ മതിയല്ലൊ അച്ചന്റേം മോളുടേം പിണക്കോം ദേഷ്യോം ഒക്കെ മാറിയല്ലൊ.ഇനീപ്പൊ വേറെന്തു വേണം ഇവിടെ വരുന്നതു വരെ കല്ലു പോലിരുന്ന മനുഷ്യനാ ഇതു.'