Chapter Title : പാർവ്വതീ കാമം

വരുന്നത്... അവന്റെ ഒരാഗ്രഹമല്ലേ... ഒന്ന് സാധിച്ചു കൊടുക്ക് മനുഷ്യാ... ”

“ ശരി ശരി... വീഗാലാന്റെങ്കിൽ വീഗാലാന്റ്...  നാളെത്തന്നെ പോയേക്കാം... ”  അമ്മയോടും മോനോടും അവസാനം രമേശൻ അടിയറവു പറഞ്ഞു.

“ പോകുമ്പോൾ നമുക്ക് മണിക്കുട്ടനേയും കൂട്ടാം... അല്ലേ അമ്മേ?... ” അതു പറഞ്ഞിട്ട് സന്ദീപ് അമ്മയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി... അതു കേട്ടപ്പോൾ പാർവ്വതിയുടെ മുഖം തുടുക്കുന്നതും മുഖത്തേക്ക് രക്തം ഇരച്ചു കയറുന്നതും അവൻ കണ്ടു... ആ ചുണ്ടുകളിൽ വിടർന്ന വശ്യതയുള്ള മന്ദഹാസത്തിന്റെ അനുകരണം സന്ദീപിലും നിഴലിച്ചു.

“ മണിക്കുട്ടനും വരട്ടേ... അല്ലേ പാർവ്വതീ?... ” പതിവു പോലെ രമേശൻ ഭാര്യയുടെ അഭിപ്രായം തിരക്കി.

“ അവനൊരു പാവമാണ് ചേട്ടാ... കൊണ്ടുപോയാൽ അവന് നല്ല സന്തോഷമാകും... ” അതു പറയുമ്പോൾ പഴയ കാര്യങ്ങൾ ഓർത്ത് പാർവ്വതി ചുണ്ടു കടിച്ചു... അവൾ തന്റെ വണ്ണിച്ച തുടകൾ തമ്മിൽ ഉരച്ചപ്പോൾ  ഉൾപ്പൂവിലെ ഇതളുകൾ തമ്മിൽ അമർന്നു ഞെരിഞ്ഞ് അവിടെ ഒരു ചെറിയ നീർകണം പൊടിഞ്ഞു... അവനെപ്പറ്റിയുള്ള ഓർമ്മകൾ പോലും തന്റെ തേൻകനിയിൽ ഉറവ ഉണ്ടാക്കുന്നെന്ന് ഓർത്തപ്പോൾ അവളിൽ പുളകമുണ്ടായി.

“ എന്നാൽ പിന്നെ താമസിക്കണ്ട... കുട്ടനോട് നാളെ രാവിലെ തന്നെ വരാൻ പറഞ്ഞേക്ക്... ” അതു പറഞ്ഞിട്ട് രമേശൻ എണീറ്റ് അകത്തേക്ക് പോയി...

“ അമ്മയ്ക്ക് സന്തോഷമായില്ലേ...?  ” ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ സന്ദീപ് അമ്മയെ നോക്കി  ചിരിച്ചു കൊണ്ടു ചോദിച്ചു.

“ അവൻ വന്നാൽ നിനക്കൊരു കൂട്ടാവോല്ലോ...” എന്നു പറഞ്ഞിട്ട് തെളിഞ്ഞ മുഖത്തോടെ പാർവ്വതി അകത്തേക്ക് നടന്നു...

താളത്തിൽ തെന്നുന്ന തന്റെ മാതാവിന്റെ പിൻഭാഗങ്ങളെ  അവന്റെ കണ്ണുകൾ ഉഴിഞ്ഞു... ഉം....