Chapter Title : പാപ്പൻ ഡോക്ടറുടെ ചികിത്സ 2 [സഞ്ജുനാഥ്]

ഉണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു. കാലെടുത്ത് തിരിഞ്ഞു കിടക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോഴാണ് ബർത്തിൽ ആരോ ഉണ്ടെന്ന് തോന്നിയത്.

മനസിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ പിണർ പാഞ്ഞു പോയി. തൻ്റെ കാലിൻ്റെ ഭാഗത്ത് സീറ്റിൽ ചാരിയിരുന്ന് ഉറങ്ങുകയാണ് പാവം. ചേച്ചി ... ചേച്ചീ... എന്ന് വിളിച്ച ആ പയ്യനാണ്. അവനും അവകാശപ്പെട്ട ബർത്തിലാണ് താൻ നിവർന്ന് കിടന്ന് ഉറങ്ങുന്നത്.

ഒന്ന് നിവർന്നിരുന്നിട്ട് ഞാനവനെ തൊട്ടുവിളിച്ചു. "അതേ... ഇനി ഒന്ന് കിടന്നോളൂ. ഞാൻ ഇരുന്നോളാം."

"വേണ്ട ചേച്ചി, ചേച്ചി കിടന്നോളൂ. നേരം ഒന്നുമായില്ല. ഇനി ഒത്തിരി സമയം ഉണ്ട്. ചേച്ചിക്ക് കാപ്പി വേണോ?"

"വേണ്ട. കാപ്പി കുടിച്ചാൽ ഉറക്കം പോകും."

"ശരിയാ, അതാ ഞാനും കുടിക്കാഞ്ഞത്."

"ഇവിടെ കുറേ നേരം ആയെന്ന് തോന്നുന്നു"

" ഇവിടെ കാൽ മണിക്കൂറോ മറ്റോ ഉണ്ട് ചേച്ചീ. ചേച്ചി കഴിച്ചോ?"

" കഴിച്ചു. കഴിച്ചില്ലേ"

ഞാനും കഴിച്ചു ചേച്ചി. അവിടെല്ലാവരും കിടന്നു. ഇവിടെ വന്നപ്പോൾ ചേച്ചി നല്ല ഉറക്കം. അതാ ശല്യപ്പെടുത്തേണ്ട എന്നോർത്തത്."

"അയ്യോ... എന്നാലും മോശമായി പോയി. എന്നെ ഒന്ന് വിളിച്ചാൽ മതിയാരുന്നു."

"ചേച്ചീടെ ഉറക്കം കണ്ടപ്പോൾ വിളിക്കാൻ തോന്നില്ല. അതാ, സത്യം"

എനിക്ക് സത്യത്തിൽ നാണക്കേട് തോന്നി. ട്രെയിൻ നീങ്ങിതുടങ്ങി. ഇറങ്ങിയവരെല്ലാം ചാടി കയറി. ട്രെയിനിലെ ലൈറ്റുകളെല്ലാം വീണ്ടുമണഞ്ഞു. അമ്മച്ചിയും കുടുംബവും ഇതോന്നും അറിഞ്ഞിട്ടേയില്ല. ട്രെയിനിൻ്റെ ശബ്ദത്തിലുമുയരെ അവരുടെ കൂർക്കം വലി ഉയർന്ന് കേൾക്കാം.

ചിരിവന്നു പോയി. ഞാനവനെ നോക്കിയപ്പോൾ അവനും ചിരിക്കുന്നു. "ഇനിയെന്താ പ്ലാൻ, ഇതുപോലെ കുത്തിയിരിക്കാൻ ആണോ?" ഞാൻ പതിയെ ചോദിച്ചു.

"ഈ കൂർക്കം വലി പോലും അറിയാതെ കിടന്നുറങ്ങിയ ആളല്ലേ. നല്ല ക്ഷീണം