Chapter Title : പാപനാശം [രാജാ]

എന്നിട്ടതിനു ഓരോ ന്യായീകരണങ്ങളും….”’

അനിത പിന്നെയും പല്ലിറുമ്മി….

“”ഒന്ന് നിർത്തടി പുല്ലേ നീ…രാവിലെ തന്നെ അവളുടെ ഓരോ കൊണച്ച വർത്തമാനം.....വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് വർഷം കുറെയായി…. ഇന്ന് വരെ എനിക്ക് ഒരു കുഞ്ഞിനെ തരാൻ നിനക്ക് കഴിഞ്ഞോ…. കുഴപ്പം ആരുടേതാണെന്ന് ഡോക്ടർമാർ പറഞ്ഞത് ഓർമ്മയില്ലേ നിനക്ക്……ഒരമ്മയാകണമെന്നൊരു മോഹം നിനക്കില്ലായിരിക്കാം,, പക്ഷെ അച്ഛനാകുന്നതും സ്വന്തം കുഞ്ഞിനെ ലാളിക്കുന്നതും സ്വപ്നം കണ്ട് ഞാൻ ജീവിക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് കാലം കുറെയായി…..….അല്ലെങ്കിലും ഉറക്കം കിട്ടുന്നില്ലെന്നു പറഞ്ഞ് മിക്ക ദിവസോം ഉറക്കഗുളികയും കഴിച്ചു ശവത്തെ പോലെ കിടന്നുറങ്ങുന്ന നിന്നൊട് ഇതൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ടെന്തു കാര്യം….”””

അമർഷത്തോടെ അതും പറഞ്ഞ് ബെഡിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റ രവിയുടെ ഭാവം കണ്ട് സങ്കടം സഹിക്കാനാവാതെ അനിത പൊട്ടി കരഞ്ഞു…ഉള്ളിൽ ഇനിയും ബാക്കിയായ മദ്യം നൽകിയ വീര്യത്തിന്റെ പുറത്ത് പെട്ടന്നങ്ങനയൊക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞുവെങ്കിലും അനിതയുടെ കരച്ചിൽ കണ്ടപ്പോൾ രവിക്ക് അത്രയും പറയേണ്ടിയിരുന്നില്ലന്ന് തോന്നി…. തലയിണയിൽ മുഖമമർത്തി കൊണ്ട് കരയുന്ന തന്നെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ എന്നോണം തോളിൽ അമർന്ന രവിയുടെ കൈ അനിത അനിഷ്ട്ടത്തോടെ തട്ടി മാറ്റി……കുറച്ചു നേരം കൂടി അനിതയുടെ അരികിൽ ഇരുന്ന രവി പിന്നെ ഷർട്ട്‌ എടുത്തിട്ട് പുറത്തേക്ക് പോയി…..രവി പോയി അല്പം സമയം കഴിഞ്ഞു ബെഡിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റ അനിത കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ കണ്ണുകൾ തുടച്ചു കൊണ്ട് ടവലുമെടുത്ത് ബാത്‌റൂമിലേക്ക് കയറി….പൂറിലും തുടയിടുക്കിലുമെല്ലാം പറ്റിയിരുന്ന ശുക്ലത്തിന്റെ അവശേഷിപ്പുകൾ കഴുകി വൃത്തിയാക്കവേ കുറച്ചു മുന്നേ രവി പറഞ്ഞിട്ട് പോയ വാക്കുകൾ അനിതയുടെ കാതുകളിൽ അലയടിച്ചു….. അത് അവളുടെ കണ്ണുകളെ പിന്നെയും ഈറനണിയിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു………

പത്തു വർഷമാകുന്നു രവീന്ദ്രന്റെയും അനിതയുടെയും വിവാഹം കഴിഞ്ഞിട്ട് ….രവിക്ക്