Chapter Title : പാപശൽഭം 16 [Shanushinu] [ഉപ്പുകാറ്റിൽ അലിഞ്ഞ അതിരുകൾ]

പത്തിലൊന്ന് സമയം മാത്രം നീണ്ടുനിന്ന സ്പർശനം!

പക്ഷേ, ഇന്നലെ രാത്രി മുഴുവൻ തന്റെ ഭാവനയിൽ കണ്ട് താൻ സ്വയം ഉരുകിയൊലിച്ച ആ ഇരുണ്ട കൈകളുടെ യഥാർത്ഥ ചൂട് തന്റെ ചർമ്മത്തിൽ തട്ടിയ നിമിഷം—ജസ്നയുടെ ശിരസ്സുമുതൽ കാൽവെള്ള വരെ മിന്നലേറ്റതുപോലെ വിറച്ചുപോയി!

അവളുടെ കൈവിരലുകളിൽ നിന്ന് തുടങ്ങിയ ആ തരിപ്പ് ഞരമ്പുകളിലൂടെ പാഞ്ഞുകയറി നേരെ അവളുടെ അടിവയറ്റിലും തുടയിടുക്കിലെ പൂമൊട്ടിലും ചെന്നാണ് പതിച്ചത്!

രണ്ടുപേരുടെയും കൈകൾ ആ വായുവിൽ ഒരു നിമിഷം നിശ്ചലമായി.

രോഹിത് കുമാറിന്റെ ആ ശാന്തമായ കണ്ണുകളിലേക്ക് പെട്ടെന്നൊരു ഇരുട്ട് പടർന്നുകയറുന്നതും, അയാളുടെ കൃഷ്ണമണികൾ വികസിക്കുന്നതും ജസ്ന തൊട്ടടുത്തുനിന്ന് കണ്ടു. അവളുടെ വെളുത്ത വിരലുകൾക്ക് മുകളിൽ അയാളുടെ തള്ളവിരൽ വളരെ മൃദുവായി ഒന്ന് അമർന്നു—ഒരു തൂവൽ തഴുകുന്നതുപോലെ!

തുടർന്ന് അയാൾ വളരെ മാന്യമായി തന്റെ കൈ പിൻവലിച്ചു.

ജസ്നയ്ക്ക് ശ്വാസം മുട്ടുന്നതുപോലെ തോന്നി.

ആ ചെറിയ സ്പർശനം അവളുടെ നിയന്ത്രണങ്ങളെല്ലാം തകർത്തിരുന്നു. അവളുടെ കവിളുകളും ചെവികളും തീക്കനൽ പോലെ ചുവന്നുതുടുത്തു; പർദ്ദയ്ക്കുള്ളിൽ അവളുടെ മാറിടങ്ങൾ ശക്തമായി ഉയർന്നുതാഴാൻ തുടങ്ങി.

ഇനിയും ഒരു മിനിറ്റ് കൂടി ആ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി അവിടെയിരുന്നാൽ താൻ എഴുന്നേറ്റ് ചെന്ന് അയാളുടെ ആ വിരിഞ്ഞ നെഞ്ചിലേക്ക് വീണുപോകുമെന്ന് അവൾ ഭയന്നു!

"ഏട്ടാ... ഞാൻ... ഞാനൊന്ന് വാഷ്റൂമിൽ പോയിട്ട് ഇപ്പൊ വരാം," അവൾ പെട്ടെന്ന് കസേരയിൽ നിന്ന് ചാടിയെഴുന്നേറ്റു. കസേരയിലിരുന്ന തന്റെ ഹാൻഡ്ബാഗ് പോലും എടുക്കാതെ, മുഖം താഴ്ത്തിപ്പിടിച്ച് അവൾ വേഗം ബംഗ്ലാവിന്റെ അകത്തുള്ള വിശ്രമമുറിയിലേക്ക് നടന്നു.

വാഷ്റൂമിനുള്ളിൽ കയറി വാതിലടച്ച ജസ്ന വാഷ്ബേസിന് മുന്നിലെ വലിയ കണ്ണാടിയിലേക്ക് നോക്കിനിന്നു.

സ്വന്തം മുഖം