Chapter Title : പാർവ്വതീ കാമം

സ്വയം നിയന്ത്രിച്ചു.

“ എന്റെ അമ്മക്കുട്ടീനെ ചുരിദാറിൽ കാണാൻ സൂപ്പറാട്ടോ... ഇപ്പൊ ഒരു പത്ത് വയസ്സ് കുറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്....” അവളുടെ ഒതുങ്ങിയ അരക്കെട്ടിലേക്കു നോക്കിക്കൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു... അവന്റെ പുകഴ്ത്തൽ കേട്ടപ്പോൾ അവളുടെ ചൊടികളിൽ ഒരു നിറ പുഞ്ചിരി വിടർന്നു... തടിച്ച തുടകൾ ചുരിദാറിന്റെ മഞ്ഞ  ബോട്ടത്തിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ചു കിടക്കുന്നതു പോലെ തോന്നി അവന്.

“ എന്റെ കുട്ടാ പതിയെ പറയെടാ... ചേട്ടനെപ്പോഴാ വരുന്നതെന്ന് പറയാൻ പറ്റില്ല... ” അവനെ ദേഹമാകെ കണ്ണോടിച്ചു കൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു.

“ നീയാകെ ക്ഷീണിച്ചു പോയല്ലോടാ മോനേ... ഇവിടെ നിന്ന് പോയപ്പോൾ നല്ല ആരോഗ്യത്തോടെ പോയതാണല്ലോ... ” പാർവ്വതിയിൽ പരിഭവത്തിന്റെ സ്വരം.

“ ഇവിടെ നിന്ന് പോയപ്പോൾ എനിക്ക് കിട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്ന പോഷകാഹാരങ്ങളൊക്കെ പോയില്ലേ... ” പാർവ്വതിയെ ഒരു കള്ളനോട്ടം നോക്കിക്കൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു.

“ എന്ത് പോഷകാഹാരങ്ങൾ?...” അതു ചോദിച്ചപ്പോൾ മിഴികൾ ചിമ്മിക്കൊണ്ടിരുന്ന ആ കണ്ണുകൾ ഒന്നു ചെറുതായി.

“ എന്റമ്മക്കുട്ടീടെ അപ്പവും പാലും... അതു തിന്നിട്ടല്ലേ ഞാൻ​ നന്നായത്.. ” ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ കുട്ടൻ പറഞ്ഞു.

“ ടാ തെമ്മാടി ... നിന്റെ നാവിനു ലൈസൻസില്ലാതായോ.... ഉം.... ഇപ്പൊ നല്ല ഉശിരൻ ആൺകുട്ടിയായി... നീ കുറേ തിന്നതല്ലേ എല്ലാം... മറന്നോടാ അതൊക്കെ.... ” ഗൂഢമായ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ പാർവ്വതി അതു ചോദിക്കുമ്പോഴേക്കും രമേശൻ അങ്ങോട്ടേക്കെത്തി.

“ എന്ത് തിന്നുന്ന കാര്യമാ പാർവ്വതീ പറയുന്നേ?...” പുതിയ ഷർട്ടും മുണ്ടും ഉടുത്ത് ഹാളിലേക്ക് വന്ന രമേശൻ ചോദിച്ചു.

“ ഓ... അത്... പിന്നെ... കുട്ടൻ ഒന്നും കഴിക്കാതെയാ വന്നത്... അപ്പവും കറിയും എടുക്കെട്ടേന്നു ചോദിച്ചതാ...” ഇടറിയ ശബ്ദത്തിൽ പാർവ്വതിയുടെ കിളിമൊഴി... കുട്ടനെ കണ്ടപ്പോൾ പരിസരം മറന്നുപോയി അവൾ... അതാണ് രമേശന്റെ സാമീപ്യം അറിയാഞ്ഞത്.

“ ആന്റിയുടെ പാലപ്പം എനിക്ക് വല്യ ഇഷ്ടാ അങ്കിളേ... ഞാനിവിടെ കഴിഞ്ഞ പ്രാവശ്യം വന്നപ്പോൾ കുറേ തന്നതാ... ” ഒരു നിഷ്കളങ്ക ഭാവത്തോടെ കുട്ടനതു പറഞ്ഞപ്പോൾ പാർവ്വതി അവനെ നോക്കി കണ്ണുരുട്ടി... ആരോടും എന്തു പറയാൻ​പേടിയില്ലാതായിരിക്കുന്നു ചെക്കന്.

“ ആഹാ... അപ്പൊ നിനക്കിവിടത്തെ ഭക്ഷണമൊക്കെ പിടിച്ചല്ലേ... കൊള്ളാം... പാർവ്വതീ ഇവന്