Chapter Title : പാലുകുടി [ഏകലവ്യൻ]

അച്ഛാ ന്നു വിളിക്കുന്നതിന്‌ മുന്നേ പിള്ളയുടെ ശകാരം കേട്ട ദീപ സ്ഥബ്‌ദയായി.
പുറത്തു നിന്നും ശബ്ദം ഒന്നും കേൾക്കാതെ ആയപ്പോൾ പിള്ളക്ക് ദേഷ്യം കൂടി. “എന്റെ കണ്ണെരിയുന്നു മൂദേവി.. വെള്ളം ഉള്ളിൽ വച്ചു താ.. “
‘എന്റീശ്വരാ.. ഇത് പണിയാണല്ലോ ന്ന് ചിന്തിച്ചു കൊണ്ട് ദീപ അന്തം വിട്ടു. വീണ്ടു വീണ്ടും പിള്ളയുടെ ആക്രോശം കേട്ടു വിവശയായ ദീപ അവസാനം വാതിൽ തുറന്നു. നോക്കരുത് ന്നു വിചാരിച്ച് മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ച നിന്നിട്ട് തുറന്നപ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണ് അവിടെ തന്നെ എത്തി. പിള്ളയുടെ വലിയ വാഴപ്പിണ്ടി പോലെയുള്ള നീണ്ടു വളഞ്ഞ സാമാനത്തിൽ തന്നെ ആദ്യം അവളുടെ കണ്ണെത്തി. അതാണെങ്കിൽ സോപ് പതയിൽ ആറാടുകയാണ്.
“നീ ആരുടെ അമ്മയെ കെട്ടിക്കാൻ നിൽക്കുവാണ് കൂത്തിച്ചി. “
സഹികെട്ടു പിള്ളയുടെ വായിൽ നിന്നും വേണ്ടുന്ന വാക്കുകൾ തന്നെ വന്നു.
നാണം കൊണ്ട് ചൂളി പോയ ദീപ വേഗം ബക്കറ്റ് ഉള്ളിൽ വച്ചു വാതിലടച്ചു തിരിഞ്ഞു നടന്നു. എതിർ ശബ്ദമൊന്നും കേൾക്കാഞ്ഞ പിള്ളക്ക് പന്തികേട് തോന്നി. വേഗം കണ്ണ് കഴുകി വിജഗിരിയുടെ ഇടയിലൂടെ മണങ്ങി നോക്കിയപ്പോൾ തുള്ളി തെറിക്കുന്ന ചന്തികൾ കുലുക്കി വേഗത്തിൽ നടന്നു പോവുന്ന മരുമോളെയാണ്.
“ഹയീ..... “ പിള്ള തലയിൽ കൈവച്ച് പോയി. ചീത്ത വിളിക്കേണ്ടിയിരുന്നില്ല. എന്തു വിചാരിച്ചു കാണും.. ഇളിഭ്യനായി പിള്ള വെള്ളം ഒഴിക്കുമ്പോളാണ് തന്റെ നിൽപ്പിനെ കുറിച് അയാൾക്ക് ബോധം വന്നത്. മൂക്കത്തു വിരൽ വച്ച് പിള്ളക്ക് നാണത്തിന്റെ ഒരു ചിരി വന്നു. പക്ഷെ അവൾ നോക്കാൻ ശ്രമിക്കില്ല എന്ന് പിള്ള ചിന്തിച്ചു. കാമാസക്തി മുഴുവൻ എനിക്കല്ലേ. അവൾക്കില്ലല്ലോ.